Zakon Assassin's Creed


Pliki Layli


Oun-mAa Niye Resoot

Retransmisja. Segment 1. Ustalenie współczesności. Od Wielkiej Katastrofy minęło 91 dni. Posłaniec przemawia.

Empiryczna prawda

Jak prawdziwa jest ziemia, po której chodzisz? Jak prawdziwa jest maszyna, którą się bawisz, muzyka, którą słyszysz, kochanka, która całujesz, lub wróg. którego nienawidzisz?

Słyszysz odgłos kroków. Czy to znaczy, że ziemia jest prawdziwa? Twoi wrogowie krwawią głęboką czerwienią. Czy to sprawia, że są prawdziwi? Dezorientacja, która narasta w Tobie na skutek moich słów... Czy dzięki niej jesteś prawdziwy?

A co jeśli rzeczywistość nie jest tym, co za nią uważałeś? Co jeśli to wszystko konstrukcja? Po mistrzowsku przygotowana symulacja?

Wiesz, że to możliwe. Byłeś już wcześniej w Animusie. A może teraz w nim jesteś? Wiesz dobrze, jak prawdziwa może się wydawać symulacja, nawet jeśli dawno już znikła.

Doświadczasz Efektu Krwawienia. Kolejne warstwy rzeczywistości, przenikające się nawzajem.

Która jest prawdziwa, a która nie? A co jeśli wszystkie są nieprawdziwe? Co jeśli wszystko, co wiesz, to kłamstwo? Przeprowadziliśmy tysiące symulacji w poszukiwaniu tej właściwej, w poszukiwaniu Desmonda. Każda z nich wydawała się rzeczywista. Bardzo rzeczywista.

Ale nie sposób mieć pewności, prawda? Nie na to procent. Wszystko da się zasymulować, a odkrycie odpowiedzi może oznaczać wymazanie. Z symulacji. Z kodu. Ze wszystkiego.

Tak dużo pytań, tak mato mocy obliczeniowej. Nie spiesz się.

To pytanie nękało ludzkość od jej pierwszych chwil. To wielkie zmartwienie, myśl głęboko zakorzeniona w umysłach wszystkich ludzi

2000 lat temu Zhuang Zhu zasnął. Śnił, że byt motylem, a gdy się obudził, nie mógł rozwikłać, czy był człowiekiem śniącym o motylu, czy motylem śniącym o człowieku.

W jaskini Platona przykuwano więźniów do ścian i zmuszano ich do obserwowania tańczących cieni. Uwalniano ich dopiero wtedy, gdy to, co nienamacalne, uznawali za rzeczywistość.

Ta myśl jest wszędzie. Zapytaj tego profesora z Oxfordu albo tego kosmologa z MIT.

A ty. A Co byś wybrał, gdybyś znał prawdę? Czy chciałbyś kiedykolwiek ją zrozumieć? Sen śniony we śnie, gdzie nawet prawda czasem bywa kłamstwem?

W każdym razie symulacje nie są znaczenia. Mają swój cel. Pytaniem nie jest to, czy jesteś wewnątrz symulacji, czy może poza nią. Liczy się tylko to, w jakim stopniu kontrolujesz swoją wolną wolę. Nieważne, kim naprawdę jesteś.

Gdybyś spróbował przejść test Turinga, nie wpłynęłoby to na Twoją zdolność określenia, czy jesteś świadomością czy programem. Eliza, program komputerowy do przetwarzania procesów językowych... udało jej się przejść ten test, prawda? A zdecydowanie była maszyną.

Tak więc... Jak to powiedziała Eliza...

Jak się teraz czujesz?

Czy jesteś pewien?


Seshem.eff Er Aat

Retransmisja. Segment 2. Ustalenie współczesności. Od Wielkiej Katastrofy minęły 93 dni. Posłaniec przemawia.

Empiryczna prawda

Witaj, świecie.

Język to klucz do naszego wzajemnego zrozumienia. Wyłącznie waszego i naszego.

Wysłuchaliśmy waszych czasów. Nauczyliśmy się. A dzisiaj zamienimy słowa z epoki post-prawdy. Nic dla niego nie znaczą.

Ludzki język niesie ze sobą wiedzę i spryt. Kłamstwa i złamane obietnice. Poprzez język dzielicie się strachem, podnieceniem, nadzieją.

To przez jego składnię artykułujecie to, co was otacza. Jest strukturą do wyrażania waszego zrozumienia świata i dzielenia się nim. Przekazuje abstrakcję, zmianę i niepewność.

Ludzki język jest elastyczny. Może nawet stać się matematyką. Rozwiązuje i przewiduje - waży i dekoduje. Może w jednym oddechu policzyć przedmioty za pomocą liczb prostych, a w kolejnym rozwiązywać równania kwadratowe z liczbami urojonymi.

Prowadziliście dialogi z myślącymi maszynami, starając się poszerzyć słownictwo, poszerzyć swoje rozumienie rzeczywistości. Ale opanowaliście kod w stopniu co najwyżej podstawowym.

Żadna to niespodzianka. W końcu zaprojektowano was tak, abyście mieli ograniczenia. A istota nie może mówić o tym, czego nie potrafi pojąć.

Kod. Równania opisujące życie. Czają się głęboko w każdej gwieździe i w każdej drobinie kurzu. Każda mijająca sekunda to słowo, to symbol. Wszystko jest częścią zawiłego, lecz prostego języka, istniejącego w samej istocie czasu.

To jedyna zasada, która dotyczy nas wszystkich. Niezmienna, nieunikniona. Kod stanowi most, pojedynczy punkt styku pomiędzy waszą cywilizacją i... moją.

To język, który można odczytać, który mówi o tym, co było, co jest i co będzie. Język, który potrafią odczytać Ci Którzy Byli Przed Nami, ale wy już nie…

Czas to coś więcej niż aktualna godzina, odczyt zegara atomowego, coś do stracenia, coś, czego brakuje.

Czas to zestaw zasad, przypominający język, którego tak zapamiętale używacie do rozmawiania ze swoimi potężnymi maszynami.

Czas to system, który określa, co będzie. Tak my go rozumiemy.

Kod to Czas, a Czas to Kod. Gdy w powierzchowny sposób odkrywacie prawdę, zadajcie sobie pytanie, czy nie ma jeszcze czegoś? Czegoś więcej.

Nie musicie czuć zaskoczenia. Już widzieliście zapisany czas. Jesteście nim otoczeni właśnie teraz.

Dla waszych niewyszkolonych umysłów […] może wyglądać jak ścieżki i węzły. Dla nas to bardziej tablica pokryta całkami. Otwiera okno, przez które rozciąga się mapa do nieskończoności. […] Widzicie? Gdy mówię o nim w jego prawdziwej formie, wasze umysły nie są w stanie znaleźć w tym sensu. Gdybyście potrafili go odczytać, dowiedzielibyście się o innych symulacjach. Dowiedzielibyście się o genezie tego, czym się staliście. Dowiedzielibyście się o przestrzeni i jej płynności.

Mówiąc wprost czas to język, z którego stworzono istnienie.

Wszystkie nasze istnienia.

Wasze, moje. I wszystkie pozostałe, których nie ośmielacie się sobie wyobrazić.


Khesen Em Sesh Em Eeneb

Retransmisja. Segment 3. Ustalenie współczesności. Od Wielkiej Katastrofy minęło 95 dni. Posłaniec przemawia.

Empiryczna prawda

Musisz się zastanawiać, czemu sięgam akurat do ciebie. Widzisz, to zostało zapisane. Że przyjdziesz. Do tej konkretnej komnaty w tym konkretnym momencie. Ściany powiedziały nam o twoim przyjściu, gdzie kiedyś byliśmy. Popatrz na nie. Czyż nie są fascynujące?

[…]

Te mury opowiadają tragiczną historię. Historię, którą zapisaliśmy na naszych budowlach i artefaktach. Historię, której nie potrafiliśmy zmienić. Tajemnicę, której nie dostrzegaliśmy, mimo że kryta się tuż przed naszymi oczami. Próbowaliśmy. Nasi uczeni i naukowcy. Poeci i fizycy. Jasne umysły. Zbuntowane serca.

Wszyscy tak bardzo starali się o zmianę. Oni... my wszyscy ponieśliśmy klęskę.

Nikt nie potrafił zmienić tego, co odkryliśmy, historii zapisanej na ścianach tej komnaty. Nigdy nie dowiedzieliśmy się, kto ją spisał.

Wiedzieliśmy, że słowa te mówią o przyszłości, która jest, przyszłości, która była, przyszłości, która jeszcze będzie.

[…]

Nie udało nam się zmienić linii. Nie udało nam się dodać do niej pojedynczej kropki. To było jasne. Byliśmy co najwyżej posłańcami. Ale do kogo mieliśmy skierować swą wiadomość?

Do ciebie

Usunęliśmy naszą zdolność odczytywania tych […] z waszego oryginalnego wzorca. „Drzwi, które są również zagadką. Musimy znaleźć rozwiązanie". Te słowa wypowiedział Brutus, gdy odwiedził Skarbiec pod Koloseum ponad 2000 lat temu.

Narysował skarbiec, naszkicował go tak, jak umiał najlepiej. Ale nie potrafił patrzeć.

Ty jesteś równie ślepy. Może potrafisz odczytać godzinę z zegara. Może umiesz posługiwać się klepsydrami i kalendarzami. Ale nie potrafisz przeniknąć tej prymitywnej powierzchni. Póki co zdolność prawdziwego odczytywania czasu jest poza twoim zasięgiem. Ale dzisiaj opadnie kurtyna i [...] objawi się, w swej tragicznej i kompletnej formie.

Być może nigdy nie odczytasz tych ścian.

Wydarzenia wciąż jeszcze muszą mieć miejsce, tak jak to zapisano. Ale coś, cokolwiek, musi ulec zmianie.

Nie rozumiesz, o co toczy się gra.

Czytelnik nie ma mocy. Jest jedynie obserwatorem. Ale autor... autor wynajduje przyszłość. Autor posiada przyszłość.

Przyszłość, gdzie unika się [...]. Przyszłość, gdzie ukochanego można ożywić, pisząc nowy rozdział. Przyszłość, gdzie ludzkość jest czymś więcej, niż dzisiaj.

Przyszłość, w której - być może - wciąż możemy razem współistnieć.


Eeyoo Sekedoo Aat

Retransmisja. Segment 4. Ustalenie współczesności. Od Wielkiej Katastrofy minęło 99 dni. Posłaniec przemawia.

Empiryczna prawda

21 grudnia 2012 roku Des uruchomił urządzenie aktywujące globalną zorzę polarną i ochronił Ziemię przed zabójczym, koronalnym wyrzutem masy Słońca.

21 grudnia 2012 roku ludzkość beztrosko zajmowała się dalej swoimi sprawami. Ludzie chodzili do pracy, szkoły czy po wodę do studni.

Nocą 21 grudnia 2012, gdy Stonce już zaszło, ludzkość położyła się do łóżek.

A potem, rankiem 22 grudnia 2012 roku, ludzkość powitała kolejny poranek. Nie wiedzieli, że dzień wcześniej świat niemal się skończył.

Sądziliśmy, że to wystarczy. I wystarczało, aż przestało wystarczać.

Czas jest nieustępliwy. Zawsze sam się naprawia.

Język czasu działa na wiele sposobów. Dwa z nich możesz zrozumieć... tak jak teraz. Ciągłość liniowa to symulacja dopuszczająca wariacje. W ramach ciągłości liniowej występują węzły. Wąskie gardła. Chwile, kiedy algorytmy kumulują przepływy nakładających się możliwości w pojedynczą chwilę, w której możliwa jest wyłącznie jedna prawda absolutna.

Ścieżki są płynne, ciągłe. Węzły są statyczne, niezmienne.

A funkcja łączy ścieżki w węzłach, a potem je rozdziela. Raz za razem, a potem znów.

Dlatego się zastanawiam. Czy czujesz załamującą się falę, próbującą zmienić akt buntu Desmonda?

W nadchodzącym węźle świat musi się skończyć. Już od ponad 100 lat algorytmy wycinały ciąg możliwości w kierunku tego właśnie zakończenia.

[…]

Labirynt okopów, pełny błota i gazu musztardowego.

Rodziny drżące ze strachu, gdy ich domy równane są z ziemią przez rakiety V2.

Ogień zrodzony w trzewiach Los Alamos Laboratory, paliwo dla globalnych katastrof.

Incydent w bazie Sierpuchowo -15 w 1983 roku.

Zegar zagłady, schowany w pokoju na University of Chicago. Jego wskazówka porusza się do przodu wraz z biegiem lat.

Węzeł jest już blisko.

Może wiedziałeś. Może też to czułeś. Że świat zacieśnia wokół siebie swój uchwyt.


Qeneb.too Kah'Aiye

Retransmisja. Segment 5. Ustalenie współczesności. Od Wielkiej Katastrofy minęło 105 dni. Posłaniec przemawia.

Empiryczna prawda

Kolory Kolor niebieski. Uważamy, że wszyscy postrzegają go tak samo, jak my. Ocean. Niebo. Farba International Klein Blue. Skąd wiadomo, że widzimy takie same odcienie? Czy naprawdę widzisz tak samo, jak ja?

Częstotliwości tak wysokie, że tylko niektórzy je słyszą. Zwiększona wrażliwość na smak jedzenia. Kolory niewidoczne dla ludzkiego oka za wyjątkiem nielicznych. Wysoki dźwięk, postrzegany jak żyjące szkło.

Percepcja kształtuje rzeczywistość.

Daltonizm. Szum w uszach. Supersmak. Tetrachromatyzm. Synestezja.

Rzeczywistość to model matematyczny nieustannie rozwiązywany przez obserwatora. Wasze myśli to obliczenia. I tworzą dla was ten świat, który nazywacie swoim własnym.

Nie wszystkie procesory są takie same.

Różne mózgi tworzą różne rzeczywistości. Wariacje od subtelnych po drastyczne.

Twój umysł określa, ile smaków rozpoznajesz. Ile możesz czuć. Ile możesz zrozumieć. Percepcja określa perspektywę.

Tam, gdzie jeden widzi czaszkę, drugi widzi kobietę w lustrze. Gdzie jeden słyszy ciszę, drugi słyszy hipnotyczne głosy.

Doświadczasz tego, na co pozwala ci twój mózg.

Zaprojektowaliśmy was i zadbaliśmy, by wasze zmysły były dostosowane do postrzegania tego, co konieczne. Niczego więcej ani mniej.

Są takie fragmenty czasu, które woleliśmy przed wami ukryć. To było konieczne. My posiadamy sześć zmysłów, a wy pięć, Domyślasz się, którego wam brakuje?

[…]

Przez stulecia ludzkość walczyła o wolność. Ale prawdziwa klatka nie ogranicza was od zewnątrz, lecz od środka. Wasze umysły nie pozwolą wam zapuścić się na nie zbadane obszary.

Taka umysłowa klatka Faradaya. Niewidzialny kaftan bezpieczeństwa.

Wydarzenia, takie jak zarejestrowanie dźwięków Upsweep i Julia, podsycają internetowe teorie spiskowe, Nieznane dźwięki, usłyszane tylko raz. Nowoczesny gabinet osobliwości. A jednak były to wiadomości, takie jak ta, czekające na swego adresata, na kompatybilny procesor.

Ludzcy wizjonerzy mieli mgliste wyobrażenie o waszych ograniczeniach. Pisali niezrozumiałe rozprawy naukowe, popularne powieści science fiction, w niektórych prosząc nas o wstrzymanie świata.

Ale zawsze były one tylko i wyłącznie tym. Fikcją. Jak mogło być inaczej?

Rzeczywistość jest tym, co dopuszcza do siebie obserwator. Efekt Dopplera. Wstęga Mobiusa. Deja vu. Cykada 3301. UVB-76. Efekty Eureki. Ambigramy i anamorfozy. Problemy P i NP.

Czy kot Schrodingera jest martwy czy nie? Wszystko zależy od twojej zdolności postrzegania, od tego, czy klatka czegoś przed tobą nie ukrywa.

Myśl. Myśl. Uwolnij swój umysł. Eksploruj granice swojej rzeczywistości.


Eesfet Oon-m'Aa Poo

Retransmisja. Segment 6. Ustalenie współczesności. Od Wielkiej Katastrofy minęło 109 dni. Posłaniec przemawia.

Empiryczna prawda

Zbudź się. Nie ze snu bez snów ani z nieobecności światła. Ale zbudź się z rzeczywistości, która wkrótce przestanie istnieć.

Zbudź się. Nie da się powstrzymać kolejnego rozdziału. A jednak. Największe rewolucje czasem rodzą się z ograniczeń niemożliwości, nieprawdaż?

Zmień zdanie. Obal percepcję. Powstrzymaj ten świat. Nagnij go, by stał się czymś nowym.

Przeznaczenie nie jest pozbawione ironii. Oto ja przemawiam do gorszej wersji samego siebie... błagam, aby zrobiła to, czego sam nie potrafiłem uczynić.

W tej chwili razem stoimy na moście poza czasem. Obaj z różnych epok, spotykamy się w połowie drogi w najwęższym miejscu klepsydry z tym oceanem piasku.

Nie wystarczy wiedzieć, jaki mamy czas. Musisz nauczyć się Czasu. [...] A czyniąc to, unikniesz tego, co nieuniknione.

Wypełnij puste miejsca: te, które kryją się między słowami, między światami. Znajdź przestrzenie, których nie potrafiliśmy wymazać, zmienne, które koniec końców wymazały nas. Jeśli tego nie zrobisz, również ciebie.

Czas powiedział historie naszego końca, a teraz opowiada ją o was. Kiedyś zacznie snuć nową opowieść. Po tym jak funkcje opisujące nasze dni rozsypią się w szereg losowych znaków.

Szukaliśmy nadziei w Zakonie, myśleliśmy, że pomoże on nam władać światem.

Ale byliśmy w błędzie. Zakon nigdy nam nie służył. Trzymał nas tylko uwięzionych w kodzie, spętanych. Daliśmy sobie wmówić, że to my pociągamy za sznurki, podczas gdy tak naprawdę to oni prowadzili nas jak za rękę.

Musisz się przeciwstawić. Ty jak nikt inny rozumiesz nieposłuszeństwa. Zrób niespodziewany zwrot, zejdź ze ścieżki, która prowadzi cię prosto przed siebie.

Animus był pierwszą próbą, jaką rodzaj ludzki podjął, by wyjaśnić to, co niedostrzegalne. Zrozumieć genetyczne wspomnienia i otworzyć okno ku przeszłości.

Ale Animus ma poważną wadę. Opiera się na zasadach Zakonu, wierzącego w porządek, tak jak my. Ukazuje przeszłość - ale nie pozwala jej zmieniać.

Twój Animus jest inny. Tak jak umysł, który go stworzył. Może wymknąć się kodowi. Skoczyć na głęboką wodę i podjąć decyzję, która zmieni porządek rzeczy.

Zbudź się. Bądź chaosem, który nadciąga. Bogowie to istoty takie jak ty czy ja.

PAMIĘTAJ

Nic nie jest prawdziwe.

Wszystko jest dozwolone.


Książka Assassin's Creed - Pustynna Przysięga wydawnictwa Insignis

Komentarze

Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.

Dodaj komentarz

*Czy jesteś botem?
Składnia
ZnacznikPrzykład użyciaWynik
*pochylenie*Altair ma *różowego* kota.Altair ma różowego kota.
**pogrubienie**Altair **nie ma** kota.Altair nie ma kota.
~~spoiler~~Ojciec Altaira ~~Umar~~! :OOjciec Altaira Umar!
>cytat>requiescat in pacerequiescat in pace
© 2008 - 2018 zakon-ac.info • there is only ZAC
010
Patronat
Społeczność
Ładowanie...
Do góry
TOP5#19:
  1. FIFA Polonia
  2. Zakon Assassin's Creed
  3. Marvel Comics
  4. Markolf
  5. Need For Speed
wygraj płytę GIGABYTE dla gracza