Zakon Assassin's Creed


Ezio Auditore

Ezio

Ezio Auditore da Firenze był włoskim szlachcicem i Mistrzem Asasynów, urodzonym 24 czerwca 1459 roku we Florencji, jako drugi potomek Giovanniego i Marii. Miał troje rodzeństwa: Federico, Claudię i Petruccio.

Przed rokiem 1476, czyli zanim ukończył siedemnaście lat, Ezio wiódł beztroski żywot. Oddawał się młodzieńczym rozrywkom i romansował z piękną Cristiną Vespucci. Gdy rodzina Auditore padła ofiarą spisku, a jego ojciec i dwaj bracia zostali straceni, jego życie uległo zmianie. Wstąpił na drogę Asasyna, którym wcześniej w tajemnicy był również jego ojciec. Młodzieniec skorzystał z pomocy swych niespodziewanych sprzymierzeńców: Paoli i Leonarda da Vinci. Ta pierwsza nauczyła go jak kraść oraz wtapiać się w tłum, natomiast Leonardo pomógł mu przy naprawieniu i udoskonaleniu rynsztunku. Dzięki ich wsparciu Ezio zdołał zemścić się na zdrajcy swego ojca — Uberto Albertim.

Odkrycie spisku

Przez pierwsze dwa lata po egzekucji bliskich, chłopak wraz z matką i siostrą korzystał z gościnności i pomocy wuja Mario. Postanowił zemścić się na wszystkich członkach spisku, któremu przewodniczył Hiszpan o imieniu Rodrigo Borgia. W Monteriggioni uczył się walki i pogłębiał wiedzę o Asasynach. Zwieńczeniem szkolenia był atak na rodzinne miasto Pazzich, podczas którego Ezio zabił Vierego, Templariusza i swojego wieloletniego rywala. W 1478 roku dzięki informacjom od La Volpe, udaremnił zamach Pazzich i uratował życie władcy Florencji — Lorenzo de' Medici. Następnie udał się do San Gimignano w Toskanii i dokonał vendetty na konspiratorach: Stefano da Bagnone, Bernardo Barnocellim, Antonio Maffei, Francesco Salviati oraz pośrednio na Jacopo de' Pazzi.

W roku 1480 Auditore odbył podróż do Wenecji. Dzięki temu zyskał wielu cennych sprzymierzeńców: Caterinę Sforzę, Antonio i Rosę oraz siostrę Teodorę. Kolejne lata upłynęły pod krwawym znakiem zemsty. Do roku 1488 Asasyn wyeliminował kolejnych Templariuszy: Emilio, Silvio i Marco Barbarigo, Dante Moro. Zdobył też wiele cennych informacji o artefakcie zwanym Fragmentem Edenu. Przeszkodził żądnemu władzy Rodrigo Borgii w staniu się jego posiadaczem. Dostąpił również zaszczytu oficjalnego przystąpienia do Zakonu Asasynów, którego członkami okazali się być jego wcześniejsi sojusznicy m.in. Paola, La Volpe, Bartolomeo d'Alviano, siostra Teodora czy Mario Auditore.

Szatańskie jabłko

Ezio wraz z innymi Asasynami i Leonardo począł badać moc Fragmentu Edenu. Wspólnie zadecydowali o ukryciu Jabłka w Forli, u Cateriny Sforzy. Sprowokowało to atak najemników Ludovico i Checco Orsich, którzy napadli miasto i porwali dzieci Cateriny, żądając artefaktu. Auditore zdołał zabić napastników, ratując przy tym Biankę i Ottaviano, ale sam został ciężko ranny. Próba odzyskania Jabłka zakończyła się fiaskiem, ponieważ zagarnął je tajemniczy mnich — Savonarola.

Gdy Ezio odzyskał dawne siły, otrzymał od Luisa de Santángela propozycję dopilnowania prawidłowego przebiegu spotkania Krzysztofa Kolumba i Rodrigo Borgii. Asasyn zgodził się, lecz nie wszystko przebiegło zgodnie z planem. Cenne atlasy Kolumba wpadły w ręce Templariuszy. Ezio dowiedział się o przetrzymywaniu hiszpańskich Asasynów przez Generała Inkwizycji i przerwał poszukiwania Jabłka. Wyruszył do Hiszpanii, gdzie pokrzyżował plany swym wrogom i pomógł pobratymcom. Rodrigo bezskutecznie próbował przeszkodzić Auditore w powrocie do Włoch. Ezio wrócił i wznowił poszukiwania Fragmentu Edenu i mnicha Savonaroli.

W roku 1492 poszlaki doprowadziły Asasyna do Florencji, gdzie po śmierci Lorenzo de' Medici rządy objął władający mocą Jabłka zakonnik. Ezio z pomocą pozostałych Asasynów obalił tyrana. W ten sposób pomścił także śmierć Cristiny, którą wciąż darzył miłością.

Rok 1499 przyniósł skrytobójcy finał walki z Rodrigo Borgią. Stoczyli pojedynek w Kaplicy Sykstyńskiej, w trakcie którego użyli Fragmentów Edenu: Jabłka i papieskiego Pastorału. Asasyn odebrał oba artefakty papieżowi, oszczędził go i wszedł do ukrytej pod Watykanem krypty. Spotkał tam hologram Minerwy. Mówiła ona o Tych Którzy Byli Przed Nami, o wyniszczającej obie rasy wojnie i o katastrofie, która ma się niedługo powtórzyć. W czasie jej przemowy Ezio zorientował się, że tak naprawdę bogini nie mówi do niego, tylko do kogoś o imieniu Desmond. Hologram zniknął nagle, pozostawiając wiele pytań, na jakie Ezio nie uzyskał odpowiedzi.

Niedługo po tym wydarzeniu Auditore powrócił do Monteriggioni. Uznał, iż zrealizował cel, który skrzyżował jego drogę z Bractwem Asasynów — pomścił śmierć ojca i braci.

Początek nowej wojny

Ezio

Styczeń roku 1500 — Cesare Borgia, syn papieża, zaatakował i zniszczył Monteriggioni oraz zabił Mario. Ranny Ezio daremnie próbował uratować swojego wuja oraz oswobodzić Caterinę Sforzę. Rajskie Jabłko znów wpadło w ręce Borgiów. Asasyn wyruszył za Cesare, jego nowym celem, do Rzymu. Tam nawiązał kontakt z przyjaciółmi i rozpoczął odbudowę bractwa Asasynów, co miało mu pomóc w walce z nowym wrogiem.

Gdy Ezio otrzymał informacje o miejscu przetrzymywania Sforzy, ruszył jej na pomoc. Po jej uwolnieniu, wyjaśnili sobie swoje uczucia i zakończyli swój romans. W ciągu całego roku Ezio werbował i szkolił ludzi chętnych do walki z Borgią. Pozbywał się również ważnych pomocników Cesare, m.in. Juana Starszego i oraz Barona de Valios. Krótko po śmierci Barona, Ezio ocalił Pietro Rossi — kochanka Lukrecji, siostry Cesare. W ramach podziękowania otrzymał od Rossiego klucze do Castel Sant'Angelo, siedziby Borgiów. W międzyczasie skrytobójca odkrył tożsamość zdrajcy donoszącego Templariuszom o poczynaniach Asasynów, przez co Niccolo Machiavelli został oczyszczony z podejrzeń La Volpe. Dzięki temu Bractwo nie ucierpiało, a wręcz przeciwnie. Claudia Auditore, która dowiodła swej waleczności i odwagi, została przyjęta w szeregi Zakonu. Sam Ezio awansował do najwyższej rangi Mentora.

Mistrz Asasynów drugi raz zakradł się do Castel Sant'Angelo i po rozmowie z Lukrecją, ruszył w pościg za jej bratem. Samemu przechwytując artefakt, zapobiegł dostaniu się Jabłka w ręce wroga. Następnie Ezio skorzystał z jego mocy, by osłabić wpływy Cesare i umożliwić jego aresztowanie. Niebawem Borgia wydostał się z więzienia i zamierzał zbiec z miasta drogą wodną, przez Tyber. Posługując się Jabłkiem, Auditore zlokalizował Cesare oraz ponownie pokrzyżował mu plany — Borgia pod eskortą wrócił do Rzymu. Później w roku 1504 Asasyn bezskutecznie usiłował zdobyć informacje od Juliusza II na temat miejsca pobytu swego wroga. Papież nie udostępnił mu ich, mimo iż skrytobójca został mianowany jego doradcą.

Mimo uwięzienia Cesare, Włochami wciąż panowali jego zwolennicy. Ezio przekonał się o tym, gdy porwano jego siostrę. Na szczęście Claudię zdołano uratować. Poza tym incydentem, Auditore schwytał również ważnego sprzymierzeńca Cesare, jego osobistego zabójcę, Micheletto, lecz ten uciekł kilka dni później. Dzięki Jabłku Ezio ustalił cel podróży uciekiniera — Hiszpanię — po czym ukrył artefakt w bezpiecznym miejscu.

Niedługo potem Asasyn odkrył, że Leonardo został porwany przez Hermetystów. Jedyną poszlaką okazały się w tej sprawie wskazówki dotyczące Świątyni Pitagorejskiej, jakie Da Vinci pozostawił na swoich obrazach.

Poszukiwania przyjaciela

By uratować przyjaciela, Ezio rozpoczął poszukiwania cennych dzieł sztuki. Wydobył od Lukrecji Borgii informacje na temat położenia wszystkich pięciu obrazów i odebrał jej jeden z nich. Dwa arcydzieła odzyskał z rąk kupców. Z pomocą Claudii i jej kurtyzan wykradł z wystawy w Castel Sant'Angelo ostatnie malowidła. Po zebraniu wszystkich wskazówek, wyruszył na ratunek Leonardo. Udało mu się ocalić artystę, odnajdując go w katakumbach Świątyni Pitagorejskiej. Wspólnie odczytali tajemnicze liczby zapisane na ścianie jednej z komnat, których znaczenie pragnęli zgłębić Hermetyści.

Zlikwidowanie wrogów

W roku 1506 Ezio, Machiavelli i Leonardo udali się do Hiszpanii, gdzie kontynuowali poszukiwania Cesare i Micheletto. Ślady doprowadziły ich do Walencji, gdzie przeprowadzili nieudany atak, w wyniku czego Micheletto uciekł. Informacje zdobyte od jednego z napastników powiodły Asasynów do Castillo, lecz i tam Borgia zdołał im się wymknąć. Wróciwszy do opanowanej przez wroga Walencji, przyjaciele wspólnie opracowali plan. Auditore użył bomb skonstruowanych przez Leonardo by wysadzać statki przycumowane w dokach. Ezio i Machiavelli byli świadkami tego, jak rozwścieczony Cesare brutalnie zamordował Micheletto. Przez nierozwagę Niccolo, Borgia zauważył obecność skrytobójców i uciekł, dotkliwie raniąc kompana Auditore.

W roku 1507, podczas oblężenia Viany, Ezio po siedmiu latach pościgu w końcu dopadł syna byłego papieża. Odnalazł go na polu bitwy, gdzie doszło między nimi do ostatecznego starcia. Asasyn zepchnął Cesare z krawędzi muru, pozbywając się go raz na zawsze.

Kontynuacja wędrówki

W roku 1510 pięćdziesięciojednoletni Mistrz Asasynów wyruszył w kolejną podróż, której celem było odkrycie oraz zabezpieczenie przed Templariuszami wiedzy i tajemnic Altaira Ibn-La'Ahada, pozostawionych w zamkniętej Bibliotece Masjafu

Do twierdzy dotarł w marcu 1511 roku. Został pojmany przez Bizantyjczyków i miał zostać powieszony przez ich przywódcę, Leandrosa. W ostatniej chwili Ezio udało się uciec i odnaleźć drzwi do zabezpieczonej Biblioteki Altaira. Od pracujący przy nich rzemieślnika dowiedział się o potrzebnych do otworzenia drzwi kluczach i dzienniku Niccolo Polo będącym w posiadaniu Leandrosa. Auditore po pościgu dogonił i zabił Templariusza, odzyskując dziennik. Książka zawierała wskazówki dotyczące położenia kluczy, które znajdowały się w Konstantynopolu.

Poszukiwania kluczy

Ezio

W maju 1511 roku Ezio dotarł do Konstantynopola i spotykał tamtejszego Asasyna, Yusufa Tazima. Poprosił on Mistrza, by pomógł Bractwu, oraz zaopatrzył go w broń skrytobójców z Istambułu — ostrze z hakiem. Wkrótce Ezio udał się na poszukiwania pierwszego klucza.

Według instrukcji zawartych w dzienniku, pierwszy klucz znajdował się w sklepie Sofii Sartor, pięknej Włoszki, którą Ezio spotkał wcześniej na statku. Asasyn przeszukał podziemia i zdołał odnaleźć klucz oraz mapę, która zawierała informacje o położeniu pozostałych czterech. Sofia zgodziła się pomóc mu w jej rozszyfrowaniu.

Klucz okazał się być artefaktem zawierającym wspomnienia Altaira Ibn-La'Ahada. Dzięki niemu Ezio stał się świadkiem ataku Templariuszy na Masjaf i rozmowy Altaira z Al-Mualimem.

Auditore pomagał Yusufowi rozbudować Zakon Asasynów. Dzięki temu nawiązał kontakt z księciem Sulejmanem, który wprowadził go w zawiłości walki swego ojca i wuja o władzę nad Imperium Osmańskim. W międzyczasie Sofia rozszyfrowała położenie drugiego klucza ukrytego w wieży Galata. Ezio zdobył go i poznał kolejne ze wspomnień Altaira. Dotyczyło ono spalenia ciała Al Mualima i buntu Abbasa, któremu udało się na krótki czas zdobyć Fragment Edenu, lecz nie zdołał nad nim zapanować.

Z pomocą Sofii Ezio odszukał w okolicy Forum Bovis i odebrał Templariuszom też trzeci klucz. Kolejne ze wspomnień Altaira dotyczyło zdrady Abbasa, w wyniku której został zamordowany jego syn i żona Maria. Mistrz musiał uciekać z Masjafu wraz z drugim synem, Darimem.

Zdobyte w międzyczasie informacje naprowadziły Ezio na trop byłego cesarza bizantyjskiego, Manuela Paleologa, który spiskował z Templariuszami by odzyskać władzę. W liście do Claudii Asasyn wspominał zarówno o nim, jak i o Tariku Barleti, którego Sulejman rozkazał zabić, podejrzewając go o zdradę. Dopiero po dokonaniu zabójstwa Ezio dowiedział się, że Tarik był niewinny.

Dzięki wsparciu Sofii Auditore odnalazł czwarty klucz ukryty w Wieży Panny. Zawarte w nim wspomnienie dotyczyło powrotu osiemdziesięcioletniego Altaria do Masjafu, przejęcia przez niego władzy i śmierci Abbasa.

Podróż do Kapadocji

Gdy do odnalezienia pozostał tylko jeden klucz, Ezio ustalił z Sulejmanem, że powinien udać się do Kapadocji, by udaremnić spisek Templariuszy i Paleologa. Zanim wyruszył, poprosił Yusufa o zapewnienie opieki Sofii. Mimo problemów skrytobójca dotarł na miejsce w marcu roku 1512. Nawiązał współpracę z agentami Tarika i doprowadził do śmierci Shahkulu, co pozwoliło mu dotrzeć do Manuela Paleologa. Ezio odebrał mu klucz i zabił go. Kolejne wspomnienie Altaira dotyczyło jego rozstania z Niccolo i Maffeo Polo, którym powierzył swój dziennik i klucze do Biblioteki Masjafu.

Z powrotem w Konstantynopolu

Jeszcze w Kapadocji okazało się, że prawdziwym spiskowcem w rodzinie sułtana był wuj Sulejmana — Ahmed. Po powrocie do Konstantynopola Ezio odkrył także, że jego ukochana Sofia została porwana, a Yusuf zabity. Asasyn spotkał się ze zdrajcą, by wyrównać z nim rachunki. Ahmed zażądał w kluczy do Biblioteki, na co Ezio przystał w obawie o życie Sofii. Udało mu się ocalić ukochaną i po pościgu zabić zdrajcę. Dzięki temu odzyskał cenne artefakty.

Koniec wędrówki

Wreszcie Ezio wraz z Sofią trafił do Masjafu z kompletem kluczy potrzebnych do otworzenia zapieczętowanych drzwi. Wykorzystując Orli Wzrok, dostał się do środka wypełnionej pustymi półkami Biblioteki. Znalazł tam szczątki Altaira i ostatni zapis wspomnień.

Wizja ukazała pożegnanie starego Mistrza z jego synem i ukrycie Fragmentu Edenu we wnęce na końcu Biblioteki. Będąc świadomym niebezpieczeństwa, jakie niósł ze sobą artefakt, Ezio zostawił go na miejscu. Zrozumiał, że wszystko, co robił w życiu, służyło przekazaniu wskazówek i wiedzy komuś o imieniu Desmond.

Auditore postanowił w końcu porzucić drogę Asasyna i spędzić resztę swych dni z ukochaną Sofią Sartor. Doczekali się dwójki dzieci: syna Marcello i córki Flavii. Ezio zmarł w rodzinnej Florencji, na ławce, mając 65 lat.

  • Autor: Yone
  • Data dodania: 02-05-2012
Książka Assassin's Creed - Ostatni Potomkowie - Grobowiec Chana wydawnictwa Insignis

Komentarze / pokaż wszystkie (50)

36. Tahu529-06-2013, 18:06W tym tekście jest błąd, ponieważ Cristina miała na nazwisko Vespucci, a nie Calfucci.
37. Iskra1029-06-2013, 21:53@up: Nazwiska "Calfucci" użyto w kanonicznej książce "AC: Renesans", co wprowadziło lekki zamęt, ale owszem, zarówno z kontekstu historycznego jak i z gier wynika, że poprawna wersja to "Vespucci". Poprawiono. Dzięki za zwrócenie uwagi.
38. sirArturrros505-08-2013, 17:36Spoko, też sie urodziłem 24 czerwca ;-)
39. pluum19505-09-2013, 17:17Hej no przecież Ezio nie zabił Ahmeda.
40. specAC11-09-2013, 22:33Błąd Ahmeda zabił Selim
41. (usunięty)23-09-2013, 02:01W ksiazce Cristina nazywala sie Calfucci czy jakos tak.Autorowi chyba cos nie wyszlo
42. NeroAquila709-11-2013, 19:11@PiterMist_PMC
Ezio też odbudował Zakon, w Rzymie, po śmierci Mario. Pomógł też rozbudować znacznie Zakon bizantyjskich Asasynów. O jego działaniach usłyszeli Asasyni na całym świecie i pamięć o nim została zachowana.
43. eretann415-01-2014, 18:52Ezio był niezastąpionym Asasynem... i Ubi powinno o nim coś wspomnieć w dalszych częściach.
44. gun2002229-01-2014, 18:50Mógł dużej pożyć gdyby przyjaciel jego ojca go nie zdradził i musiał się męczyć i zabijać templariuszy przed władzą i rajskim jabłkiem w 4 miastach i innych... ciągle biegał po dachach i dostał chorobę serca
45. Acaelus Thorne519-03-2014, 21:40Czy tylko mnie wkurzało to, że w Revelations nie dało się wyłączyć namnażania wskaźnika rozpoznawalności?
46. Puuvilla19-04-2014, 23:08gun2002.. jaką kurna chorobę serca?! Przecież ten koleś co siedział z nim na ławce w embers był templariuszem i go skrycie zabił! Ezio b dobrze o tym wiedział i poświęcił temu swoje życie, by chronić rodzinę!
I love you Ezio Auditore :( dlaczego tak wcześnie musiał umrzeć, mógłby jeszcze z 10 lat pożyć..
47. DarthDestruktor1020-04-2014, 10:30@Puuvilla - Nie naskakujemy na innych userów, choćby mieli nie wiadomo jak inne zdanie od naszego. A to co podałeś/aś to wciąż tylko niepotwierdzona teoria.
48. AssassynAuditore508-07-2014, 20:43 Ezio Auditore to mój ulubiony mentor, szkoda, że umarł w wieku 65.
49. Kazet505-11-2014, 09:15Altair i Ezio- dwie wspaniałe postacie. Zaskakują nie tylko ich zabójcze umiejętności ale także wielka mądrość.
50. KTOSaevk03-02-2017, 21:51Requiescat in pace EZIO AUDIORE! :D Moim zdaniem, ten tempelariusz go nie zabił, chociaż mógł mu wstrzyknąć truciznę, ale moim zdaniem umarł ze starości na zapalenie płuc, a poza tym wiedział chyba, że niedługo umrze, bo napisał list do Sofii! Wniosek: Ezio według mnie umarł naturalnie, kiedyś ludzie żyli krócej, w końcu Altair też umarł ze starości, ale nie było to tak pokazane. C jest śmieszne, że obaj się uśmiechali przed śmiercią xD chyba byli szczęśliwi.

Dodaj komentarz

*Czy jesteś botem?
Składnia
ZnacznikPrzykład użyciaWynik
*pochylenie*Altair ma *różowego* kota.Altair ma różowego kota.
**pogrubienie**Altair **nie ma** kota.Altair nie ma kota.
~~spoiler~~Ojciec Altaira ~~Umar~~! :OOjciec Altaira Umar!
>cytat>requiescat in pacerequiescat in pace
© 2008 - 2017 zakon-ac.info • there is only ZAC
080
Patronat
Społeczność
Ładowanie...
Do góry
TOP5#19:
  1. FIFA Polonia
  2. Zakon Assassin's Creed
  3. Marvel Comics
  4. Markolf
  5. Need For Speed
wygraj płytę GIGABYTE dla gracza