Zakon Assassin's Creed


Baza Danych AC Chronicles

Daza Danych Assassin's Creed Chronicles


Baza Danych AC Chronicles India - Dokumenty

Zwierzęta

TYGRYSY BENGALSKIE

Tygrys

Tygrys Bengalski to dość pospolite, ale niezwykle symboliczne zwierzę w Indiach. Koty te są potężne i niebezpieczne, mogą osiągnąć wagę nawet 325 kg i długość 3 metrów. Zwykle żywią się zwierzętami kopytnymi, rzadziej polując na mniejszą zdobycz, a jeśli trzeba, także na inne drapieżniki. Tylko ranny lub wygłodzony tygrys może zapolować na człowieka, ale zwierzęta te na ogół trzymają się swojego terytorium. Tygrysy ludojady są tak rzadko spotykane, że zaledwie kilka z nich zostało odnotowanych w historii i przeszło do legendy, pojawiając się w słynnych książkach i myśliwskich opowieściach.

SŁONIE INDYJSKIE

Słonie

Słoń Indyjski jest jednym z trzech podgatunków słonia azjatyckiego. Zwierzęta te są niższe od swoich afrykańskich kuzynów i mają mniejsze uszy. Od czasów starożytnych były używane w regionie Pendżabu jako słonie bojowe. Około setka tych zwierząt brała udział w historycznej bitwie nad rzeką Hydaspes, gzie Aleksander Wielki walczył z królem Porusem w trakcie swego marszu na Wschód.


Rośliny

DRZEWA ORCHIDEOWE

Orchidee

Drzewo orchideowe (łac. „bauhinia purpurea”) to niewielkie drzewo rosnące we Wschodniej Azji, głównie w Pendżabie, osiągające wysokość od 6 do metrów. Ma fioletowe kwiaty, które przypominają orchidee.

LOTOS

Lotos

Lotos indyjski, zwany też świętym lotosem, to popularny w Indiach kwiat wodny i jeden z narodowych symboli tego kraju. Zawsze był traktowany jako boski kwiat, odzwierciedlający cnotę i czystość. W tradycyjnej ikonografii hinduizmu lotos jest łączony z licznymi bóstwami, ale można go też spotkać w innych azjatyckich religiach, gdzie przedstawiany jest jako tron bóstw i występuje pod innymi nazwami.


Broń

DŻEZAIL

DŻEZAIL

Dżezaile były to tanie, ładowane odprzodowo muszkiety, powszechnie używane w Indiach i na Środkowym Wschodzie. Wytwarzane były metodami rzemieślniczymi, dlatego traktowano je z większą troską niż większość broni palnej, stąd ich precyzyjnie wykonane i liczne zdobienia. Zostały zaprojektowane do działań wojennych, więc charakteryzowała je długa lufa i duży kaliber, a niektórzy afgańscy wojownicy strzelali z nich nawet gwoździami i gładkimi kamykami. Mimo tak prymitywnej amunicji, muszkiety te były zarówno celne jak i potężne. W czasie wojen angielsko-afgańskich broń ta zadawała brytyjskim oddziałom spore straty. Wzmianki o tych muszkietach można znaleźć w słynnych dziełach Rudyarda Kiplinga, w tym w opowiadaniu :O człowieku, który chciał być królem”.

MUSZKIET BROWN BESS

MUSZKIET BROWN BESS

Brown Bess to potoczna nazwa skałkowego i ładowanego odprzodowo muszkietu, używanego w brytyjskeij armii w okresie ekspansji imperium brytyjskiego. Broń ta była wykorzystywana przez sto lat i wielokrotnie modernizowana. Pochodzenie samej nazwy nie jest znane, ale niektórzy uważają, że nawiązuje ona do angielskiej królowej, Elżbiety I. Muszkiet Brown Bess był jedną z pierwszych broni epoki standaryzacji. Muszkiety ty w pierwszej kolejności klasyfikowano według kraju, w jakim są używane. Były to tak zwane „wzorce terytorialne”. Brytyjskie wojska w Indiach miały zatem swój własny standard tej broni, zwany „wzorcem indyjskim”, który określał długość jej lufy oraz ogólną wagę i wymiary.

RUSZNICA

RUSZNICA

Rusznica to ładowana odprzodowo broń palna z krótką, wielokalibrową i poszerzoną u wylotu lufą. W zasadzie była to prymitywna wersja strzelby, popularna od XVI do XIX wieku i, podobnie jak jej następczyni, przeznaczona głównie do działań na krótki dystans, gdzie objawiała swą zwiększoną moc, tracąc jednak celność wraz ze zwiększoną odległością od celu. Jak każda broń ładowana odprzodowo, tak i rusznica mogła strzelać wszelkiego rodzaju odpadami stalowymi, kamiennymi, nawet drewnianymi, co często doprowadzało do uszkodzenia samej broni. Prócz tego, że była ulubionym uzbrojeniem bandytów i piratów, z rusznicy często korzystały też oddziały kawalerii i marynarki, ponieważ była lekka i poręczna w walce wręcz lub warunkach ograniczonej manewrowości.

KARABIN LORENZONI

LORENZONI

Pierwszy karabin powtarzalny, ładowany odtylcowo za pomocą dźwigni, zbudowany przez włoskiego rusznikarza Michele Lorenzoniego na początku XVII stulecia. Zasada działania została wykorzystana przy pracy nad angielskim karabinem powtarzalnym zaprojektowanym przez Johna Cooksona.

KARTACZOWNICA PUCKLE'A

KARTACZOWNICA PUCKLE'A

Kartaczownicę stworzył w XVIII wieku brytyjski wynalazca, James Puckle. Był to skałkowy, jednolufowy karabin zasilany z bębna, zamontowany na trójnogu i obsługiwany ręcznie – można więc uznać go za pierwszą broń automatyczną. Kartaczownica pozwalała szybko oddać kilka strzałów bez konieczności każdorazowego ładowania.

INDYJSKA DZIEWIĘCIOFUNTÓWKA

INDYJSKA DZIEWIĘCIOFUNTÓWKA

Te armaty wykuwano w ludwisarni Kampanii Wschodnioinyjskiej w mieście Kashipur, gdzie znajdowało się główne centrum zbrojeniowe w Indiach. Lord Auckland kazał odlać te działa dla Randżita Singha, by zachęcić go do ataku na Afganistan. Po śmierci maharadży armaty rozmieszczono w całych Indiach. Większość z nich raziła oddziały Kompanii Wschodnioindyjskiej podczas pierwszej wojny z Sikhami.

TALWAR

TALWAR

Talwar to rodzaj miecza lub szabli o zakrzywionej głowni, wywodzący się z subkontynentu indyjskiego, który można jeszcze spotkać w nowożytnych Indiach, Pakistanie, Bangladeszu, Nepalu i Afganistanie. Talwar był wytwarzany w wielu wersjach z różnymi rodzajami głowni. Rękojeść jest zwykle wykonana w całości ze stali, choć czasami wykorzystywano do tego celu tekże mosiądz lub srebro, i połączona z trzpieniem głowni silnie klejącą żywicą. Piękniej wykonane Talwy są często zdobione srebrem i złoceniami w formie nazywanej koftgari. Profil ostrza lekkiej szabli kawaleryjskiej według wzorca brytyjskiego z 1796 roku przypomina niektóre egzemplarze Talwara i w opinii ekspertów brytyjska szabla w istocie mogła być na nim wzorowana.

UKRYTE TRÓJZĘBNE OSTRZE

UKRYTE TRÓJZĘBNE OSTRZE

Trójzębne ostrze było odmianą Ukrytego Ostrza, z którego korzystał Arbaaz Mir. Pozwalało mu ono skutecznie parować silne ataki bez użycia broni białej oraz zadawać znaczne obrażenia w walce i w trakcie dokonywania zabójstw.

CHAKRAM

CHAKRAM

Chakram to indyjska broń miotana. Jest to obręcz o ostrych krawędziach, mierząca od około 10 do 30 centymetrów średnicy. Choć jest to głównie broń miotana, można jej także używać w walce wręcz. Tradycyjnie wykonywane jest ze stali luz z miedzi, chakramy były niekiedy pięknie zdobione i inkrustowane mosiądzem, srebrem lub złotem.


Przedmioty

PENDŻABSKIE KLEJNOTY

PENDŻABSKIE KLEJNOTY

Mieszkańcy Pendżabu uwielbiają ozdoby i często zakładają je z okazji ślubów oraz innych tradycyjnych zgromadzeń. Mężczyźni nie są pod tym względem wyjątkiem. Noszą oni Kanaty, czyli ściśle przylegające do szyi wisiorki. Taweez to amulet w kształcie prostokąta ozdobiony klejnotami, który przywiązuje się na ramieniu, zaś Zandżiri to ozdoba noszona na łańcuszkach.

KOH-I-NOOR

KOH-I-NOOR

Koh-I-Noor to diament o wadze 105 karatów, należący do najbardziej pożądanych klejnotów na całym świecie. Przeszedł on przez ręce wielu dynastii panujących na subkontynencie indyjskim. Niektórzy wierzą, że diament ten to osławiony Syamantaka Mani, być może najpopularniejszy klejnot w hinduskiej mitologii, ponoć pobłogosławiony magicznymi mocami. W 1850 roku diament został odebrany Imperium Sikhów i skonfiskowany przez brytyjską Kompanię Wschodnioindyjską, po czym włączony w skład brytyjskich klejnotów koronnych, gdy królowa Wiktoria została ogłoszona Cesarzową Indii w 1877 roku. Diament jest obecnie osadzony w koronie królowej Elżbiety i można go oglądać w londyńskim muzeum Tower. Uważa się, że nad Koh-I-Noorem ciąży klątwa, która spada na wszystkich jego męskich posiadaczy, lecz nie dotyka kobiet. Wszyscy mężczyźni, w których posiadaniu znajdował się ów klejnot tracili trony lub dotykały ich inne nieszczęścia. Królowa Wiktoria była pierwszą rządzącą władczynią, która nosiła ten diament w formie ozdoby. Od czasów Wiktorii zakładają go wyłącznie królewskie małżonki, nigdy zaś królowie.

SZKATUŁA EZIO

SZKATUŁA EZIO

Ta tajemnicza szkatuła Prekursorów należała kiedyś do Mistrza Asasynów, Ezio Auditore, nim ten przekazał ją Shao Jun z chińskiego Bractwa Asasynów. Dokonując swej zemsty, Shao Jun straciła szkatułę, która wpadła w ręce Templariuszy. Od tamtej pory losy szkatułki były nieznane Asasynom.

ROZKAZY TEMPLARIUSZY

ROZKAZY TEMPLARIUSZY

Przeszukajcie rejon targowiska i zlokalizujcie dom należący do niejakiego Hamida. Śledźcie go, by zyskać pewność, że to właśnie ten Asasyn, którego szukamy. Gdy już to potwierdzicie, przeszukajcie jego rzeczy. Człowiek ten powinien ukrywać dużych rozmiarów diament. Klejnot ten jest niezwykle cenny dla Zakonu. Należy odzyskać go za wszelką cenę!


Wydarzenia

KOMPANIA WSCHODNIOINDYJSKA

KOMPANIA WSCHODNIOINDYJSKA

Kompania Wschodnioindyjska pierwotnie nosiła nazwę „Spółki gubernatora i kupców londyńskich do handlu z Indiami Wschodnimi”, a także „Sławetnej Kompanii Wschodnioindyjskiej”. Była to prywatna spółka akcyjna, założona w 1600 roku na mocy przywileju wydanego przez angielską królową Elżbietę I, swobodnie działającą na dużym obszarze Indii dzięki własnej, prywatnej armii. Spółka pozostawała aktywna mimo zmieniających się rządów w Anglii, aż wreszcie w roku 1858 Korona przejęła jej wszystkie wpływy oraz aktywa. Wcześniej Kompania założyła i rozwinęła placówki handlowe w wielu ważnych miastach Indii, po czym szybko zmonopolizowała handel w całym regionie. Nie obyło się przy tym bez licznych wojen z kolonialną konkurencją i lokalnymi społecznościami.

PIERWSZA WOJNA BRYTYJSKO-AFGAŃSKA

PIERWSZA WOJNA BRYTYJSKO-AFGAŃSKA

Nazywana jest również Klęską Aucklanda w nawiązaniu do postaci George'aEdena, pierwszego lorda Auckland oraz gubernatora Indii, który był odpowiedzialny za jej wybuch. Wojna ta toczyła się pomiędzy brytyjską Kompanią Wschodnioindyjską i Afganistanie w latach 1839-1842. Teoretycznie bardzo łatwy w realizacji podbój zakończył się masakrą Brytyjczyków, którzy jednak ostatecznie zdołali odnieść zwycięstwo Jedna z bitew tej wojny rozegrała się pod Heratem.


ZWOJE

ZWOJE

Arbaaz Mir przyszedł na świat w Kaszmirze w północno-zachodnich Indiach na początku XIX wieku. Jego ojczysty region został podbity w roku 1819 przez maharadżę Randżita Singha z Imperium Sikhów., co doprowadziło do śmierci wielu kaszmirskich muzułmanów, w tym także krewnych Arbaaza. Z tego powodu Arbaaz dorastał w nienawiści do Singha, uważając go za bezlitosnego mordercę. Osierocony chłopiec zdołał przeżyć pośród innych uchodźców i wyrzutków z rozbitego kraju.

Jako dziecko, Arbaaz przetrwał straszliwe represje pod panowaniem Sikhów, pędząc żywot jako uciekinier i złodziej. Miał smykałkę do wspinaczki i był bystrym czarującym chłopcem, co pomagało mu zachować życie i napełnić brzuch w owych ciężkich czasach. Mimo tych zdolności, pewnego dnia Arbaaz znalazł się w kłopotach, których nie przeżyłby bez cudzej pomocy. Hamid, w owym czasie już Mistrz Asasynów, uratował mu skórę i zaprzyjaźnił się z nim. Jak wielu innych, mentor także był pod wrażeniem tego młodego człowieka i wziął go pod swoje skrzydła, by wyszkolić na Asasyna i nauczyć Kreda.

Arbaaz był początkowo niechętny nauce pod okiem Hamida sądząc, że ten będzie próbował go jakoś indoktrynować, lecz gdy poznał prawdziwe wartości Asasynów, ochoczo przystąpił do treningów. Jego naturalne talenty uczyniły zeń cenną zdobycz dla Hamida, gdyż po kilku latach Arbaaz stał się jego najlepszym szpiegiem i złodziejem. Arbaaz okazał się też utalentowanym wojownikiem, ale zdecydowanie wolał skrytość i podstęp niż brutalną siłę. Nigdy jednak w pełni nie wyzbył się swej lekkomyślności i nie raz naraził na szwank wykonywaną misję, podejmując niepotrzebne ryzyko.

W 1889 roku Hamid dowiedział się o istnieniu dokumentu dotyczącego artefaktów oraz informacji o Pierwszej Cywilizacji, ukryty gdzieś w starym, zrujnowanym zamku, który zapewne pamiętał jeszcze czasy Aleksandra Wielkiego. W ruinach znajdowało się wejście do podziemi, w których jednak było zbyt niebezpiecznie, by dokładnie je zbadać, ale Hamid uznał, że być może Arbaaz zdoła tam wejść. Odkrył przed swym uczniem sekrety strzeżone przez Bractwo i nie był zaskoczony, że Arbaaz ochoczo zgodził się zbadać tajemnicze miejsce w poszukiwaniu skarbów z przeszłości.

Młody Asasyn podjął się zadania zdołał dotrzeć do ukrytej komnaty, w której znalazł coś w rodzaju mapy z zaszyfrowanymi rysunkami i wizerunkiem słynnego Koh-I-Noora, największego znanego na świecie diamentu, obecnie znajdującego się w rękach samego Randżita Singha, maharadży Imperium Sikhów! Hamid zrozumiał czemu pałac w Amritsarze aż roi się od Templariuszy. Zakon, mocno spleciony ze stukturami Kompanii Wschodnioindyjskiej, może już wiedzieć o mocy Koh-I-Noora: to prawdopodobnie jeden z Fragmentów Edenu. Templariusze chcą go mieć, tak jak pragną zagarnąć całe Indie.

Arbaaz pokłócił się z Hamidem o maharadżę, którego postrzegał wyłącznie jako wielkiego zbrodniarza, ale mentor zdołał przekonać go, że władca jest ostatnim bastionem obrony przed Brytyjczykami. Dlatego Arbaaz otrzymał zadanie ochrony maharadży i powstrzymania Templariuszy za wszelką cenę. Nie kazano mu odzyskać Koh-I-Noora: zgodnie z legendą diament był przeklęty i śmiertelnie niebezpieczny dla ludzi. Nim Arbaaz wyruszył, odkupił od Hamida niemego sługę, Razę Soorę, poruszony surowością z jaką mentor traktował chłopca.

Arbaaz zorientował się, że diament noszony przez maharadżę to jedynie falsyfikat. Dzięki temu mógł zdobyć prawdziwy artefakt, kradnąc go z Toshakhany (królewskiego skarbca) i pozostawiając Templariuszom jedynie podróbkę. Arbaaz nakazał Razie odszukać skarbnika Singha, Bustee Rama, gdy dostali się do pałacu przebrani za kaszmirskich emisariuszy.

Przybywszy na przyjęcie, Arbaaz został powitany przez Wiliama Hay Macnaghtene'a, asystenta brytyjskiego gubernatora generalnego Indii, lorda Aucklanda oraz generała Francisa Cottona. Arbaaz zauważył na piersi Cottona insygnia Zakonu Templariuszy, ale Cotton po charakterystycznym sposobie poruszania się także rozpoznał w Arbaazie Asasyna. Gdy Macnaghten wyszedł, Arbaaz zapewnił Cottona, że nie są wrogami i wyjawił Templariuszowi, iż ma własne powody, by życzyć Singhowi śmierci.

Tej samej nocy w pałacu Amritsarze uwagę Arbaaza zwróciła księżniczka Pyara Kaur, wnuczka Randżita Singha. Spostrzegłszy, że Singh wręcza diament Bustee Ramowi, Arbaaz nakazał Razie śledzić go i odszukać skarbiec Toshakhana, sam zaś poświęcił całą energię uwodzeniu księżniczki Pyara była pod wrażeniem uroku Arbaaza, ale nie zamierzała łatwo mu ulec. Nic nie wiedziała o tajemniczym młodzieńcu, który jednak zdołał zaskarbić sobie jej sympatię. W ogrodach Amritsaru zerwał dla niej rzadki trujący kwiat. Gdy wreszcie udało mu się skraść jej całusa, Arbaaz ruszył na poszukiwania Razy, by zająć się w końcu swym prawdziwym zadaniem.

Wespół z Razą znalazł wejście do całej sieci sekretnych jaskiń i odkrył komnatę pełną skarbów. Wśród bogactw była replika Koh-I-Noora, w której jednak rozpoznał falsyfikat i w końcu odkrył prawdziwy skarb – ukrytą pod pałacem świątynię Pierwszej Cywilizacji. Tam, w wodzie, Raza znalazł prawdziwego Koh-I-Noora. Arbaaz myślał, że wypełnił swą misję, ale okazało się, że śledził go Cotton.

Po powrocie do pałacu Arbaaz został aresztowany przez ludzi Singha zaalarmowanych przez Cottona i Macnaghtena. Asasyn ukrył prawdziwy diament w turbanie Razy i oddał się w ręce żołnierzy, przekazując im przy tym replikę znalezioną w skarbcu. Na wieść o kradzieży Pyarę Kaur opadły wątpliwości, ale gdy Raza przyniósł jej prawdziwy diament Koh-I-Noor, zaczęła się zastanawiać, kim naprawdę jest Arbaaz Mir i poszła odwiedzić go w celi.

Przedstawił swoją ocenę sytuacji księżniczce: jej dziadkowi zagrażali Templariusze, którzy chcieli podbić Indie w imieniu imperium brytyjskiego. Nie zawahaliby się przed zgładzeniem maharadży i kradzieżą diamentu...wtedy odkrył, że Raza im go oddał. Pyara usiłowała namówić Arbaaza, by ten ocalił jej dziadka. I tak Asasyn zgodził się walczyć dla człowieka, który podczas podboju Kaszmiru wymordował całą jego rodzinę.

Arbaaz nie mógł udaremnić zbrodni Templariuszy, gdyż dotarł do Singha, gdy ten był już otruty. Wywiązała się walka, w której Arbaaz zmierzył się z Cottonem i gwardzistami maharadży, przekonanymi, że to on jest zabójcą. Pyara zdążyła jeszcze pomówić z umierającym dziadkiem i próbowała uciec z diamentem, ale Cotton ją dopadł W jej obronie stanął Raza, ale nie zdołał powstrzymać Templariusza. Gry wszystko już wydawało się stracone, księżniczka jakimś cudem uaktywniła moc Koh-I-Noora i została opętana przez istotę z Pierwszej Cywilizacji Przerażony Cotton strzelił do niej, powodując eksplozję, która zabiła go wraz z jego ludźmi i (jak się zdawało) zniszczyła diament.

Po śmierci ojca Kharak Singh został władcą Imperium Sikhów, w tym czasie rządząca Amritsarem Pyara była już sojuszniczką Asasynów i kochanką Arbaaza Mira. Diament Koh-I-Noor, który cudownie odtworzył się wkrótce po wybuchu w pałacu i został wykradziony przez Arbaaza rozpalił nadzieje Hamida na odkrycie kolejnych tajemnic. Nieszczęśliwie dla Pendżabu, syn maharadży zmarł w rok po tych wydarzeniach i w roku 1843 na tron wstąpił jego brat Dalip Singh.


WSPOMNIENIA ABRAAZA

WSPOMNIENIA ABRAAZA

Wędrując korytarzami Pałacu Letniego zauważyłem, że niektórzy strażnicy paradują obwieszeni elegancką biżuterią. Mogłem się tylko domyślać jak weszli w jej posiadanie i postanowiłem podreperować przy tej okazji własny trzos. Pokusa okradzenia gwardzistów samego maharadży była nie do odparcia.

Szukając Hamida, zdobyłem informację o działaniach Templariuszy. Interesowali się Hamidem jż od jakiegoś czasu i wiedzieli, że Koh-I-Noor jest w jego rękach. Jeśli choćby włos spadnie mu z głowy, zapłacą za to.

Znalazłem się w głównym ośrodku władzy Templariuszy w Amritsarze. Moim celem było wyrwanie Hamida z rąk Zakonu, ale jeśli przy okazji zdołałbym przetrzebić szeregi jego oficerów, może wpędziłbym Templariuszy w kłopoty, które spowolniłyby realizację ich planów.

Gdy tylko stanąłem w murach Heratu, od razu wyczułem potęgę minionych wieków Po tych kamieniach stąpała niegdyś inna Asasynka, która tropiła Aleksandra Wielkiego z zamiarem odebrania mu Kostura Edenu Miała na imię Iltani Pozostawiła w tym zamku wiadomości dla swego Bractwa

Uciekając z rąk wrogów w świątyni Katasradż, natknąłem się na pielgrzymów, którzy chcieli odwiedzić to miejsce kultu, ale uniemożliwiała im to obecność Templariuszy Udzieliłem im wszelkiej możliwej pomocy.


HISTORIA ILTANI

HISTORIA ILTANI

Ten zwój zapisano pismem w bardzo starym języku, lecz Arbaaz jakimś cudem zdołał je odczytać:

„Wiem, że jest gdzieś tu, w Heracie, ale gdzie dokładnie? Moje źródła twierdzą, że w zamku, ale mury są wysokie, a ja nie mam za nimi żadnych przyjaciół. Muszę tam przeniknąć niczym duch, jeśli chcę do dopaść.”

„Moja ofiara jest dobrze strzeżona. Nie sądzę, by udało się ją dopaść w otwartym ataku, Ale przynajmniej jestem już w zamku, blisko swego celu. Może niedługo odzyskam Kostur Aleksandra.”

„Aleksander jest przebiegły. Zauważył moją obecność Będę usiała wycofać się z Heratu i przygotować nowy plan. Zdaje mi się, że jest jeden sposób. Mogłabym poszerzyć swą wiedzę w zakresie trucizn, gdyby udało mi się pomówić ze słynnym alchemikiem Achemenidów, nim Grecy go zgładzą.”

„Wyprawa do Imperium Achemenidów była trudna i niebezpieczna. Szkolenie przygotowało mnie do takiego trudu i w końcu zdołałam dotrzeć do Babilonu, gdzie odszukam alchemika, po czym podejmę swą misję.”

„Odszukałam tego Achemenidę, a on zdradził mi sekret swej trucizny. Nie działa ona tak piorunująco jak się spodziewałam, ale jest zabójcza. Jak na ironię, Aleksander zginie od trucizny opracowanej przez lud, który rozgromił w bitwie. Ale nie tutaj, bo wyruszył już w dalszą drogę. Niebawem wypełnię swe zadanie Gdybym zginęła nie podzieliwszy się wpierw tajemnicą owej trucizny, zostawiam to jej recepturę moim braciom, oby służyła naszej organizacji”

Książka Assassin's Creed - Ostatni Potomkowie - Przeznaczenie bogów wydawnictwa Insignis

Komentarze / pokaż wszystkie (1)

1. Wyklęty808-05-2016, 16:35Lotos indyjski jest bardzo ładny :D

Dodaj komentarz

*Czy jesteś botem?
Składnia
ZnacznikPrzykład użyciaWynik
*pochylenie*Altair ma *różowego* kota.Altair ma różowego kota.
**pogrubienie**Altair **nie ma** kota.Altair nie ma kota.
~~spoiler~~Ojciec Altaira ~~Umar~~! :OOjciec Altaira Umar!
>cytat>requiescat in pacerequiescat in pace
© 2008 - 2018 zakon-ac.info • there is only ZAC
000
Patronat
Społeczność
Ładowanie...
Do góry
TOP5#19:
  1. FIFA Polonia
  2. Zakon Assassin's Creed
  3. Marvel Comics
  4. Markolf
  5. Need For Speed
wygraj płytę GIGABYTE dla gracza