Zakon Assassin's Creed


Fabuła Assassin's Creed Unity

Nieznany z imienia użytkownik Helixa – przenośnej wersji Animusa opracowanej przez Abstergo Entertainment – przegląda dostępne wspomnienia przygotowane przez korporację i wybiera jedne z nich. Akcja przenosi się do 1307 roku. Esquieu de Floyrac przy pomocy dokumentów podpisanych przez Króla Filipa IV, infiltruje zamek Temple w Paryżu, będący siedzibą Zakonu Templariuszy. Dostając się do środka ze swoimi ludźmi, podstępnie atakuje on rycerzy. Wielki Mistrz Zakonu – Jaques de Molay – poleca swojemu doradcy udanie się do tajnej krypty i schowanie Kodeksu Pater Intelectus oraz Miecza Edenu. Kiedy rycerz udaje się do wieży, aby zabrać powierzone mu przedmioty, miecz i kodeks zostają wykradzione przez Asasyna Thomasa de Carneillon. Po krótkim pościgu, reprezentanci obu Zakonów staczają pojedynek, w trakcie którego Asasyn upuszcza Fragment Edenu. Doradca Wielkiego Mistrza podnosi broń i razi przeciwnika wiązką elektryczności z Miecza Edenu. Następnie udaje się do ukrytej komnaty, gdzie chowa oba artefakty. Niestety, przy wyjściu czekał na niego jego przeciwnik, który (prawdopodobnie) zabija go ukrytym ostrzem. Siedem lat później Jaques de Molay zostaje spalony na stosie. W trakcie konania przeklina obecnego przy egzekucji papieża Klemensa i Króla Francji, któremu narzuca klątwę na 13 pokoleń.

Unity

Kiedy użytkownik wychodzi z symulacji, do jego Helixa włamuje się Bishop – reprezentująca Asasynów przedstawicielka grupy Initiates, która pragnie przedstawić mu prawdę o Abstergo Entertainment. Proponuje mu zapoznanie się z pasmem wspomnień niedostepnym w menu, a kiedy ten się zgadza, przesyła mu zestaw wspomnień Arno Doriana.

27 grudnia 1776 roku. Charles Dorian, wraz ze swym synem – Arno, przybywają do Wersalu. Na miejscu ojciec wskazuje mu czas na kieszonkowym zegarku i każe synowi zaczekać aż wykona swoje obowiązki. Arno posłusznie czeka na rodzica – przynajmniej do czasu aż jego uwagę zwróci rudowłosa dziewczynka w jego wieku. Chłopiec podąża za nią, po czym razem decydują się wykraść parę jabłek ze stołu i uciec. Dziewczynka przedstawia się mu jako Elise. Para młodzieńców w trakcie dziecinnych igraszek zwraca uwagę na wrzawę, jaka zapadła w jednej z hal. Kiedy przybywają na miejsce, Arno widzi swojego martwego już ojca, leżącego na podłodze. W stronę zszokowanego chłopca rękę wyciąga Francouis de La Serre, ojciec Elise, który od teraz weźmie go pod opiekę. Arno spogląda raz jeszcze na zegarek, który niedawno powierzył mu ojciec.

Mija 13 lat. Arno wykrada zegarek ojca, który przegrał w karty od braci Hugo i Victora. Kiedy ci znajdują go na miejscu zdarzenia, następuje pościg, który kończy się przed posiadłością rodu La Serre. Na miejscu ojciec Elise wyjaśnia sprawę z rozwścieczonymi braćmi, po czym odchodzą oni niepocieszeni. Później La Serre rozmawia z Arno w domowej bibliotece, gdzie poucza go na temat jego temperamentu i przekazuje mu wieści o powrocie Elise do miasta. Francouis następnie opuszcza rezydencję i wyjeżdża w interesach. Kiedy odjeżdża, Arno dostrzega biegnącego za karocą posłańca z pilną wiadomością. Młodzieniec obiecuje, że sam dostarczy list. Podążając za pojazdem, Arno trafia do pałacu w Wersalu, gdzie po cichu wkrada się na miejsce. W trakcie poszukiwań przybranego ojca, Arno natyka się ponownie na żądnych zemsty Victora i Hugo, których pokonuje w pojedynku w jednym z pokoi. Zmuszony do ucieczki przez straż, która widziała zajście, Arno wraca do posiadłości. Dorian zostawia list pod drzwiami gabinetu Pana La Serre, uznając że w pewnym stopniu wykonał swoje zadanie. Następnie ponownie udaje się do Wersalu na bal, na którym zamierza spotkać się z Elise. Po kilku miłych chwilach spędzonych z przyrodnią siostrą, która z biegiem lat stała mu się więcej niż bliska, Arno po raz kolejny zostaje zmuszony do ucieczki przez strażników. Wybiegając na dziedziniec pałacowy, napotyka na placu ojca Elise. Okazuje się że został on ciężko ranny i kona w jego ramionach. Niesłusznie oskarżony o zabójstwo, Arno zostaje zatrzymany przez nadchodzące straże.

Dorian zostaje wtrącony do więzienia w Bastylii. Na miejscu poznaje Pierre'a Belleca – człowieka, który zabiera mu zegarek ojca i staje z nim w szranki. W takcie walki Bellec dowiaduje się, że Arno posiada wzrok orła i dostrzega tajemnicze symbole na ścianach więzienia. Proponuje mu dołączenie do zakonu Asasynów, tak jak jego ojciec, co pozwoli mu odkupić swoje prawdziwe i domniemane winy. Dwa miesiące później następuje znany z kart historii szturm na Bastylię, w trakcie którego, Bellec i Dorian uciekają z więzienia. Pierwszym celem wolnego już Arno jest powrót do opuszczonej rezydencji, gdzie napotyka Elise, która wyjawia mu prawdę o swojej rodzinie. Dziewczyna obwinia Doriana o obecną sytuację. Para kończy spotkanie w napiętych stosunkach. Jakiś czas później, nie mający pomysłu na przyszłość Arno pije wino na dachu budynku i przygląda się tajemniczej pieczęci, którą podarował mu Bellec i dostrzega wyryte na niej tajemnicze symbole. Arno postanawia zbadać pieczęć Asasynów. Ostatecznie trafia do świątyni Sainte-Chapelle. Korzystając z pieczęci, Arno uruchamia w kościele mechanizm, dzięki któremu dostaje się do tajnej kryjówki paryskiego Zakonu Asasynów. Zostaje on przedstawiony Radzie, po czym przystępuje do inicjacji, w trakcie której jest narkotyzowany i doświadcza bolesnych halucynacji. Arno zostaje przyjęty do Zakonu i otrzymuje ukryte ostrza.

Bishop ponownie wyrywa użytkownika Helixa z symulacji, po czym przedstawia mu ogólne założenia Projektu Feniks. Celem Abstergo jest odnalezienie szczątków „Mędrca”, co pozwoli im na odtworzenie genomu Pierwszej Cywilizacji. Pomoże im to w lepszym zrozumieniu Fragmentów Edenu. Po prezentacji Bishop pyta się Nowicjusza, czy chce dołączyć do Asasynów i kontynuować. Ten się zgadza, po czym wraca do rewolucyjnego Paryża.

Rada Asasynów

Mija rok treningu Arno. Podczas swojej ostatniej wspólnej misji z Bellec'em, obserwują oni rozmowę Charlesa Siverta z Templariuszem imieniem Arpinon. Kiedy Sivert kończy dyskusję i odchodzi, Asasyni uśmiercają swój cel. Z powrotem w kwaterze Asasynów, Arno i Bellec składają raport radzie, pytając o poczynania Siverta. Bellec stwierdza ze Arno jest gotowy do samodzielnej misji, po czym Rada wyznacza mu zabicie Siverta, jako swojego pierwszego celu. Dorian lokalizuje go w Katedrze Notre Dame, gdzie zabija go przy pomocy ukrytego ostrza w konfesjonale. Korzystając ze wzroku orła, Arno zagląda we wspomnienia umierającego i dowiaduje się o wspólniku Siverta, imieniem Roi des Thunes – którego zwą „Królem Żebraków”.

Bishop informuje będącego w trakcie symulacji użytkownika, że Abstergo namierza ich sygnał, przez co są zmuszeni uciekać w utworzony przez Bishop „portal” do innego okresu historycznego. Nowicjusz trafia do Paryża roku 1898, podczas okresu zwanego Belle Epoque. Poszukując wyjścia z symulacji, użytkownik Helixa przekrada się przez podziemne stacje kolejowe, gdzie unika rozpędzonych pociągów. Jakiś czas później Bishop lokalizuje portal powrotny, który znajduje się na szczycie nieukończonej Statuy Wolności. Użytkownik dostaje się do niego przed rozpadem symulacji i wraca do czasów Arno.

W zamian za zasługi, Arno otrzymuje widmowe ostrze i polecenie odnalezienia Króla Żebraków. Na terenie dzielnicy „Dziedzińca Cudów” odnajduje on Templariusza imieniem la Touche. Aby dostać się do la Touche'a, Arno nawiązuje kontakt z Markizem de Sade, którego poznał podczas pobytu w Bastylii. Podążając za śladem krwi pozostawionym przez rannego strażnika, Arno namierza swój cel i wypytuje go o Króla Żebraków. Wedle jego zeznań znajduje się on w katakumbach pod kościołem. Docierając na miejsce, Arno zakłóca pracę kominów nad kryjówką, doprowadzając do rozpoczęcia zamieszek. Kiedy schodzi do podziemi, la Touche pierwszy dociera do swego pana, i ostrzega go przed atakiem. Mimo podwojonej straży, Arno dopada swój cel. Poprzez wspomnienia Króla Żebraków młody Asasyn zyskuje informacje o tajemniczym Wielkim Mistrzu Templariuszy, który zaplanował śmierć jego przybranego ojca – Francouisa de La Serre. Nowym zarządcą Dziedzińca Cudów zostaje Markiz de Sade, który przekazuje Arno wykradzioną spinkę templariuszy i podaje mu dane osobowe jej twórcy.

Francouis Thomas Germain, złotnik, jest przetrzymywany przez Templariuszy w Les Halles. Arno wyrusza na ratunek i wyprowadza z budynku. Będąc w bezpiecznym miejscu, Germain mówi o zamówionych spinkach, które wykonał dla człowieka imieniem Lafreniere. Dorian domyśla się już, kto będzie jego kolejnym celem. Arno wyrusza do Halle aux Bles, gdzie znajduje się magazyn prochu należący do Lafreniera. Na miejscu ma nadzieję znaleźć dane, które pozwolą mu ustalić plany i miejsce pobytu Templariusza. Kiedy udaje mu się odnaleźć notatki z ważnymi informacjami, przy okazji decyduje się wysadzić zapas prochu. Asasyn w porę ucieka z magazynu, który staje w płomieniach. Zgodnie ze zdobytymi danymi, Dorian znajduje swój cel na „Cmentarzu Niewinnych” gdzie Lafreniere wygłasza przemowę do Templariuszy o obecnej sytuacji. Szukając dogodnej pozycji do ataku miedzy nagrobkami i tłumem, Arno skrycie podchodzi do celu i go zabija.

Lafreniere

Asasyn wraca do Rady Asasynów, którą zastaje w trakcie kłótni. Pokazuje im stworzoną przez Germaina spinkę, którą Bellec rozpoznaje. Po całej relacji Arno i przedstawieniu powiązań Lafraniera z zamachem na La Serra, rada decyduje się go uśmiercić. Kiedy Arno oświadcza, iż jego cel już nie żyje, rada wybucha gniewem przeciw jawnej niesubordynacji młodzieńca. Wrzawa zostaje jednak ugaszona przez Mirabeu, Mentora Zakonu. Arno przyznaje, że nie jest już pewien motywów swojego ostatniego celu, po tym jak we wspomnieniach dostrzegł Lafraniera piszącego list ostrzegający o probie zamachu – był to ten sam dokument, który Arno miał dostarczyć dawno temu Panu La Serre. Młody asasyn wspomina również Radzie o domniemanym ataku, jaki ma się dokonać z ręki popleczników Lafreniera. Arno wyrusza na wyznaczone miejsce - Hôtel de Beauvais. Z dachu dostrzega La Touche'a. Podążając za nim przez kompleks, Asasyn ukrywa się w pomieszczeniu pod podłogą, gdzie z dogodnej pozycji podsłuchuje rozmowę Templariuszy z Wielkim Mistrzem. Omawiają oni posunięcia króla, wymierzone przeciw rewolucji, machinacjach Templariuszy związanych z podniesieniem ceny żywności i zamachu na Elise, która ma się spotkać z nieżyjącym już Lafranierem w Hôtel Voysin.

Obawiając się o życie ukochanej, Arno jak najszybciej dociera do Hotelu, gdzie Templariusz przebrany za Lafraniera zbliża się do Elise. Po ujawnieniu prawdziwych barw, napastnicy atakują niedoszłą mistrzynię Templariuszy, a Arno pomaga jej w walce.Dorian szybko zauważa rozmieszczonych w pobliżu snajperów i wraz z ukochaną ucieka przez znajdujący się nieopodal labirynt ogrodowy. Pokonując kolejnych przeciwników i uciekając, Asasyn nakazuje Elise uciekać jak najdalej i odnaleźć go w Café Théâtre. 1 kwietnia 1791 roku, Arno spotyka się z Elise w wyznaczonym miejscu. Elise traci sojuszników na rzecz nowego Wielkiego Mistrza, i prosi Arno o pomoc. Ten nie zgadza się na bezpośrednie działanie, ponieważ obawia się o bezpieczeństwo ukochanej. Proponuje za to pomoc Bractwa Asasynów. Mimo wstępnym oporów, Panna de la Serre ufa Dorianowi i przystaje na propozycję. Asasyn zawiązuje jej oczy i prowadzi ją do sekretnej siedziby Zakonu. Rada jest wściekła za wprowadzenie Templariusza do ich bazy, ale mimo tego Mirabeu pragnie wysłuchać Elise. Po krótkiej rozmowie i przedstawieniu argumentów na temat sojuszu obu Zakonów, nad którym pracował ojciec Elise, asasyni udają się na krótką naradę. Korzystając z chwili prywatności, po opuszczeniu kryjówki Arno ma możliwość porozmawiać z Elise w cztery oczy. Mówi jej o swoim spotkaniu z Germainem. Zdziwiona Elise pyta się gdzie on jest, a po otrzymaniu odpowiedzi ucieka w stronę domniemanej lokalizacji. Na miejscu Elise opowiada Arno prawdziwą historię Germaina – był on Templariuszem wyrzuconym z Zakonu za rządów jej ojca. Dopuścił się zdrady, i według jej informacji powinien być martwy. Para przeszukuje jego rezydencję i odnajduje trop prowadzący do obecnego miejsca pobytu złotnika. Kiedy znajdują dowód na jego powiązania ze śmiercią la Serre'a, rozlega się huk wystrzału. Arno poleca Elise uciekać do rezydencji Mirabeu, a sam zajmuje się nasłanymi na nich snajperami.

Bishop przerywa Nowicjuszowi odtwarzanie symulacji, potwierdzając że Francouis Thomas Germain – Mistrz Templariuszy, na którego poluje Arno, jest Mędrcem którego szukają Asasyni i Templariusze.

W rezydencji Mirabeu, Arno zastaje Elise przy zwłokach Mentora. Dziewczyna przyrzeka, że go nie zabiła, a Arno wierzy w jej wersję wydarzeń. Z uwagi na jej przynależność do Templariuszy, Elise zabrania Arno powiadamiania rady. Automatycznie stanie się główną i prawdopodobnie jedyną podejrzaną. Dwójka bada miejsce zdarzenia. Ustalają, że nie było to włamanie, a Mentor został otruty tojadem - charakterystycznym dla Templariuszy. Pod poduszką znajdują spinkę, która miała rzucić podejrzenia na Elise. Arno idzie porozmawiać z Mistrzem Quemarem, z którym tego samego dnia miał się spotkać Mentor. Quemar stwierdza, że tego typu truciznę mogą sporządzić lekarze – zwłaszcza jeden, który nie ma hamulców moralnych. Przebywa on w okolicy le Marais. Arno wraz z Elise odwiedzają podejrzanego doktora, który mógł przygotować truciznę. Kiedy ten dostrzega zakapturzoną postać Arno, natychmiast rzuca się do ucieczki. Przyparty do muru wyznaje, że stworzenie trucizny zlecił mu zakapturzony człowiek, i czeka na przygotowanie drugiej dawki. W trakcie dalszego dochodzenia docierają do kościoła Sainte-Chapelle. Wspinając się na dach budynku, Arno spotyka Bellec'a, który wyjawia, że stał za śmiercią Mentora. Uznawał on bratanie się Mirabeu z Templariuszami za słabość, która doprowadzi do upadku Bractwa. Asasyn przytacza czystki, jakie miały miejsce w historii Bractwa, po których Zakon odrodził się silniejszy. Proponuje Arno dołączenie do swojej sprawy. Dorian zdecydowanie odmawia i dwójka dawnych przyjaciół staje do zaciętej walki. Brutalna potyczka kończy się wewnątrz kościoła, gdzie Bellec grozi Elise pistoletem. Arno powstrzymuje go od wystrzału i zabija byłego Mistrza.

Paryż IIWŚ

Abstergo ponownie namierza użytkownika Helixa. Bishop i Deacon przesyłają go do okupowanego Paryża, w trakcie II wojny światowej. Kolejny portal znajduje się na szczycie wieży Eiffle'a, a żeby się tam dostać, należy unikać snopów światła wrogich zeppelinów i niemieckich samolotów ostrzeliwujących platformy. Portal jest niestabilny i co chwilę zanika, ale Nowicjuszowi udaje się, po raz kolejny, powrócić do czasów Rewolucji Francuskiej.

Rada wzywa do siebie Arno, i przydziela mu kolejne zadanie. Zdesperowani ludzie oblegają pałac Tuileries. Celem Arno jest kradzież korespondencji, którą były Mentor Zakonu prowadził z władcą Francji. Odnalezione listy, mogą ujawnić istnienie Asasynów, co z pewnością wykorzystaliby Templariusze. Dorian dociera na miejsce zamieszek, i dostaje się do pałacu. Kiedy Arno wchodzi do królewskiego gabinetu, na miejscu zostaje zaatakowany przez oficera, który grozi mu pistoletem, uważając Asasyna za jednego z rewolucjonistów. Kiedy Dorian uspokaja sytuację, oficer przyznaje, że oficjalnie nie powinien tu być, ale wykorzystuje szansę przeszukania królewskich zasobów, które mogą mu pomóc w jego karierze. Postanawiają połączyć siły w poszukiwaniach ukrytego schowka, w którym król ukrył największe sekrety. Arno udaje się odnaleźć schowek z listami, podczas gdy oficer znajduje pudełko z czymś, co wydaje z siebie silny blask…Arno wrzuca listy do kominka, pozbywając się tym samym dowodów, i wraz z oficerem uciekają z pałacu. Przemierzając kanały, oficer przedstawia się jako Napoleon Bonaparte. Kiedy dwójka bohaterów wydostaje się na powierzchnię, Napoleon odchodzi ze swoimi ludźmi. Z wdzięczności za pomoc, Bonaparte obiecuje namierzyć Frédérica Rouille – Templariusza, który kierował napadem na pałac. Kilka dni później Dorian otrzymuje informacje, że znajdzie Rouille'a w fortecy Grand Châtelet, pełniącej funkcję więzienia. Unikając towarzyszących celowi Jakobinów mordujących strażników więziennych (podejrzewając że współpracowali ze zbliżającymi się do miasta Austriakami), Arno dopada Rouille'a i uśmierca go. Z jego wspomnień wydobywa obraz Templariuszki imieniem Marie.

Pod koniec października 1792 roku, Arno spotyka się z Elise. Nie potrafi ustalić położenia Marie Lévesque. Elise co prawda nie zna jej miejsca pobytu, ale poleca Arno obserwować transport zboża w dokach Hôtel de Ville. Asasyn dostrzega tam pracowników doku krzyczących na Templariuszy, którzy mijają port z ładunkiem. Podążając za barką, Arno dociera do strzeżonego portu, gdzie zauważa Marie oraz kapitana Templariuszy. Dorian zabiera rozkazy od kapitana barki, które wskazują na Pałac Lukemburski – planem Templariuszy jest wmówienie populacji, że rodzina królewska przetrzymuje zboże na własny użytek, kiedy w kraju panuje głód. Na miejscu spotyka się z Elise, po czym obydwoje się rozdzielają. Zadaniem młodej Templariuszki jest odnalezienie ukrytego zboża. Arno w tym czasie zamierza uśmiercić Marie Lévesque. Po dokonaniu zabójstwa, Arno na zewnątrz pałacu dostrzega uciekającą Elise. Sytuacja wymknęła się z pod kontroli. Uciekając, Panna de la Serre ukrywa się w balonie, który stacjonował przy stoisku naukowym. Zgodnie z poleceniem ukochanej Arno przecina liny i jest zmuszony gonić uciekający powietrzny pojazd. Chwyta linę zwisającą z balonu, ale bujając się na smaganym wiatrem pojeździe uderza o budynek i spada do siana. Asasyn ponawia pościg za Elise i w końcu udaje mu się wejść do kosza. Korzystając z chwili spokoju, para rozmyśla na temat Francji, po czym przystępują do namiętnego pocałunku. Po namiętnej nocy spędzonej ze swą ukochaną, Arno budzi się sam w uszkodzonym pojeździe, po czym odnajduje list z wyznaniem miłości pozostawiony przez Elise.

Napoleon

Kolejnym celem Arno jest Louis-Michel le Peletier, który będzie obecny na Zgromadzeniu Narodowym wraz z Markizem de Sade. Dwójka spotyka się z przyjacielem Arno, oczekując pomocy w misji. Według de Sade'a Peletier przebywa obecnie w kafejce blisko Palais-Royal. Widząc Templariusza wraz z córką, Dorian decyduje się na odrobinę finezji, zatruwając wino, które ma mu zostać podane. Kiedy Peletier słabnie, udaje się do pustego korytarza, gdzie naprzeciw niemu staje Arno. Przed śmiercią dziękuje on Asasynowi za to, że oszczędził jego córce tego widoku. Po dokonaniu zabójstwa Dorian z jego wspomnień wyciąga dane o obecności Germaina na ścięciu króla Francji.

21 stycznia 1793 roku, tłumy zbierają się by obejrzeć ścięcie głowy państwa. Na egzekucji stawiają się także Arno i Elise, szukając śladów Germaina. Asasyn zauważa go na podeście, i staje przed nim, oskarżając o morderstwo Francouisa de La Serre'a. Na gilotynie nieopodal król kończy swój żywot. Germain podsumowuje śmierć monarchy, monologiem o zemście za śmierć Jaques'a de Molay. Kiedy Mistrz Templariuszy się oddala Elise zajmuje się pozostawioną strażą. Pomimo usilnych nalegań ukochanej, by Arno zabił Germaina, Dorian decyduje się zostać i pomóc ukochanej w walce. Po dobiciu wrogów, para rzuca się w pościg za karocą Mędrca, lecz nie udaje się im jej dogonić. Panna de la Serre jest wściekła na Arno, za to że dopuścił do tej sytuacji, po czym pozostawia go samego i odchodzi w gniewie.

Arno przybywa przed oblicze Rady, by zdać relację z ostatnich wydarzeń. Ku jego zaskoczeniu jego wersja nie jest istotna dla Asasynów. Przedstawiają mu argumenty przemawiające za jego niesubordynacją i brakiem poszanowania Zakonu, a na końcu uznają, iż nie należy już do Asasynów. Załamany Arno jakiś czas później budzi się w opuszczonej rezydencji rodu La Serre. Cierpi z powodu skutków ubocznych pijaństwa, jakiego dopuścił się dzień wcześniej. Zauważa, że nie ma przy sobie zegarka ojca, i rusza w miasto, by go odzyskać. Jego pierwszym przystankiem jest pub, gdzie Dorian stara sobie przypomnieć co zaszło ostatniej nocy. Okazuje się, iż młodzieniec wszczął bójkę, podczas której został pokonany, a jeden z napastników odebrał mu zegarek. Kontynuując poszukiwania, odnajduje jednego z członków gangu. Po krótkim pościgu przerażony człowiek wyznaje, że reszta ludzi jest w pałacu w Wersalu. Zdeterminowany Arno udaje się tam, ale mimo pokonania pozostałych zbirów, nie znajduje zegarka. Zrezygnowany siada na schodach dziedzińca, gdzie po chwili podchodzi do niego Elise, trzymając w ręku drogocenną pamiątkę Doriana. Rozmowa między nimi przebiega w napiętych stosunkach, ale ze względu na sytuację, młodzi decydują się ponownie połączyć siły, aby dopaść Germaina.

Ich pierwszym celem jest La Touche, który zbyt długo uciska ludzi twardą ręką. Aby się do niego dobrać, Arno przybywa na pokazową egzekucję, która organizuje Templariusz. W celi z więźniami dostrzega swoich dawnych „przyjaciół” – Hugo i Viktora, którzy udzielają mu informacji o kluczu do klatki. Ku ich zdziwieniu, po otwarciu drzwi, Dorian wstępuje do środka. Kiedy La Touche prosi o następnego więźnia, Asasyn idzie jako pierwszy. Cel po chwili dostrzega, kto kieruje się w jego stronę, ale jest już za późno. Arno dopada go i zabija. Z jego wspomnień, poza samą historią denata, wyłania się jedna postać – Templariusz Maximilien Robespierre.

Po raz kolejny Abstergo jest bliskie złamania kodów dostępu do symulacji, a Nowicjusz zmuszony jest użyć portalu do ucieczki. Tym razem przenosi go na paryski cmentarz 1394 roku. Bishop poleca mu dostać się w obręb murów miejskich, gdzie znajdzie portal powrotny. Użytkownik Helixa wybiera drogę przez miejskie katakumby, a kiedy wychodzi na powierzchnię, znajduje się na terenie kamieniołomu. Niestety, powrót nie jest taki prosty – symulacja rozgrywa się podczas wojny stuletniej, a Paryż jest aktualnie oblegany przez wrogie siły. Mimo silnego ostrzału i innych niebezpieczeństw, użytkownikowi udaje się dostać do portalu przed jego zamknięciem.

8 czerwca 1794 roku Arno i Elise przybywają na Festiwal Istoty Najwyższej, podczas którego Robespierre wygłasza przemowę. Człowiek ten jest teraz jedną z najpotężniejszych postaci we Francji i może doprowadzić ich do Germaina. Dorian nie dostrzega sposobności do ataku. Elise zbywa jego obawy, mówiąc, że powinien myśleć jak Templariusz, a nie Asasyn. Jej planem jest zdyskredytowanie Maximiliena. Arno rusza do namiotu Robespierre'a, gdzie znajduje listy z potencjalnymi wrogami rewolucji. Dorian zdając sobie sprawę z ich wartości, podrzuca je obecnym na zebraniu krytykom Robespierre'a. Elise w tym czasie zaaplikowała halucynogenną truciznę do napoju Robespierre'a, dzięki której jego przemówienie zamieniło się w bezmyślny bełkot szaleńca.

27 lipca 1794 roku Robespierre jest w tak złej sytuacji, iż zostaje aresztowany. Szybko jednak wyzwalają go lojalni Jakobini i rewolucjonista ukrywa się tymczasowo w Hôtel de Ville. Zamierza opuścić Paryż z zaufanymi ludźmi, ale Arno i Elise nie zamierzają do tego dopuścić. Arno bez większych przeszkód zinfiltrował hotel, dostając się do pokoju gdzie przebywał dyktator. Zauważając Asasyna, spanikowany Robespierre wymierzył w niego z pistoletu. Na szczęście Arno szybko go rozbroił, a do dwójki mężczyzn dołączyła Elise. Mimo strachu, Robespierre nie zamierzał wydać miejsca pobytu Wielkiego Mistrza. Poirytowana Panna de La Serre strzela Robespierre'owi prosto w twarz. Ranny Maximilien ostatkiem sił wypisał na kartce słowo „Temple”. Chodzi tu o średniowieczną siedzibę Zakonu Templariuszy w Paryżu. Tam znajdą Germaina. Para pozostawia rannego Robespierre'a, a wkrótce do pokoju włamują się rewolucjoniści, zabierając go na egzekucję.

Arno

Elise i Arno docierają do zamku Temple. Twierdza jest pilnie strzeżona i nie posiada słabych punktów, ale mimo tego Asasynowi udaje się odnaleźć Germaina w jednej z wież. Przeciwnik spodziewa się ataku, i wymierza w Arno wiązkę elektryczności z Miecza Edenu, który ma w swoim posiadaniu. Następnie używa iluzji by ukryć swoją obecność, a zszokowany Dorian jest zmuszony do ponownych poszukiwań. Śledztwo prowadzi do do katakumb. Podziemne korytarze prowadzą do tajnej krypty Jaquesa de Molaya. Na miejscu do Arno dołącza Elise. Kiedy otwierają drzwi do krypty, dziewczyna rzuca się na wroga, lecz okazuje się zbyt potężny i para zmuszona jest do ukrycia się. Arno zamierza uderzyć z zaskoczenia, kiedy Germain zagłębia się w swój monolog. Kiedy młody Asasyn atakuje, potężna fala energii odrzuca go w tył i więzi pod gruzami. Elise szybko podbiega do Doriana, ale nie może go wyswobodzić. Dostrzega za to rannego Germaina, który również odniósł rany w trakcie eksplozji. Rzuca się na niego i dobywając miecza, stają do pojedynku. W tym czasie Arno udaje się wyswobodzić, ale zanim dobiega do walczących, Miecz Edenu zostaje uszkodzony, wyzwalając potężną dawkę energii elektrycznej, która rani Germiana i uśmierca Elise.

Zrozpaczony Arno dobiega do Elise, ale ta nie daje znaku życia. Widząc, że nie może nic więcej dla niej zrobić, wściekły Dorian podchodzi do leżącego nieopodal Mistrza Templariuszy i z lubością, powoli wbija mu ukryte ostrze w gardło, napawając się chwilą. Akcja przenosi się do wspomnień Mędrca, gdzie Arno widzi historię i motywy tego człowieka. Zwyczajny złotnik, który poprzez wspomnienia Aity doświadczał wizji Pierwszej Cywilizacji. Wizji, które doprowadzały go do szaleństwa. Do czasu, aż ten nie odnalazł zapisków innego Mędrca – Jaquesa de Molay. Ku zdziwieniu Arno, podczas trwającej wizji na oczach Asasyna materializuje się sam Germain i przemawia do młodzieńca. Wizja się kończy, a Arno wynosi ciało Elise z krypty.

Jakiś czas później Arno pogrążony w zadumie, przechadza się ulicami Paryża z Mieczem Edenu przeczepionym do pasa. Dopiero teraz rozumie prawdziwą naturę kreda Asasynów, które nie jest pozwoleniem, a ostrzeżeniem przed pochopnymi działaniami człowieka. Asasyn odwiedza grób rodu La Serre. Dorian pozostawia kwiaty przed grobem ukochanej, a następnie jego myśli kierują się ku rewolucji. Asasyn dostrzega niebezpieczeństwo kryjące się za szczytnymi ideałami, które szybko mogą przerodzić się w prowadzący do zguby fanatyzm.

Rok 1808. Starszy Arno Dorian, w towarzystwie Napoleona Bonaparte ponownie odwiedza kryptę Jaquesa de Molay'a w Temple. Znajduje w niej szczątki Germaina. Asasyn umieszcza kości Mędrca w paryskich katakumbach, pośród tysięcy innych szkieletów. Bishop kontaktuje się z Nowicjuszem i gratuluje mu wykonania powierzonego zadania. Templariusze nie mogą wykorzystać pozostałości Mędrca do swoich badań, a kości są obecnie w zbyt złym stanie, by posiadały dla Abstergo jakąkolwiek wartość. Bishop raz jeszcze dziękuje użytkownikowi Helixa za pomoc i obiecuje, iż skontaktuje się z nim w niedalekiej przyszłości.

Książka Assassin's Creed - Ostatni Potomkowie - Grobowiec Chana wydawnictwa Insignis

Komentarze / pokaż wszystkie (9)

1. Wyklęty817-03-2016, 21:40Ciekawy artykuł ;) Choć przyznam, że nazwisko Bishop kojarzy mi się z Eleanor "Ellie" Bishop z NCIS ;)
2. ezioauditore150718-03-2016, 13:54@Wyklęty: Mnie natomiast Bishop kojarzy się z robotem występującym w serii "Obcy" :)
3. Wyklęty818-03-2016, 16:45@ezioauditore150: Nie znam tej serii. Może kiedyś obejrzę, jeśli znajdę czas, bo mam nadrabiam zaległości w dwóch serialach, a jeszcze mam inne obowiązki.
4. DeadExit1018-03-2016, 21:18@Wyklęty: Najlepsze w Bishop jest to, że od tak z dnia na dzień stała się główną koordynatorką Nowicjuszy, na zlecenie samego Williama. Z tego faktu zrobili nawet żarcik w Bazie Danych AC: Syndicate :P Swoją drogą, ciekawe, czy poznamy w jakimś stopniu jej przeszłość.
5. Wyklęty818-03-2016, 22:37@DeadExit: Może kiedyś będzie nam to dane :) Pomysłowość twórców jest tak duża jak rzeka długa i szeroka.
6. Brandon1441527-04-2016, 21:50Moim zdaniem fabuła była średnia, ale gra wciągała.
7. Kadwin21523-07-2016, 18:00To się lepiej czyta, niż gra :) Zauważyłem też pewien błąd. W jednym akapicie jest data: 8 czerwca 1794 r., a akapit poniżej: 27 lutego 1794 roku. Nie powinno być na odwrót?
8. DarthDestruktor1023-07-2016, 19:31@Kadwin21: Powinno być "lipca". Dzięki za uwagę, już poprawione :)
9. Kadwin21524-07-2016, 10:15Spox :)

Dodaj komentarz

*Czy jesteś botem?
Składnia
ZnacznikPrzykład użyciaWynik
*pochylenie*Altair ma *różowego* kota.Altair ma różowego kota.
**pogrubienie**Altair **nie ma** kota.Altair nie ma kota.
~~spoiler~~Ojciec Altaira ~~Umar~~! :OOjciec Altaira Umar!
>cytat>requiescat in pacerequiescat in pace
© 2008 - 2017 zakon-ac.info • there is only ZAC
080
Patronat
Społeczność
Ładowanie...
Do góry
TOP5#19:
  1. FIFA Polonia
  2. Zakon Assassin's Creed
  3. Marvel Comics
  4. Markolf
  5. Need For Speed
wygraj płytę GIGABYTE dla gracza