Zakon Assassin's Creed


Baza danych Animusa 2.0


Kodeks

Ezio

Kodeks jest dokumentem pozostawionym przez Altaira, zawierającym zaszyfrowane wiadomości. W Assassin's Creed II Ezio zbiera strony Kodeksu dla Leonarda da Vinci, który interpretuje je i konstruuje bronie na podstawie opisów tam zawartych. Aby ukończyć grę, gracz musi zebrać wszystkie 30 stron Kodeksu. Jeśli gracz nie znajdzie ich wszystkich, a dotrze do 14. Bloku Pamięci, pozostałe strony zostaną zaznaczone na mapie.

Poniżej znajduje się tekst ze stron Kodeksu pozostawionego przez Altaira. Ma on ścisły związek z przedstawioną w części drugiej historią oraz Prawdą o pochodzeniu człowieka.


Strona 1

Poświęciłem temu artefaktowi wiele dni. Lub może tygodni? Miesięcy? Sam już straciłem rachubę...

Od czasu do czasu przychodzą tu różni ludzie – proponując strawę lub rozrywkę. Powiadają, że powinienem podejść z dystansem do tych badań... Malik nawet doradzał, bym całkowicie je porzucił. Ale nie jestem jeszcze gotowy, by się poddać. Zagadka Rajskiego Jabłka zostanie rozwikłana. Nie może być inaczej...

Czy to broń? Czy zbiór wiedzy? A może jedno i drugie? "Ten, kto pożąda wiedzy, skazuje się na łzy..." Pojmuję filozofię tego stwierdzenia... Ale jeśli to prawda – w dosłownym znaczeniu? Oto naród wygrywający wojny przy użyciu rozumu i wiedzy, miast stali i oręża...

Jego działanie jest proste. Rzekłbym, elementarne. Władza. Kontrola. Ale sam proces... metody i środki, które wykorzystuje... TO jest coś fascynującego. Ci, którzy przysięgną wierność, otrzymują obietnicę spełnienia wszystkich pragnień. A cena jest tylko jedna: całkowite i bezwarunkowe posłuszeństwo. I któż zdołałby się temu oprzeć? Toż to ucieleśnienie wszystkich pokus.

Sam pamiętam mą własną chwilę słabości, gdy stanąłem przed Al Mualimem, a jego słowa wstrząsnęły mą wiarą. On, który zdawał się być jak ojciec, okazał się mym największym wrogiem. Wystarczyła krótka, ulotna chwila zwątpienia, by wdarł się do mego umysłu. Ale pokonałem jego upiory – umocniłem się wiarą – i odesłałem go z tego świata. Uwolniłem swą duszę. Ale teraz się zastanawiam... Czy aby na pewno? I oto jestem – desperacko próbując zrozumieć to, co przysiągłem zniszczyć.

Dlaczego? Bo Jabłko ma swą opowieść do przekazania. Wyczuwam obecność czegoś – potężnego i groźnego... Wszyscy jesteśmy w niebezpieczeństwie. I moim obowiązkiem jest coś z tym zrobić. Nie wolno mi – nie mogę – zawrócić z tej drogi, póki nie odkryję prawdy.

Interpretacja: Traktowanie przez Altaira Fragmentu Edenu przypomina jedną rzecz – destrukcyjną moc Jedynego Pierścienia z "Władcy Pierścieni". Nie chodzi o to, że te przedmioty są ze sobą powiązane, ale łatwiej zrozumieć działanie Fragmentu Edenu. Altair przysiągł je zniszczyć, ale kiedy zmierzył się z tym zadaniem, nie potrafił go wykonać, ku swojemu przerażeniu. Jabłko w jakiś sposób wpłynęło na niego. Zamiast tego Altair rozpoczął intensywne badanie artefaktu, zapominając o jedzeniu i życiu. Postanowił poznać Fragment Edenu i sposób, w jaki on funkcjonuje. Altair stwierdza, że nie jest w stanie oprzeć się jego pokusie, chociaż pragnął go zniszczyć.

W zagadce 18 dowiadujemy się, w jaki sposób Jabłko kontroluje ludzki umysł – przez specjalny neuroprzekaźnik – ale nie było tam wspomniane nic na temat tego, co przeżywa ofiara. Altair pisze, że Fragment Edenu działa w taki sposób: cel nabiera przekonania, że przez oddanie się artefaktowi wszystkie jego życzenia się spełnią – pod warunkiem, że będzie bezwzględnie posłuszny. Oczywiście nie wszystkie marzenia stają się rzeczywistością, ale Fragment Edenu może przekonać ofiarę, że jest inaczej. Możliwe, że poza nielicznymi przypadkami takimi jak Altair czy Ezio, oparcie się mocy Jabłka jest niemożliwe. Umysł może być silny, można mieć dużą siłę woli, ale funkcjonowanie mózgu opiera się na neuroprzekaźnikach. Jeśli oszukuje nas własny mózg – jak można się oprzeć?


Strona 2

Kodeks

Na drugiej stronie znajduje się obraz Templariuszy i Asasynów na polu bitwy. Trudno ocenić na podstawie obrazka, lecz Asasyni wydają się albo walczyć, albo są martwi.


Strona 3

Kodeks

Na trzeciej stronie narysowany został projekt ukrytego ostrza.


Strona 4

Oto trzy wielkie ironie Zakonu Asasynów: (1) Pragniemy pokoju, ale dążymy do niego, mordując. (2) Pragniemy otworzyć ludzkie umysły, lecz wymagamy posłuszeństwa wobec mistrza i ustalonych zasad. (3) Pragniemy pokazać, jak niebezpieczna jest ślepa wiara, a sami ją praktykujemy.

Nie mam zadowalającej odpowiedzi na te zarzuty, a jedynie wymówki... Stosujemy się do zasad, mając na względzie większe dobro? Jeśli tak, to jak to o nas świadczy? Czy to czyni nas kłamcami? Oszustami? Słabeuszami? Ciągle zmagam się z tymi przeciwieństwami i mimo wielu lat rozmyślań, nie znalazłem odpowiedzi... Lękam się, że ona nie istnieje.

Nic nie jest prawdziwe, wszystko jest dozwolone. Czy odpowiedzią jest nasza wiara? Czy jednocześnie mogą być to dwie rzeczy – całkowite przeciwieństwa? Mamy szlachetne zamiary, a realizujemy je barbarzyńskimi metodami? My, celebrujący świętość życia, jednak pospiesznie odbierający je tym, których uważamy za wrogów?

Interpretacja: Altair pisze o tym, że członkowie Zakonu muszą dokonywać poświęceń. Na końcu tego wpisu nie zamieszcza satysfakcjonujących wyjaśnień, ale na podstawie późniejszych wpisów można wnioskować, że poczynił pewne kroki i zmienił niektóre zasady i tradycję, by ułatwić nieco życie innym Asasynom, łagodząc wymagania wprowadzone przez Al Mualima.


Strona 5

Kim byli Ci, Którzy Byli Przed Nami? Kto ich tu sprowadził? Kiedy? Wieki temu? Tysiąclecia temu? A może jeszcze dawniej? Tak niewiele po nich zostało... Co ich wygoniło? Czym są artefakty? Wiadomościami w butelce? Narzędziami pozostawionymi, by nam pomagały i prowadziły nas? A może walczymy o ich śmieci, nadając boski cel i znaczenie porzuconym zabawkom?

Interpretacja: W tym momencie gry nie wiemy jeszcze nic o Tych, Którzy Byli Przed Nami. Zdaje się, że Altair również nie wie więcej, niż gracz, jednak wskazuje na pewne istotne rzeczy: że artefakty jako symbole ich zamiarów (nie wspomina o zawartej w nich wiedzy) mogą być równie dobrze wiadomością zostawioną ludziom. Narzędzia pozostawione im, by pomagać czy prowadzić ich. Ci, Którzy Byli Przed Nami mogli rzeczywiście chcieć, byśmy przejęli ich dziedzictwo. Jednocześnie Fragmenty Edenu, tak potężne, mogły być przedmiotami codziennego użytku Starożytnej Rasy.


Strona 6

Robert de Sable nie żyje, lecz jego bractwo przetrwało. Obawiam się, że wciąż stanowią zagrożenie, choć nie rzucają się już w oczy. Kiedyś dumnie kroczyli ulicami – będąc łatwymi celami – teraz usunęli się w cień. Coraz trudniej ich znaleźć. Jakież spiski uknują w mroku? Nasza praca będzie o wiele trudniejsza. Już pojawiły się plotki o poruszeniu na Cyprze. Muszę to sprawdzić...

Uświadomiłem sobie, że my też musimy zmienić taktykę. To oznacza koniec naszej fortecy. Naszego zamiłowania do publicznych zabójstw. Musimy po cichu tkać naszą sieć. Należy to robić zupełnie inaczej niż w przeszłości.

Choć proszę mych braci o zaprzestanie rytuałów, to nie żądam wyrzeczenia się kreda. ONO czyni nas Asasynami. Nie ucięcie palca. Nie fałszywa obietnica raju. Nie zakaz używania trucizn. Mamy służyć ludziom, nie zwyczajom. Jeżeli musimy się skradać, będziemy się skradać. Gdy trzeba użyć trucizny, skorzystamy z niej. Jeśli możemy posługiwać się ostrzami, nie obcinając palców, to nie będziemy ich odejmować. I nie będziemy zwodzić nowicjuszy kłamstwami i tanimi sztuczkami. Będziemy mówić otwarcie i szczerze. Przejdziemy prawdziwe odnowienie...

Interpretacja: Altair zdaje sobie sprawę, że kiedy Templariusze przestali być ich godnymi przeciwnikami w walce, zostali zmuszeni do porzucenia tradycji i rozpoczęcia prowadzenia bardziej dyskretnych działań. Altair, kierujący się raczej logiką niż arogancką dumą, zdaje sobie sprawę, że Asasyni również muszą się przystosować. Ustala nowe zasady Asasynów, ale także wie, że to Wiara ich krępuje, nie obyczaje. Wypisuje listę rytuałów Asasynów, co daje pewien wgląd na ich kulturę.

Asasyni w grze to odpowiednik Haszyszynów w prawdziwym świecie, organizacji bardzo podobnej pod wieloma względami do Asasynów. Plotki mieszają się z prawdą, ale jeden aspekt ich społeczeństwa dotyczył inicjacji. Choć to tylko spekulacje oparte na mitach, warto o tym wspomnieć. Haszyszyni podczas rekrutacji doprowadzali narkotykami nowicjuszy do stanu, kiedy tamtym wydawało się, że umierają. Po przebudzeniu znajdowali się w pięknym ogrodzie w fortecy Haszyszynów, ciągle pod wpływem narkotyków. Byli pojeni winem przez piękne kobiety (dziewice, znając upodobania wcześniejszych cywilizacji do dziewic). Przekonani przez ludzi, że tak wygląda niebo, korzystali z przyjemności odnalezionego raju (ogród był czymś niezwykłym, biorąc pod uwagę fakt, że znajdował się na pustyni).

Przywódca, Hassan-i Sabbah (w rzeczywistości odpowiednik Mistrza Asasynów) przekonywał upojonych nowicjuszy, że był Bogiem albo przedstawicielem Boga, i że nowi Asasyni powinni bez namysłu wykonać każde jego polecenie, by mogli powrócić do raju i żyć wiecznie w niebie. To dodawało pewien aspekt religijny do misji asasynów, zwiększając ich poświęcenie i oddanie sprawie.

W Assassin's Creed na tyłach Masjafu był duży ogród, bardziej bujny niż inne miejsca w świecie Assassin's Creed, w którym były tańczące kobiety. Pasuje idealnie.

Zajmijmy się teraz dwoma zdaniami: "Nie fałszywa obietnica raju" oraz "I nie będziemy zwodzić nowicjuszy kłamstwami i tanimi sztuczkami." Altair wie, że obiecany raj to kłamstwo. Uznaje, że to wszystko jest niepotrzebne i złudne, dlatego rezygnuje z takich sztuczek. Jest zupełnie innym przywódcą niż Al Mualim – Templariusz, trzymający kontrolę nad ludźmi dzięki oszustwom.


Strona 7

Sądziłem, że Adha pozwoli mi odpocząć, odłożyć ostrze i żyć jak normalny człowiek. Teraz już wiem, że to marzenia ściętej głowy...

Jej twarz. Próbuję o niej nie myśleć, wspominając dnie i noce, kiedy ścigałem po morzu Templariuszy, którzy ją porwali. Prawie zdążyłem. Prawie. Szkoda, że nie byłem szybszy. Zamiast tego trzymałem w ramionach jej martwe ciało – widziałem strach zastygły w jej nieruchomych oczach...

Tropiłem każdego z nich – jednego po drugim – dopóki nie zabiłem wszystkich. Lecz nie dało mi to radości. Żadnej satysfakcji, ani ulgi. Ich śmierć nie przywróciła jej życia. Nie zaleczyła mych ran. Wiedziałem, że już nigdy, do żadnej kobiety nie zapałam takim uczuciem, jak do niej.

Na szczęście, myliłem się.

Interpretacja: Dowiadujemy się teraz dokładnie, jaki los spotkał Adhę. Jest to postać, której gracze mogą nawet nie kojarzyć - w Assassin's Creed jej imię zostało wymienione tylko raz przez informatora, który dobrze znał Altaira, mówiącym "Słyszałeś coś o Adze, odkąd odeszła? Nie? Jestem pewien, że któregoś dnia ją odnajdziesz". Adha w Assassin's Creed: Altairs Chronicles była istotą ludzką posiadającą moc Fragmentu Edenu, być może wręcz ludzkim wcieleniem artefaktu. Misja Altaira polegała na zdobyciu tego artefaktu, znanego początkowo jako "Kielich". Kiedy zdał sobie sprawę, że jest to w rzeczywistości osoba, zakochał się w niej. Na końcu gry porwali ją Templariusze. Altair przysiągł, że ją odnajdzie. Nigdy jednak nie dowiedzieliśmy się, co się później stało.

Altair, zwykle zimny i opanowany, przeżył szok po utracie tej kobiety. To go czyni bardziej ludzkim i łatwiej nam mu współczuć.


Strona 8

Dlaczego nasze instynkty popychają nas do przemocy? Badałem relacje między różnymi gatunkami. Wrodzony instynkt przetrwania domaga się śmierci innych istot. Dlaczego nie mogą żyć w zgodzie? Tak wielu wierzy, że świat został stworzony przez boską moc – lecz ja widzę tylko plan szaleńca, łaknącego zniszczenia i desperacji. Nasze początki zdają się być chaotyczne. Niezamierzone. Tylko upływ czasu nadaje sens naszemu istnieniu. Wymusza go przede wszystkim natura – dopiero później ludzie...

Interpretacja: Altair rozważa naturę przemocy i gwałtowność przyrody. Chociaż to, co pisze, nie jest szczególnie istotne, wiąże się to z pewnym faktem; Minerwa twierdzi, że ludzie, którzy zostali zbudowani na obraz i podobieństwo Tych, Którzy Byli Przed Nami, mają z nimi jedną niepożądaną wspólną cechę: żądzę wojny. Choć jest to nieco błędne koło rozumowania, odpowiedź na pytanie Altaira jest taka: mamy w sobie instynkt przemocy, ponieważ zostaliśmy stworzeni na wzór innych gatunków posiadających taki instynkt. Zostaliśmy zaprojektowani w taki sam sposób.

Altair uważa, że to projekt szaleńca, ale warto zauważyć, że po apokalipsie, jak mówi Minerwa, ludzie i Starożytna Rasa odłożyli na bok topory wojenne i zaczęli pracować wspólnie w pokoju. Choć Altair ma rację, to twórcy ludzkości nie byli specjalnie wyróżnieni pod tym względem, oba gatunki pragnęły walki, ale też oba potrafiły być ponad to w razie konieczności. Z pewnością jest to pocieszające.


Strona 9

Z czasem, każde zdanie, powtarzane dostatecznie często, staje się oczywistością. Zamienia się w prawdę. Po warunkiem, że uda nam się przetrwać spory i uciszyć przeciwników. Lecz jeśli nam się uda – i pokonamy wszystkich rywali – to, co pozostanie, stanie się prawdą.

Czy w obiektywnym znaczeniu jest to prawda? Nie. Ale czy można mieć naprawdę obiektywny punkt widzenia? Odpowiedź brzmi – nie. To dosłownie, fizycznie niemożliwe. Jest zbyt wiele zmiennych. W grę wchodzi zbyt wiele dziedzin i wzorców. Oczywiście możemy próbować. Możemy dążyć do objawienia. Ale nigdy go nie znajdziemy. Przenigdy...

W ten sposób uświadomiłem sobie, że dopóki istnieją Templariusze, dopóty będą próbować naginać rzeczywistość do swej woli. Oni wiedzą, iż nie istnieje prawda absolutna – a jeśli istnieje – nie jesteśmy w stanie jej dostrzec. I zamiast niej szukają własnych wyjaśnień. To siła napędowa tak zwanego "Nowego Porządku Świata". Przekształcenie egzystencji na własne podobieństwo. Nie chodzi o artefakty. Ani o ludzi. To tylko narzędzia. Chodzi o pojęcia. Jakież to sprytne. Bo czyż można wojować z pojęciem?

To broń idealna. Brak jej formy fizycznej, lecz może zmieniać świat na wiele, często brutalnych sposobów. Nie można zabić wiary. Nawet jeżeli zgładzi się wszystkich wyznawców, zniszczy zapisy – to tylko odsunięcie nieuchronnego. Pewnego dnia, ktoś ponownie odkryje tę wiarę. Wymyśli ją na nowo. Sądzę, że nawet my, Asasyni, po prostu na nowo odkryliśmy Zakon starszy od samego Starca...

Interpretacja: Altair opisuje pomysły, zastrzeżenia i prawdę, co jest dość interesujące, lecz najważniejszy jest wpis o tym, że idea Zakonu istniała dużo wcześniej, zanim Al Mualim go założył. W Sanktuarium znajdujemy posągi Asasynów sprzed czasów Altaira, co oznacza, że Zakon może wywodzić się z linii krwi Asasynów (zobacz spekulacje, by dowiedzieć się więcej).


Strona 10

Kodeks

Na stronie 10 jest obraz człowieka w ubraniu kaznodziei, z aureolą, modlącego się i wyciągającego ręce w kierunku mas. Powyżej są trzy obrazy; po lewej jabłko (owoc), a po prawej, mechaniczne urządzenie. Między nimi jest jabłko (owoc) z mechanicznymi linami je pokrywającymi, symbolizujące Jabłko (Fragment Edenu).

Interpretacja: Obraz przedstawia, jaką kontrolę ma człowiek posiadający Fragment Edenu. Artystycznie zostało też przedstawione Rajskie Jabłko jako kombinacja owocu i mechanizmu, chociaż Fragment Edenu w żaden sposób owocu nie przypomina. Niemniej jednak w mitologii przypisuje się Złotym Jabłkom wielką moc, co oznacza, że powiązanie może być dużo bardziej dosłowne.


Strona 11

Attis. Dionizos. Horus. Kriszna. Mitra. Jezus. Ich życia pełne są podobieństw. Wydaje mi się, że jest ich zbyt wiele. Boskie dziedzictwo. Oskarżenie. Uczniowie. Czynienie cudów. Zmartwychwstanie...

Jak to możliwe?

A może to niemożliwe... Może to ta sama historia opowiadana przez wszystkie epoki? Zapożyczana i zmieniana tak, by pasowała do swoich czasów? Rozwijająca się wraz z narzędziami i językiem? Czy to opowieść zrodzona z faktów, czy fikcji? A może z obu? Może te postacie to ta sama osoba – której życie przedłuża i zmienia Fragment Edenu?

Al Mualim opisywał Jezusa jako prawdziwego człowieka – śmiertelnika, który do mistrzostwa opanował sztukę manipulacji. A co, jeśli się mylił? Jeżeli ci ludzie są prawdziwi – i byli między nami już wielokrotnie – czy to oznacza, że powrócą? Może są tu i teraz? Tyle pytań, a z każdym dniem jest ich coraz więcej...

Interpretacja: Altair rozważa mnogość interpretacji dotyczących kilku starożytnych, mitologicznych postaci. Według Zagadek, przekaz tych opowieści może być dużo prostszy, niż to sobie Altair wyobraża (zwłaszcza, że wiemy, że Jezus posiadał Całun, Fragment Edenu 66).

Jednak w ostatnim akapicie Altair pisze, że możliwe jest to, że te postacie mogły być do pewnego stopnia czymś więcej niż ludźmi, co więcej – spokrewnionymi z Tymi, Którzy Byli Przed Nami, nadludźmi przemierzającymi Ziemię pod postacią człowieka. Kolejna możliwość do wzięcia pod uwagę.


Strona 12

Kodeks

Na stronie 12 znajduje się obraz przedstawiający Układ Słoneczny.

Interpretacja: Altair narysował Układ Słoneczny tak, jakby posiadał sporą wiedzę na jego temat. Nie ma żadnego związku z innymi wpisami. Możliwe, że obraz ten zobaczył dzięki Fragmentowi Edenu.


Strona 13

Kodeks

Przez wiele lat ukryte ostrze było naszym wiernym kompanem. Niektórzy mogliby powiedzieć, że ono nas definiuje – i nie pomyliliby się bardzo. Bez ostrza nie odnieślibyśmy tak wielu sukcesów. Lecz to narzędzie zaczęło się starzeć – więc podjąłem pracę nad modyfikacjami wykraczającymi poza zlikwidowanie potrzeby usunięcia sobie jednego palca, by sprawnie władać tym narzędziem.

Pierwszym dodatkiem jest metalowa płytka, służąca do odbijania ciosów. Inni Asasyni uważają, że jest wykuta z nowego metalu – i przypisują mi odkrycie jego formuły (zapisanej na tej stronie). Dobrze, że nie znają prawdy.

Pracowałem też z Malikiem nad opisaniem nowych sposobów zabijania: z powietrza, z krawędzi i z kryjówek. To podstawy, ale jakże istotne.

Trzecia i ostatnia modyfikacja jest najprostsza – drugie ostrze – takie samo jak pierwsze. Jeżeli Asasyn musi zlikwidować dwa cele, wystarczy tak wymierzyć uderzenie, by trafić oba jednocześnie. Ilość tych ostrzy będzie bardzo niewielka, ponieważ trudno zdobyć metal, z którego je wykuwamy. Muszę przemyśleć, komu pozwolę dzierżyć dwie klingi...

Interpretacja: Altair w końcu oderwał się od badania samego Jabłka i rozpoczął opracowywanie nowych celów i technologii dla Asasynów. Zaczął od ulepszenia Ukrytego Ostrza, dzięki czemu nie było już potrzeby poświęcania palca, by móc je nosić. W ten sposób z pewnością zostawił większą swobodę swoim braciom.

Dowiadujemy się także, że w tym czasie (kilka lat po wydarzeniach z Assassin's Creed) Malik, który kiedyś Altaira nienawidził, jest teraz jego najbliższym przyjacielem, i że nadal służy Zakonowi. Okazuje się, że Altair zaczął wprowadzać zaawansowaną technologię, choć źródło jego wiedzy pozostaje tajemnicą – najprawdopodobniej została mu ona przekazana przez Fragment Edenu).


Strona 14

Człowiek pragnie zawładnąć wszystkim, co napotka. Chyba mamy w naturze chęć panowania nad naszym otoczeniem. Lecz to nie powinno dotyczyć innych istot ludzkich. Z każdym dniem coraz więcej z nich zostaje sługami – pod przymusem lub przez kłamstwa. Inni, choć nie są tak bardzo zniewoleni, uważają się za bezwartościowych. Widziałem, jak mężczyźni oskarżają kobiety. Słyszałem okrutne słowa kierowane do przybyszów z innych krain. Widziałem, jak cierpią ci, którzy wierzą w coś odmiennego lub zachowują się inaczej...

Często rozmawiamy o takich sprawach – obserwując wszystko z iglic Masjafu. Jak możemy to powstrzymać? Jak zachęcać do tolerancji i równości? Czasami dyskutujemy o edukacji, uważamy, że wiedza uwolni nas od niemoralności. Lecz gdy idę ulicą i widzę niewolników sprzedawanych na targu – serce mi zamiera. Kiedy widzę męża rzucającego w swą żonę wyzwiska i kamienie, twierdzącego, że kobieta żyje, aby mu służyć – me pięści zaciskają się same. A kiedy widzę dzieci odbierane rodzicom, aby mogły przynosić zyski innym – wysłane na pewną śmierć pod pustynnym słońcem...

... W takie dni nie wierzę, by dialog mógł coś zmienić. W takie dni zastanawiam się tylko, jak zabić winowajców.

Interpretacja: Altair pisze o brutalnej rzeczywistości swoich czasów, o tym, jak okropnie ludzie traktują siebie wzajemnie. Wspomina o niewolnictwie, seksizmie, rasizmie i dyskryminacji mniejszości. Chce pomóc w pozbyciu się tych potworności, ale nie jest pewien, czy jest to możliwe. Pisze także, że kusi go, by nie oświecać ignorantów, ale po prostu zabić tych, którzy mają inne zdanie.

Czy poddał się tym pokusom – nie wiadomo. Biorąc pod uwagę jego moralność i umiłowanie wolności i wiedzy, wątpliwe, by się poddał, ale widać tutaj, że nawet dobrzy ludzie mogą być kuszeni, by zachowywać się niegodnie. Dlaczego poświęcać czas i wysiłki, by pokazać komuś, dlaczego powinien się zmienić, skoro możesz wymusić posłuszeństwo siłą? Dwie strony tego samego medalu; jakże łatwo przerzucić się z jednej na drugą.


Strona 15

Kodeks

Na stronie 15 jest obraz wyspy, Cypru.

Interpretacja: Cypr zwiedzamy w grze Assassin's Creed: Bloodlines. Znajduje się tam baza Asasynów. Być może jest tam przechowywany Fragment Edenu.


Strona 16

Jabłko jest czymś więcej niż świadectwem przeszłości. W jego skomplikowanym, błyszczącym wnętrzu znalazłem przebłyski tego, co nadejdzie. Coś takiego powinno być niemożliwe. Może nie jest. Może to tylko sugestia. Skąd mogę wiedzieć? Jak się upewnić?

Rozmyślam nad konsekwencjami tych wizji: to obrazy przyszłych zdarzeń – czy tylko możliwe scenariusze? Czy możemy mieć wpływ na wynik? Czy ośmielimy się spróbować? A jeśli to zrobimy, to czy nie doprowadzimy do tego, co ujrzeliśmy?

Jestem rozdarty – jak zawsze – pomiędzy działaniem a bezczynnością – czy mój wybór mógłby coś zmienić? Czy powinienem coś zmienić? Ale zatrzymam ten dziennik. Czyż nie jest to próba zmiany – a może zagwarantowania – tego, co widziałem?

Interpretacja: Altair utwierdza się w przekonaniu, że Fragment Edenu jest swego rodzaju bazą danych, choć nie może jej w pełni wykorzystać (być może częściowo dlatego, że ma wewnętrzne opory przed zbytnim wykorzystaniem Fragmentu Edenu). Odkrywa także pewne możliwości przewidywania przyszłości, choć nie jest pewien, co to oznacza.

Rozważa różne możliwości – czy przyszłość, którą widzi, jest pewna, czy jest tylko jedną z wielu możliwości, czy można ją zmienić, czy też wszelkie wysiłki zmiany przyszłości tak naprawdę nie powodują spełniania się przepowiedni – i tak dalej.

Altair dzięki Fragmentowi Edenu mógł przewidzieć przyszłość, lecz artefakt ten mógł służyć przede wszystkim Tym, Którzy Byli Przed Nami, do zaglądania w przyszłość. Zdaje się, że nie było to łatwe, i że Altair musiał ćwiczyć, by w pełni wykorzystać jego możliwości. W miarę upływu czasu mógł nabierać doświadczenia i otrzymywać wyraźniejsze obrazy.


Strona 17

Widziałem wiele, ale nic nie trapi mnie tak, jak widok płomieni... Słupy ognia były tak wielkie, że zdawały się przebijać nieboskłon. Ziemia grzmiała i drżała. Góry pękały na dwoje. Wielkie stalowe wieże rozpadały się, ich wnętrza spadały na ziemię... Wszędzie było słychać krzyki. Wciąż słyszę echo tego przerażającego chóru.

Jakież szaleństwo ujrzałem? Czy to oni? Ci, Którzy Byli Przed Nami... Tam się udali? W ogień? W proch? Może właśnie tej niszczycielskiej siły szukają Templariusze. Żeby nas nią straszyć i wymuszać oddanie. Gdyby posiadali tak mroczną siłę, nie byłoby dla nas żadnej nadziei – mogliby zamordować cały świat...

Interpretacja: Altair zobaczył coś w Jabłku, ale mogły to być dwie różne rzeczy. Mógł zobaczyć efekt działania bomby atomowej. Duże słupy ognia, rozszerzające się zniszczenia i idea "mordowania świata" pasują do broni jądrowej. Zwłaszcza, że Templariusze szukali sposobu na kontrolowanie tej broni (dotyczy tego jedna z Zagadek). Może tu być także mowa o apokalipsie, która stała się zagładą Tych, Którzy Byli Przed Nami. To miałoby sens – szerząca się śmierć w słupach ognia. Starożytna Rasa mogła wymrzeć po tej katastrofie.


Strona 18

Musimy się kryć. Być cicho. Sekretnie wpływać na bieg historii. Lecz moi bracia i siostry nie zgadzają się ze mną. Kiełkuje w nich złość, twierdzą, że nie powinniśmy się ukrywać. Według nich spowolni to naszą pracę. Lecz nie zdają sobie sprawy z ryzyka. Ujawnienie się byłoby zbyt niebezpieczne. Obawiam się, że uznano by nas za szaleńców i zaatakowano. Tak się to odbywa. Zawsze. Jedno wiem na pewno, ludzie niczego się nie uczą, jeśli tylko się do nich mówi. Trzeba im pokazywać. Sami muszą wyciągnąć wnioski. Jeżeli powiem komuś, żeby był uprzejmy, tolerancyjny i miał otwarty umysł – te słowa zginą, nim zdążą coś zmienić. To byłoby marnotrawstwo. Dlatego nie możemy zejść z obranej drogi...

Interpretacja: Altair pisze o różnicach między nauką Asasynów a Templariuszy. Samo nauczanie słowami to za mało w obu przypadkach, musi mieć miejsce nauka aktywna, nie można sprawić, by ludzie wierzyli, w co zechcesz. Asasyni szukają kreatywnych metod edukacji, Templariusze zaś wymuszają na ludziach, by przyjęli pewną wiedzę (prawdę lub fałsz).


Strona 19

Kodeks

Legenda opowiada o Złotym Runie. Czy mogą być ze sobą powiązane?...

... Udoskonaliłem proces metalurgiczny, dzięki czemu mogę produkować pancerze, jakich świat nie widział...

... Są bardzo wytrzymałe, a przy tym tak lekkie, że zapewniają całkowitą swobodę...

... W mej głowie strach miesza się z zachwytem. Stworzyliśmy coś, co z pewnością zmieni oblicze wojny, czyniąc właścicieli tych pancerzy prawie niezwyciężonymi...

A może ich stworzenie było błędem. Zastanawiam się nad zniszczeniem formuły. Co stanie się, jeżeli wpadnie w ręce naszych wrogów? Ryzyko jest za duże...

Interpretacja: Po raz drugi w grze wspomniano o Złotym Runie. Dzięki Fragmentowi Edenu Altair stworzył doskonały metal, bardzo wytrzymały, może nawet niezniszczalny, ale lekki, lżejszy niż aluminium. Wynikałoby z tego, że stworzył metal dużo bardziej zaawansowany niż znany we współczesnych czasach. Technologia ta mogła być jedną rzeczą: odtworzeniem technologii Tych, Którzy Byli Przed Nami. Podobieństwo jego zbroi do Złotego Runa (Fragmentu Edenu 66) może być dużo większe, niż przypuszczał.


Strona 20

Studiowałem starożytne pogańskie wyznania, które istniały przed tą ostatnią obsesją na punkcie jednego, boskiego stwórcy. Koncentrowały się one bardziej na fundamentalnych siłach wpływających na nasz świat niż na arbitralnych zasadach moralnych...

Słońce wschodzi o pranku, a zachodzi wieczorem. Przypływ przychodzi i odchodzi. Trawa rośnie, schnie, umiera, by wkrótce na powrót wyłonić się z ziemi. Powietrze nagrzewa się, a potem ochładza. Jakaś ukryta energia trzyma nas na ziemi i ściąga nas z powrotem, gdy próbujemy się od niej oderwać.

Kiedyś, każdy z tych ruchów był reprezentowany przez boga lub boginię. Każda siła miała swoją twarz, uważano ją za coś wyjątkowego i potężnego. Istniały powiązania między tymi siłami – panteon pojedynczych duchów – zasad. Niewidzialne ręce kierujące rozwojem otaczającego nas świata.

I próbowano skategoryzować, przebadać, wyjaśnić i zrozumieć, jak wszystko działa – czasem błędnie. Lecz teraz tego nie ma. Teraz mamy polegać na dużo prostszym wyjaśnieniu. Jaką naiwnością jest wiara, że na każde pytanie jest tylko jedna odpowiedź. I na każdą tajemnicę. Że istnieje jedno, władające wszystkim, boskie światło. Podobno to światło niesie nam prawdę i miłość. Według mnie, to światło nas oślepia – i zmusza do pogrążenia się w ignorancji.

Czekam na dzień, w którym ludzie odwrócą się od niewidzialnych potworów i powrócą do bardziej racjonalnego postrzegania świata. Lecz te nowe religie są tak wygodne – obiecują bardzo surowe kary za ich odrzucenie – obawiam się, że przez strach będziemy kurczowo trzymać się największego z kłamstw.

Interpretacja: Kolejny filozoficzny dyskurs Altaira. Tym razem rozważa on ideę religii – dość interesujące, lecz niewiele z tego wynika. Po prostu umacnia się w przekonaniu, że judaizm, chrześcijaństwo czy islam opierają się na kłamstwie. Kiedyś różni bogowie odpowiadali różnym zjawiskom. Może to odzwierciedlać aktualną pozycję Tych, Którzy Byli Przed Nami.


Strona 21

Kodeks

Z roślin rosnących w tej okolicy można wytwarzać wywary. Bardziej egzotyczne gatunki można czasem nabyć od kupców i podróżników, lecz właściwości tych roślin są słabiej udokumentowane i wymagają dalszych badań.

Tradycyjne przyrządy alchemiczne mogą służyć do destylacji trucizny. Należy zachować ostrożność, ponieważ niektóre trucizny mogą przenikać przez skórę. Wielu straciło życie przez lekkomyślność.

Ostrze należy wydrążyć dokładnie według podanych wskazówek. Odstępstwa mogą wytworzyć pęknięcia w metalu, przez co klinga osłabnie i może zostać złamana.

Interpretacja: Logiczny, bezpośredni zapis nowych metod używania trucizny przez Asasynów. Brak ukrytych znaczeń, Altair po prostu wciela swoje wcześniejsze zamierzenia dotyczące używania trucizny w życie.


Strona 22

Kodeks

Co uczynić z tą mapą? Zdaje się, że przedstawia cały świat. Nie jest płaski, jak się powszechnie uważa, ale okrągły – jak kula. Jak Jabłko. Lecz jak to możliwe? A jeszcze dziwniejsze są rzeczy widoczne na mapie krainy – wielkie połacie nieznanego. Niezbadanego. Tak wiele miejsc do odkrycia... Czy są tam jacyś ludzie? Tacy jak my? A jeśli nie, to czym się różnią? Muszę poznać odpowiedzi. Może za jakiś czas będę mógł podróżować. Wyznaczyć kurs i znaleźć własną drogę do tych odległych krain...

Interpretacja: Jest tu jedna z nieścisłości. Badania wykazały, że idea, że Ziemia jest okrągła, była znana już w czasach Altaira. Co prawda istniała błędna teoria, że jest ona płaska, ale uczony człowiek na Środkowym Wschodzie (które było centrum technologii i wiedzy w czasach krucjat) wiedział, że jest ona okrągła.

Altair uważał, że Ziemia jest płaska, niemniej jednak nie wydaje się być specjalnie zaskoczony pomysłem, że jest inaczej. Wiedzę swoją najprawdopodobniej uzyskał z Fragmentu Edenu, może nawet z hologramu, jaki widzieliśmy pod koniec Assassin's Creed 1.


Strona 23

Kodeks

Interpretacja: Nie wiadomo, czemu Altair narysował w swoim osobistym dzienniku metody wspinania i poruszania się, stosowane przez Asasynów. Może chciał je później wykorzystać do nauczania.


Strona 24

Czasami tęsknię za rodziną... A przynajmniej za myśleniem o niej. Nie znałem dobrze mych rodziców, mimo, że oboje mieszkali w tych murach. Takie były nasze obyczaje. Może byli smutni, ale nie okazywali tego – to było zabronione.

Natomiast ja spędziłem większość młodości na szkoleniu i nie miałem czasu rozmyślać nad rozłąką. A gdy w końcu ich straciłem, nie różniło się to od śmierci dwójki obcych ludzi. Al Mualim był mi niczym ojciec, a jego miłość była słaba i nieszczera, choć w tym czasie wystarczało mi to – tak było lepiej. Przynajmniej tak mi się zdawało.

Pewnego dnia będę miał dziecko – taki jest zwyczaj naszego Zakonu. I nie popełnię tego samego błędu. I nie popełni go nikt, kto zowie się Asasynem. Będzie nam wolno kochać nasze dzieci – i być przez nie kochanymi. Al Mualim uważał, że takie więzi osłabiłyby nas – spowodowałyby, że się załamiemy w chwili zagrożenia życia. Lecz jeśli walczymy w słusznej sprawie, miłość ułatwi takie poświęcenie, bo będziemy robić to dla tych, których kochamy.

Interpretacja: Altair był jednym z najmniej czułych, najbardziej wypranym z emocji (poza arogancją) ludzi, jakich zdarzyło się spotkać. Nie troszczył się o nic poza swoją misją. Nigdy się nie uśmiechał.

I oto on – rozważający naturę miłości w rodzinie. Z pewnością po latach doszedł do wniosku, że wyzbycie się emocji ma swoje zalety, ale niekoniecznie jest najlepszym wyjściem. Po raz kolejny zmienia tradycję Asasynów, pozwala rodzicom wychowywać swoje dzieci, a dzieciom – kochać prawdziwych rodziców. Po raz kolejny dał nieco wolności członkom Zakonu. Usunął to, co przesłaniało obraz rzeczywistości. Pozwolił doświadczyć emocji, które czynią nas ludźmi, zamiast tłumić je, by stać się efektywną maszyną do zabijania.


Strona 25

Kodeks

Interpretacja: Altair rysuje tym razem dla własnej przyjemności – Templariuszkę, swoją żonę – Marię Thorpe.


Strona 26

Mam już odpowiedź. Znam prawdę. Nigdy więcej nie dotknę tej przeklętej rzeczy. Lepiej, żeby nikt tego nie robił. W końcu próbowałem ją zniszczyć, lecz nie chce się zginać, łamać ani topić. O ironio – jestem pewien, że Jabłko powiedziałoby mi, co robić, gdybym tylko spytał. Lecz taka obietnica to za mało. Zawsze ma dla mnie jakiś podarunek. Muszę się powstrzymać. Więc zostanie zamknięte. Zabierzemy je na wyspę – kiedyś należącą do nich, teraz do nas. Jest tam skarbiec – dobrze ukryty – to będzie musiało wystarczyć. Podejmuję ryzyko, zostawiając artefakt, który ktoś mógłby znaleźć. Ale bardziej niebezpieczne jest trzymać je blisko. Z czasem zaczęłoby mnie kusić. Jestem słaby. Jak my wszyscy. Kto mógłby się oprzeć? Och, jakie rzeczy widziałem... Cała opowieść jest w tym tekście. Nie między wierszami, lecz pod nimi. Tam, gdzie może sięgnąć tylko twój wzrok. Przekonaj się sam. Może uda ci się to, co nie udało się innym. Czas płynie – przynosząc nowe odkrycia i wynalazki. Może pewnego dnia drzwi się otworzą, a wiadomość zostanie dostarczona. Będą mieli swego proroka.

Interpretacja: Altair wreszcie poznał prawdę Fragmentu Edenu, ujrzał Apokalipsę i Tych, Którzy Byli Przed Nami. Nie wiadomo, jak wiele się dowiedział, ale nie podobało mu się to, co odkrył.

Choć nie wiadomo, jak dużo czasu minęło między wydarzeniami z Assassin's Creed 1 a tym wpisem, z pewnością było to więcej niż kilka lat, których potrzebował na próbę zniszczenia Fragmentu Edenu, chociaż mu się to nie udało. Widać, jak wielki wpływ na niego miał Fragment, Altairem raczej nie kierowała tylko zwykła ciekawość. Pisze, że był przez Jabłko kuszony, ale nie jest pewien, czy powinien się opierać. Wie, że inni tego nie robią, i że on najlepiej nadaje się do ochrony artefaktu, ale obawia się, że on sam może stać się potężnym zagrożeniem.

Wpis ten rzuca pewne światło na zakończenie gry – zawiera wskazówki dotyczące odkrycia mapy pod stronami Kodeksu przy użyciu Orlego Wzroku, ukrytego skarbca pod Watykanem i Proroka.


Strona 27

Rośniemy w siłę. Codziennie do naszej fortecy przybywa więcej ludzi. Mężczyzn i kobiet. Młodych i starych. Z różnych krain. Różnych wyznań. Każde z nich opowiada podobną historię – o odkryciu pierwszej części naszej wiary: nic nie jest prawdziwe.

Jednak za często odkrycie ich psuje. Tracą moralność, pewność i poczucie bezpieczeństwa. Wielu popada w szaleństwo. Musimy ich poprowadzić. Pomóc wrócić do zdrowia. Ich umysły nie mogą być wypełnione bajkami, lecz wiedzą. Dajmy im odpowiedzi – powinny być one trudne i złożone. Bo takie jest życie.

Interpretacja: Altair na jednej z wcześniejszych stron kodeksu zapisał wariant wyrażenia "Niewiedza jest błogosławieństwem". Chociaż wie, że jest to prawda, że ignorancja przynosi radość, to jednak trzeba uświadamiać ludzi bez względu na wszystko. Pisze, że trzeba wyjaśnić wszystko nowicjuszom, nie karmić ich bajkami (być może znów odnosi się do rytuału Haszyszynów). Na koniec pisze, że odpowiedzi mają być trudne i złożone, co pokazuje jego oddanie wiedzy i edukacji.


Strona 28

Kodeks

Sukces! Potrafimy zmienić strukturę ukrytego ostrza tak, żeby służyło do wystrzeliwania małych pocisków. Może zadawać potężne obrażenia – nawet z dużej odległości. Przyznaję, droga do tego była... co najmniej ryzykowna. Ale odkrywałem ją powoli, a przy odpowiedniej koncentracji Jabłko można wykorzystywać bez szkodliwych skutków. Przynajmniej taką mam nadzieję.

Walka bronią strzelecką nie jest dla nas nowością, obserwowaliśmy ją u naszych wschodnich sąsiadów. Lecz ich broń była o wiele większa – nie nadawała się do naszych potrzeb. Znalazłem sposób pomniejszenia ich konstrukcji tak, by broń można było nosić na nadgarstku.

Udoskonaliliśmy też formułę prochu strzelniczego, możemy go produkować z powszechnie dostępnych składników. To niebezpieczna wiedza, powinniśmy dzielić się nią tylko z najbliższymi sojusznikami...

Interpretacja: Altair po raz kolejny ulepsza technologię dzięki Fragmentowi Edenu. Wspomina też, że używanie artefaktu może powodować skutki uboczne. Nie wyjaśnił dokładnie, ale być może chodziło o to, że Fragmenty Edenu z założenia nie miały być używane przez ludzi, a złamanie tej zasady mogło nieść za sobą poważne konsekwencje (np. doprowadzić do szaleństwa). Altair traktuje Fragment Edenu bardzo poważnie, używając go z rozwagą, choć obawia się, że nadal może to być zbyt niebezpieczne, mimo podejmowanych przez niego środków ostrożności.


Strona 29

Na wschodzie zbierają się czarne chmury – tak wielka i potężna armia sprawia, że cała kraina zaczyna się niepokoić. Ich wodzem jest człowiek o imieniu Temudżyn, który nazwał się Czyngis-Chanem. Przemierza ziemię, podbijając wszystkich, którzy staną mu na drodze. Nieważne, co nim kieruje, trzeba go powstrzymać. Gdybym był młodszy, mógłbym w tajemnicy podjąć się tego zadania – bo podejrzewam, że zamieszany jest w to Fragment Edenu. Lecz najlepsze lata mam już za sobą. Muszę przekazać misję innym. Czas, bym porozmawiał z naszymi synami. Pojedziemy tam razem, aby przeszli próby i powstrzymali to zagrożenie.

Interpretacja: Ten wpis można dokładniej umiejscowić w czasie. Jeśli Altair uczestniczył w walce przeciw Czyngis Chanowi, to wyjaśniałoby, w jaki sposób Kodeks znalazł się w rękach Kublai Chana, sprowadzony później do Włoch przez Marco Polo. Kodeks znalazł się w rękach prapradziadka Ezio, który podzielił go na strony. Większość tych zapisków trafiła w ręce Templariuszy.

Jest to także znak, że Altair nadal próbuje znaleźć sposób na wyeliminowanie niebezpieczeństwa, które pojawi się, kiedy Fragment Edenu wpadnie w niepowołane ręce. Nawet parę lat później Altair ciągle broni ludzkości przed uciskiem i zniewoleniem.

Z tej strony dowiadujemy się także, że Altair miał przynajmniej dwoje dzieci, i że ich matka (Maria, biorąc pod uwagę sen Desmonda), była z nim przez wiele lat. Chociaż wiemy, że Altair musiał mieć dzieci, żeby Desmond mógł być jego potomkiem, dostajemy tu na to niezbity dowód.


Strona 30

Wkrótce odejdę z tego świata. Nadszedł mój czas. Ta świadomość nieustannie przepełnia me myśli. Wiem, że części mego ciała zostaną zwrócone Ziemi. Lecz co stanie się z mą świadomością? Moją tożsamością? Czyli – co stanie się ze MNĄ? Podejrzewam, że to będzie koniec. Nie będzie następnego świata. Ani powrotu do tego. Na zawsze.

Nasze żywoty są tak krótkie i nic nie znaczące. Kosmos nie dba o nas. Ani o to, co zrobiliśmy; czy czyniliśmy dobro czy zło. Nie miałoby znaczenia, gdyby zdecydował się wykorzystać Jabłko, zamiast je ukrywać. Nie ma oczekiwania. Nie ma objawienia. Nie ma Sądu Ostatecznego. Jest tylko cisza. I ciemność. Absolutna ciemność... i zacząłem się zastanawiać – może jest jakiś sposób na powstrzymanie – albo przynajmniej opóźnienie – objęć śmierci?

Ci, Którzy Byli Przed Nami, z pewnością nie byli tak słabi i wątli jak my. Ale przysiągłem, że nie wykorzystam artefaktu i nie zajrzę do jego wnętrza. Ale czy jedno ostatnie spojrzenie może zaszkodzić, skoro me życie i tak dobiega końca...?

Interpretacja: W ciągu ostatnich dni swojego życia Altair rozważa zagadnienia dotyczące duszy, nieba, znaczenia ludzkości, lecz ostatecznie wpada na pomysł przedłużenia swojego życia. Jego umysł od razu kieruje się do Tych, Którzy Byli Przed Nami i Fragmentu Edenu. Mimo swego przyrzeczenia, znów został kuszony przez Jabłko. Tragedia w jego życiu polegała na tym, że ciągle kusiła go potężna broń i wiedza, ale opierał się temu przez dziesiątki lat.

Ostatni akapit wskazuje na to, że Ci, Którzy Byli Przed Nami, żyli dłużej niż ludzie. Czy była to cecha ich gatunku, czy też umożliwiały im to Fragmenty Edenu?

Ostatni wpis Altaira pozostawia wiele niepewności. Jeśli zajrzał do artefaktu, czy znalazł sposób na przedłużenie życia?

  • Autor: Wega
  • Data dodania: 27-06-2010
Książka Assassin's Creed - Ostatni Potomkowie - Grobowiec Chana wydawnictwa Insignis

Komentarze / pokaż wszystkie (47)

33. skejcik23213-02-2012, 16:48Niektórzy tylko o ruchaniu... Altair3000
34. Assassin00618-02-2012, 18:47@Altair3000 Twoja ortografia normalnie zabija... Ja na przykład nie znam gry "asasins cred bloodies"
35. ProKoxu97502-04-2012, 18:46@Assassin00 Nie trać nerwów to albo głupi czwartoklasista lub troll
36. Auditore15-04-2012, 10:51To kosztowało sporo pracy. Jestem pod wrażeniem wysiłku.
37. Mini Frares121-05-2012, 19:20Wega, ja naprawdę nie wiem jak ty to robisz że tyle tego piszesz. Szacun. Co do kodeksu-lol kto Ubisoftowi napisał te teksty. Niezła wyobraźnia.
38. Altair0017607-08-2012, 16:46Polecam książkę Assassin's Creed Tajemna Krucjata można dowiedzieć się dużo o altairze i jego życiu a także dlaczego ezio ruszył do Konstantynopola.
39. gość30-09-2012, 10:42gdzie można pobrać przetłumaczone strony kodeksu wraz z projektami ?
40. Mali504-11-2012, 15:34Bardzo przyjemnie zbierało mi się te wszystkie strony tylko szkoda że nie było ulepszeń bądź nagrody za wszystkie je zebrane.
41. Altair2012414-11-2012, 19:20Była dalsza gra.
42. (usunięty)03-11-2013, 12:38no szkoda mogło chociaż być jakieś wynagrodzenie.
43. Ezio123456789103-04-2014, 20:37fajnie zrobione.dziwi mnie jedna że cz a mianowicze skond masz tyle informacj ?
44. Melinel417-09-2014, 13:24Świetnie się czyta, gratuluję dobrej pracy.nMam pytanie odnośnie wyświetlonej mapy po włączeniu Wzroku Orła, mianowicie pojawia się tam osiem symboli asasynów w dość regularnym rozmieszczeniu, czy to ma jakieś ukryte znaczenie czy raczej czysto estetyczne?
45. malgosia713828-09-2014, 23:28Wielkie dzięki za artykuł. Niedawno weszłam w posiadanie KODEKSU, niestety w wersji niemieckiej. Ja niestety nie znam niemieckiego, więc ten artykuł przeczytałam jednym tchem (że tak powiem). Chociaż po przeczytaniu dochodzę do wniosku,że jest to raczej dziennik Altaira. Naprawdę kawał dobrej roboty.
46. 13bartek13309-01-2015, 19:42fajnie się czyta
47. Hanzo97608-03-2016, 16:59Miła lekturka :-)

Dodaj komentarz

*Czy jesteś botem?
Składnia
ZnacznikPrzykład użyciaWynik
*pochylenie*Altair ma *różowego* kota.Altair ma różowego kota.
**pogrubienie**Altair **nie ma** kota.Altair nie ma kota.
~~spoiler~~Ojciec Altaira ~~Umar~~! :OOjciec Altaira Umar!
>cytat>requiescat in pacerequiescat in pace
© 2008 - 2017 zakon-ac.info • there is only ZAC
090
Patronat
Społeczność
Ładowanie...
Do góry
TOP5#19:
  1. FIFA Polonia
  2. Zakon Assassin's Creed
  3. Marvel Comics
  4. Markolf
  5. Need For Speed
wygraj płytę GIGABYTE dla gracza