Zakon Assassin's Creed


Assassin's Creed Initiates


Złota era piractwa, 1650 – 1730

Amsterdam, Holandia, 1630: Holenderski bukanier i handlarz niewolnikami

Holenderski bukanier

Laurens Prins urodził się w Amsterdamie i spędził większość swojego życia pracując w Port Royal na Jamajce. Na początku złotej ery piractwa pływał jako korsarz i wyrobił sobie opinię zagorzałego przeciwnika Hiszpanii walczącego w imieniu korony brytyjskiej. Brał on udział w sławnym pojmaniu Sir Henrego Morgana w Panamie w 1671 roku. Po przejściu na emeryturę z powodu kalectwa, osiadł na Jamajce i zajął się handlem niewolnikami w celu zwiększenia swojej małej fortuny. W 1717 roku, jego flagowy okręt, The Whydah, został zaatakowany przez Czarnego Sama Bellamy. Prinsowi udało się jednak przeżyć i kontynuować swoją działalność.


Hawana, Kuba, 1645: Wielki Mistrz Torres

Wielki Mistrz Torres

Laureano Torres urodził się w Hawanie, jako syn Tomasa Torresa y Ayala oraz Elviry de Quadros Castellanos. Wychował się w Madrycie i jako nastolatek wstąpił do armii hiszpańskiej. W wieku dwudziestu lat przyłączył się do Templariuszy i korzystając z ich możliwości, został mianowany gubernatorem terytorium hiszpańskiego na Florydzie. W późniejszych latach powrócił do Europy, aby walczyć w hiszpańskiej wojnie o sukcesję. W 1708 roku został powołany na stanowisko gubernatora Kuby, ale został aresztowany za korupcję. Został oczyszczony z zarzutów i wygrał reelekcję w 1713 roku. Torres opracował plan rozwoju gospodarczego Kuby oraz Zakonu Templariuszy. Założył na wyspie uprawę tytoniu, czerpiąc z niej ogromne zyski. Zwerbował do Zakonu francuskiego handlarza bronią, Juilena du Casse i łowcę piratów Woodesa Rogersa. Udało mu się nawet zachęcić Asasyna Duncana Walpole'a, aby ten dołączył do niego w celu odszukania Obserwatorium - budowli Pierwszej Cywilizacji. Obserwatorium mógł otworzyć Mędrzec, którego Torres zdołał już pochwycić.


Bridgeton, Bardados, 1651: Historia rumu

Historia rumu

Rum istnieje w handlu i kulturze morskiej od setek lat. Jest to napój alkoholowy wytwarzany z produktów ubocznych przetwórstwa trzciny cukrowej, takich jak soki i melasa. Był bardzo popularny w Indiach Zachodnich oraz kanadyjskim Maritime. Pochodzenie rumu jest kwestią sporną, lecz napoje wykonywane ze sfermentowanego soku z trzciny cukrowej istniały w Azji już od tysięcy lat. Produkcja rumu rozpoczęła się w Indiach Zachodnich w XVII wieku, kiedy to niewolnicy na plantacji odkryli, że ze sfermentowanej melasy można wytwarzać alkohol, który był następnie oczyszczany i koncentrowany przez destylację. Rum szybko stał się podstawą handlu na Karaibach. Jego popularność stała się kluczowym elementem w trójkącie handlowych między Afryką, Europą i obiema Amerykami. Zastąpił francuską Brandy w dziennej racji alkoholowej Królewskiej Marynarki - praktyce przejętej od piratów. Taka dzienna dawka rumu była serwowana marynarzom Brytyjskiej Marynarki Wojennej aż do 1970 roku.


Gardiner's Island, Long Island, 1651: Zakopane skarby

Zakopane skarby

W przeciwieństwie do popularnych opowieści, skrzynie pełne złota i klejnotów były raczej niespotykane podczas złotej ery piractwa. Zakopywanie skarbów w jakiejkolwiek formie było rzadkością. Jedyny udokumentowany przypadek dotyczy Williama Kidda, który próbował wykorzystać zakopane bogactwa na Long Island jako kartę przetargową w celu uniknięcia kary za piractwo. Niestety ta taktyka go zawiodła i został powieszony. Chociaż angielska fikcja pomogła spopularyzować mit o zakopanych skarbach, piraci byli o wiele bardziej praktyczni – grabili żywność, wodę, alkohol, amunicję, liny, płótna oraz drewno ze statków, aby mieć z czego utrzymać dalszą działalność. Sprzedali wszystko co było bezużyteczne, w tym zrabowaną biżuterię. Zarobionymi pieniędzmi opłacali załogę, która często swoje zyski wydawała na hulanki i rozpustę.


Wielka Brytania, Anglia, 1660: Gburowaty komodor

Gburowaty komodor

Komodor Peter Chamberlaine został oskarżony o pomoc Woodesowi Rogersowi w zorganizowaniu ułaskawienia dla piratów wydanego przez króla Jerzego. Peter był głęboko urażony postawą jego dowódcy oraz tym jak w miarę możliwości Rogers łamał jego rozkazy. Choć był pozbawiony poczucia humoru, był szanowany przez swoich ludzi jako człowiek przebiegły i pełen męstwa.


Tulum, Jukatan, 1660: Mentor Majów

Mentor Majów

Nazwany imieniem majańskiego boga polowania - Ah Tabai był Mentorem Bractwa Asasynów w Indiach Zachodnich, podobnie jak jego ojciec Bahlam. Niewiele wiadomo o młodości Ah Tabaia, z wyjątkiem faktu, że stracił syna. Jako Mentor, ciężko pracował, by otworzyć Bractwo dla wszystkich ludzi o dobrych intencjach, a także pozostać w kontakcie z innymi komórkami Asasynów na całym świecie. Kiedy w 1713 roku zaczęły pojawiły się pierwsze pogłoski o pojawieniu się nowego Mędrca, Ah Tabai poprosił o pomoc przy utrzymaniu bezpieczeństwa sanktuarium Pierwszej Cywilizacji. Na początku 1715 roku, brytyjski Asasyn, Duncan Walpole przybył do Tulum, i poprosił Ah Tabaia, by ten go wytrenował, pomimo tego, że już posiadał rangę Mistrza Asasynów. Gdy Mentor otrzymał wiadomość, że templariusze pochwycili Mędrca, wysłał Walpole'a, by ten odbił go z rąk Templariuszy. Ah Tabai nie wiedział bowiem, że Duncan planuje zdradzić Bractwo.


Region Akan, Afryka Zachodnia, 1670: Maroński Asasyn

Maroński Asasyn

Anto urodził się w plemieniu Ahsanti w regionie Akan w Afryce Zachodniej. Jako młodzieniec został sprzedany do niewoli i wysłany na Jamajkę, gdzie udało mu się uciec z pomocą legendarnego wojownika Kujo. Anto założył wspólnotę Maronów w pobliżu Kingston i utrzymywał dobre relacje z lokalnymi przedsiębiorcami w celu koordynacji jego nalotów na plantacje. Chociaż Anto prowadził Biuro Asasynów w Kingston, jego priorytetem zawsze było oswobodzenie niewolników.


Panama, 1671-01-18: Kapitan był tutaj

Kapitan był tutaj

Urodzony w Walii, Henry Morgan stał się piratem, który napadał na hiszpańskie osady w Indiach Zachodnich. Działał on za zgodą angielskiego rządu, przez co uważa się, że Morgan był częścią wyprawy mającej na celu przejęcie Jamajki z rąk hiszpańskiej władzy. Po wzięciu udziału w kilku podobnych akcjach, Morgan został mianowany dowódcą korsarzy w 1668 roku, po czym samodzielnie zorganizował naloty na kilka osiedli hiszpańskich. Naruszając postanowienia traktatu między Anglią a Hiszpanią, przejął kontrolę nad Panamą i doszczętnie ją spalił.


Anglia, Wielka Brytania, 1675: Oddany dyscyplinie

Oddany dyscyplinie

Kenneth Abraham urodził się w rodzinie klasy wyższej i kształcił się w szkołach z internatem. Po ukończeniu studiów wstąpił do armii i awansował w jej szeregach na dowódcę. Jego przywiązanie do porządku i dyscypliny zapewniło mu miejsce wśród templariuszy, którzy zaproponowali mu władzę oraz wpływy.


Houghton, Wielka Brytania, 1679: Zdrajca Duncan Walpole

Zdrajca Duncan Walpole

Duncan Walpole to drugi kuzyn Roberta Walpole'a, który był powszechnie znany jako "pierwszy premier" Wielkiej Brytanii. W wieku 18 lat Walpole zrezygnował z komfortowego życia rodzinnego i wstąpił do Królewskiej Marynarki. Jako "półmarynarz" marzył o zostaniu oficerem, jednak jego gorący temperament i impulsywność utrudniały szybkie pięcie się po szczeblach kariery. Po trzech latach Duncan opuścił marynarkę i wstąpił do Kompanii Zachodnioindyjskiej. Spotkał wtedy marynarza, który wprowadził go do Bractwa Asasynów i udzielał mu nauki. Mimo, że początkowo był niezdecydowany, Duncan szybko posiadł umiejętności Mistrza Asasynów. Ognisty temperament i arogancja nie opuściły Duncana, co doprowadziło do starć z dowództwem brytyjskiego Bractwa. W 1714 roku jego Mentor poprosił go, aby ten wyruszył do Indii Zachodnich spotkać się z tamtejszym Bractwem oraz ich Mentorem Ah Tabaiem. Duncan ochoczo przyjął powierzoną mu misję. Brytyjskie Bractwo straciło z nim kontakt i słuch po nim zaginął.


Poole, Anglia, 1679: Łowca piratów

Łowca piratów

Woodes Rogers urodził się w zamożnej rodzinie, a jego młodość była modelem ambicji. Po śmierci ojca w 1706 roku, Woodes przejął rodzinną kompanię handlową, a jego fortuna stale rosła. Pod koniec 1707 roku jego firma poniosła spore straty z powodu najazdów wojsk francuskich. Rogers starał się na własną rękę odzyskać utracone dobra. Wkrótce został kaprem. Jego kariera marynarza była raczej mało fascynująca, ale pomimo tego udało mu się spisać pamiętnik opisujący jego przygody. Niestety, fortuna szybko go opuściła. Syn nagle zmarł, a żona niedługo po tym wydarzeniu go zostawiła. Później został pozwany przez byłych kamratów pod zarzutem gromadzenia zysków tylko dla siebie, po czym przegrał sprawę. W 1713 roku powrócił do żeglowania i udał się na Madagaskar, by znaleźć i odbić twierdzę piratów z Libertalii. Był wielce rozczarowany faktem, że całość okazała się niczym więcej niż zwykłą piracką hulanką. Po powrocie do Anglii, król Jerzy wywarł na niego presję w sprawie polowania na piratów w Indiach Zachodnich i mianował go gubernatorem Wysp Bahama. Szybko stał się sojusznikiem Wielkiego Mistrza Templariuszy Laureano Torresa y Ayala i dołączył do poszukiwań tajemniczego Obserwatorium.


Anglia, Wielka Brytania, 1680: Okrutny kapitan

Okrutny kapitan

Historia Charlesa Vane'a nie jest dobrze udokumentowana. Wiadomo, że przybył do Port Royal podczas wojny o sukcesję hiszpańską i służył pod dowództwem niesławnego pirata Henryego Jenningsa. Na własną rękę, Vane zwerbował swojego starego przyjaciela "Calico" Jacka Rackhama jako osobistego kwatermistrza. Był okrutny w stosunku do załogi pojmanych przez siebie statków, a nawet odmawiał podziału łupów ze swoimi ludźmi, zdobywając tym samym reputację kapitana z którym ciężko podróżować po morzu.


Norfolk, Wielka Brytania, 1680: Mentor Czarnobrodego

Mentor Czarnobrodego

Wiele faktów z młodości Benjamina Hornigolda pozostaje niepotwierdzonych, ale przyjmuje się, że urodził się w Norfolku w Anglii około 1680 roku. Po raz pierwszy zagościł na kartach historii jako jeden z piratów, którzy pojawili się po zakończeniu hiszpańskiej wojny o sukcesję, co sugeruje, że był jednym z wielu korsarzy, których pokój pozbawił możliwości zarobkowych. Hornigold był mentorem Edwarda Thatcha i osiedlił się w Nassau, gdzie rozpoczął karierę jako pełnoprawny pirat. Choć był doświadczonym żeglarzem i strategiem, brakowało mu bezwzględności wymaganej w tej profesji. Nie chciał atakować angielskich okrętów z poczucia lojalności wobec ojczyzny. Wkrótce zaczął kwestionować długoterminową rentowność Republiki Pirackiej, którą pomógł stworzyć w Nassau.


Bristol, Anglia, 1680: Narodziny legendy

Narodziny legendy

Niewiele wiadomo o życiu Edwarda Thatcha przed jego wyczynami na Karaibach w czasie złotej ery piractwa. Urodził się on prawdopodobnie w Bristolu na terenie Anglii i zaczynał swoją karierę jako prosty marynarz. Mówi się, że brał on udział w wojnie o sukcesję hiszpańską, a kiedy zbliżała się ku końcowi, wraz z kilkoma marynarzami z Brytyjskiej Floty osiedlili się w Ameryce licząc, że fortuna się do nich uśmiechnie. Thatch zaczynał swoją piracką działalność pod dowództwem Benjamina Hornigolda. Później objął on dowództwo nad własnym statkiem i szybko stał się jednym z najpotężniejszych piratów swojej epoki.


Casnewydd Bach, Walia, 1682-05-17: Kapitan fortuny

Kapitan fortuny

Pomimo, że niewiele wiadomo o młodości Johna Robertsa, stał się on najsławniejszym piratem za czasów Złotej Ery, mającym na koncie 170 zrabowanych statków. Nie wiadomo dlaczego zmienił imię na Bartholomew. Bardzo możliwe, że był to hołd dla korsarza Bartholomewa Sharpa. Chociaż historia pamięta Robertsa jako "Czarnego Barta", on sam nigdy nie użył tego pseudonimu.


Port Royal, Jamajka, 1682-12-21: Calico Jack

Calico Jack

Choć mało wiadomo o jego dzieciństwie, Jack Rackham urodził się na Jamajce. Rackham dbał przesadnie o swoją prezencję i ubierał się w różne farbowane stroje, zyskując sobie przydomek "Calico Jack". Często się upijał i gonił kobiety, używając przy tym swojej skandalicznej i obraźliwej osobowości, aby trzymać się z dala od kłopotów. Pomimo obcowania z wieloma znanymi łotrami, Jack Rackham nie był znaczącym wojownikiem, marynarzem, czy piratem. Został kwatermistrzem na brytyjskim statku pirackim pod dowództwem Charlesa Vane'a. Dołączył do Republiki Piratów w Nassau w styczniu 1717 roku.


Montpellier, Francja, 1682: Kolekcjoner ukrytych ostrzy

Kolekcjoner ukrytych ostrzy

Julien du Casse był bratankiem bukaniera Jeana du Casse. Za przykładem wuja, w młodym wieku wyruszył w morze. Choć walczył w kilku bitwach w wojnie o sukcesję hiszpańską, szybko rozczarował się monarchią i zwolnił swoje stanowisko tuż przed bitwą pod Velez-Malaga. Julien szukał fortuny w Nowym Świecie. Początkowo pracował dla handlarzy niewolników w Afryce, ale czuł że okrucieństwo tego zawodu sprawia mu dyskomfort, więc wyjechał do Indii Zachodnich w poszukiwaniu kolejnego fachu. Julien pracował przez następne 10 lat jako najemnik dla każdego, kto dobrze płacił i ostatecznie otrzymał stałą posadę u Wielkiego Mistrza Templariuszy, Laureano Torresa y Ayala.


Anglia, Wielka Brytania, 1682: Mr. Wrong

Mr. Wrong

Hilary Flint urodził się w arystokratycznej rodzinie i był najmłodszym z trzech synów. Był czarną owcą rodziny i często szukał odosobnienia pogrążając się w nauce, dzięki której odkrył swoje szczególne zainteresowanie materiałami wybuchowymi, które przyniosło mu reputację "problematycznego dziecka". Jego rodzice zapisali go do szkoły wojskowej, gdzie znalazł swoje miejsce w wielu szkolnych klubach, a nawet w tajnych stowarzyszeniach. Po ukończeniu studiów, jego kontakty zapewniły mu miejsce w Zakonie Templariuszy. Jego obsesja na punkcie broni palnej i materiałów wybuchowych uczyniła go cennym nabytkiem Zakonu. Był znany z pracy w Indiach Zachodnich oraz z romansu z Rhoną Dinsmore.


Kanton, Chiny, 1686: Orchidea

Orchidea

Chociaż Jing Lang urodziła się wśród chińskich rebeliantów, wyrosła na znakomitą dyplomatkę z talentem do języków. Wyszła za mąż za syna generała z dynastii Qing. Polityczne zmiany zmusiły ją do zostania piratem. Następną dekadę spędziła na morzu wyrabiając sobie brutalną reputację. Miała obsesję na punkcie pewnego skarbu w Indiach Zachodnich. Aby uzyskać do niego dostęp, wdała się w udawany romans z byłym Asasynem Vancem Traversem.


Barbados, 1688: Pirat arystokrata

Pirat arystokrata

Stede Bonnet był ostatnią osobą, którą możnaby podejrzewać, że zostanie piratem. Bonnet był synem zamożnego plantatora cukru z Barbados. Jego rodzice zmarli, gdy był jeszcze bardzo młody. Odziedziczył więc majątek rodzinny, w tym licznych niewolników żyjących na plantacji. Liberalna edukacja Bonneta nie czyniła z niego idealnego kandydata na pirata. W późniejszym czasie Stede zostawił swoją żonę i postanowił zająć się piractwem. Nie wiedział absolutnie nic na temat statków i żeglugi morskiej, zlecił więc budowę statku, który później nazwał Zemsta i wyruszył na poszukiwanie swojej własnej pirackiej załogi.


Anglia, Wielka Brytania, 1678: Cierpliwy przemytnik

Cierpliwy przemytnik

Upton Travers urodził się w Anglii i wyjechał do Indii Zachodnich, aby szukać szczęścia u boku swego młodszego brata Vance'a. Założyli oni siatkę przemytniczą w celu finansowania własnej działalności w Bractwie Asasynów. Poczynania braci Upton były znacznie bardziej celowe i sensowne, gdy przychodziło się im zmierzyć z wyzwaniami, które często stawały im na drodze. Niestety pojawienie się uwodzicielskiej chińskiej piratki imieniem Jing Lang spowodowało rozłam między braćmi.


Glasgow, Szkocja, 1689: Uciekająca panna młoda

Uciekająca panna młoda

Rhona Dinsmore urodziła się w Szkocji. Ojciec zostawił rodzinę, a matka była alkoholiczką. Jako nastolatka opuściła Glasgow i znalazł pracę u kupców w Bristolu. W wieku dwudziestu jeden lat, Rhona została zmuszona do niefortunnego małżeństwa i uciekła do Bostonu. Początkowo próbowała pracować jako rolnik, ale wkrótce sprawdziła się jako członkini Bractwa Asasynów.


Anglia, Wielka Brytania, 1689: Lokaj Benjamina #1

Lokaj Benjamina

Niewiele wiadomo na temat Johna Cockrama, poza tym, że był przyjacielem i powiernikiem Benjamina Hornigolda. Chociaż przez kilka lat był piratem, szybko rozczarował się stanem rzeczy w Nassau i zaczął szukać nowego celu w życiu.


Anglia, Wielka Brytania, 1689: Lokaj Benjamina #2

Lokaj Benjamina

Niewiele wiadomo o Josiah Burgessie poza tym, że był powiernikiem Benjamina Hornigolda. Przez kilak był piratem, do czasu, aż nie dostrzegł okazji kryjącej się za królewską łaską oferowaną przez króla Anglii.


Hiszpania, 1689: Lady Black

Lady Black

Lucia Marquez nie znała swojego ojca, choć niektórzy podejrzewają, że był nim podróżnik Alejandro de Ortega. W wieku dwunastu lat stała się samodzielna i rozwijała umiejętności złodziejskie. Mając lat siedemnaście została przyłapana na kradzieży konia, który należał do wysoko postawionego Templariusza, który zaoferował jej szkolenia zamiast wizyty w więzieniu. W jej życiu Templariuszki w Indiach Zachodnich nigdy nie brakowało wyzwań czy przygód.


Anglia, Wielka Brytania, 1690: Bękart kapitana Kidda

Bękart kapitana Kidda

Mary Read urodziła się nielegalnie na terenie Anglii, pomiędzy 1685 i 1695 rokiem. Jej matką była wdowa po nieznanym kapitanie. Matka przebrała ją za chłopca w nadziei, że władze przepuszczą ją jako syna jednego z marynarzy. Jako nastolatka, Mary użyła swych umiejętności kamuflażu, by zapewnić sobie pracę na pokładzie statku i ostatecznie wylądowała w Brytyjskiej Marynarce Wojennej. Poznała tam swojego pierwszego męża. Niestety, po tym, jak poległ podczas wojny o sukcesję hiszpańską, wyjechała do Indii Zachodnich i rozpoczęła karierę pirata. Mary przebrała się za mężczyznę i przyjęła fałszywą tożsamość jako James Kidd - nieślubny syn osławionego pirata Williama Kidda. Po spotkaniu z Ah Tabaiem, Mentorem Bractwa Asasynów w Indiach Zachodnich znalazła nowy cel w życiu.


Anglia, Wielka Brytania, 1690: Zakochany głupiec

Zakochany głupiec

Vance Travers urodził się w Anglii, jako młodszy brat Uptona Traversa. Bracia postanowili poszukać szczęścia w Indiach Zachodnich, gdzie wstąpili do Bractwa Asasynów oraz założyli siatkę przemytniczą. W porównaniu do swego zrównoważonego brata, Vance był romantyczny, twórczy i łatwowierny. Zakochał się w templariuszce imieniem Jing Lang, która chciała zdobyć ukryty skarb braci Travers, by sfinansować ich wspólne przejście na emeryturę.


Bristol, Anglia, 1691: Caroline Scott z Hawkins Lane

Caroline Scott z Hawkins Lane

Caroline Scott urodziła się w Bristolu jako córka Emmetta i Elizabeth Scott. Jej rodzina była zamożnym rodem kupców i urzędników. Ojciec zapewnił jej podstawowe wykształcenie, które uzupełniała tak często, jak pozwalały jej na to obowiązki domowe. Wyrosła na inteligentną i pewną siebie młodą kobietę. Caroline po raz pierwszy spotkała Edwarda Kenwaya na obrzeżach Auld Shillelagh, po tym jak ten uratował jedną z jej służących z rak napastników. Chociaż była wdzięczna za jego pomoc i zgodziła się na ponowne spotkanie Edwardem w bardziej sprzyjających okolicznościach, nigdy nie przypuszczała, że ich romans wciąż będzie kwitnął.


Kingston, Jamajka, 1692

Kingston

Kingston zostało założone w 1692 roku, niedługo po silnym trzęsieniu ziemi, które zrujnowało doszczętnie Port Royal. Po tragedii, która pochłonęła większość okolicy, zostało założone nowe miasto – Kingston, które w późniejszym okresie przyciągnęło wielu bezrobotnych żeglarzy, którzy szybko zaczęli zajmować się piractwem.


Kuba, 1695: Asasynka Taino

Asasynka Taino

Opia Apito dorastała wśród plemienia Taino, do którego należała jej matka. Niestety, nigdy nie poznała swojego ojca, Hiszpana. Krążą plotki, że był awanturnikiem znanym jako Alejandro Marquez, ale nigdy nie zostało to zweryfikowane. Kiedy Opia miała dwanaście lat, jej wioska została najechana przez Hiszpanów. Większość jej społeczności została porwana lub zabita, ale Opia stawiła opór najeźdźcom i uciekła. Przez kolejną dekadę żyła w ukryciu. W wieku dwudziestu lat została zatrudniona przez Bractwo Asasynów jako przewodnik, po czym sama wstąpiła w ich szeregi.


Kinsale, Irlandia, 1702-03-08: Piracka barmanka

Piracka barmanka

Anne Bonny była nieślubną córką irlandzkiego adwokata i pokojówki. Wyruszyła wraz z ojcem do Południowej Karoliny, w której się osiedlili i wykupili na własność plantację. Anne poślubiła niskiej klasy żeglarza nazwiskiem James Bonny i razem zamieszkali w Nassau. James znalazł pracę na pobliskiej plantacji, a Anne pracowała jako kelnerka w tawernie Starego Averyego, gdzie przyciągała uwagę wielu stałych bywalców. W ciągu roku od ich przybycia, małżeństwo Bonny zostało zniszczone. Anne zaczęła brać sobie za kochanków piratów, a James gdzieś zniknął.


Nassau, Bahamy, 1706: Niezarządzana wyspa

Niezarządzana wyspa

W lipcu 1703 roku, podczas wojny o sukcesję hiszpańską, francuskie i hiszpańskie wojska zaatakowały terytorium brytyjskie New Providence, doszczętnie niszcząc te tereny. Do 1706 roku nikt nie sprawował władzy nad Nassau. Po zakończeniu wojny tysiące żeglarzy pozostało bezrobotnych. Wielu z nich pozostało na Karaibach, gdzie stacjonowali po zakończeniu konfliktu, podczas gdy inni udali się z powrotem do Europy. Marynarze chcieli wykorzystać to bezpańskie terytorium.


Wirginia, Ameryka Brytyjska, 1710: W pogodni za piratami

W pogodni za piratami

Alexander Spotswood został gubernatorem Wirginii w 1710 roku. Był on świadomy działalności piratów w okolicach swojej kolonii i coraz bardziej niepokoiło go zagrożenie jakie nieśli oni dla jego transakcji gospodarczych, zarówno w okolicy, jak i za granicą. Spotswood rzekomo otrzymał wiele skarg od kupców i handlarzy z Północnej Karoliny oraz raportów dotyczących systemu fortyfikacji piratów, które powstały na Ocracoke Island. Po odkryciu, że rząd Północnej Karoliny nie ma środków ani chęci, by ścigać przestępców, Spotswood postanowił sam położyć kres zagrożeniu ze strony piratów. Alexander obrał sobie za cel Czarnobrodego, jako główne zagrożenie ze strony piratów. Nakazał on śledzenie jego ruchów i aktywności jego statku - Zemsty Królowej Anny. 24 listopada 1718 wydał on proklamację, w której oferował nagrodę za schwytanie lub zabijanie piratów.


Nassau, Bahamy, 1713: Plaże Nassau

Plaże Nassau

Po zakończeniu wojny o sukcesję hiszpańską, Benjamin Hornigold oraz inni piraci przybyli na plażę w pobliżu Nassau, które zastali w ruinie, pełne opuszczonych budynków i domostw. Wyspa New Providence służyła już jako baza dla bukanierów w 1690 roku, ale od 1713 roku piraci zaczęli spotykać się w Nassau regularnie. Pod względem taktycznym, Bahamy były doskonałe dla prowadzenia pirackiej działalności. Znajdowały się one w samym środku europejskich szlaków handlowych na Karaibach. Ponadto Nassau leży w labiryncie wysp, między którymi piraci mogli się ukryć i planować spokojnie kolejne ataki na europejskie statki handlowe.


Kingston, Jamajka, 1714: Bezrobotni marynarze

Bezrobotni marynarze

Po wojnie o sukcesję hiszpańską, Kingston było oblegane przez bezrobotnych żeglarzy. Miasto stało się miejscem, w którym marynarze dołączali do pirackich grup. Jednym z wielu marynarzy poszukujących zatrudnienia w dokach Kingston był Charles Vane. Został on zatrudniony przez kapitana Henrego Jenningsa. Obaj panowie zostali później znanymi piratami.


Utrecht, Holandia, 1714-06-26: Przed Złotą Erą

Przed Złotą Erą

W Utrechcie został podpisany traktat pomiędzy wieloma europejskimi mocarstwami, takimi jak Francja, Wielka Brytania i Hiszpania, który zakończył wojnę o sukcesję. Oprócz rozwiązania wielu sporów terytorialnych oraz kwestii zasiadania króla Filipa V z dynastii Burbonów na tronie Hiszpanii, Pokój w Utrechcie nie rozwiązał jednak problemu niezabezpieczonego wybrzeża na Karaibach. Koniec wojny o sukcesję hiszpańską zmusił Wielką Brytanię do demobilizacji dużej części swojej marynarki. Kilka tysięcy marynarzy zostało zwolnionych, a wielu z nich, w tym Edward Thatch, udali się na Karaiby, w poszukiwaniu lepszego życia. Ciężko było o jakąkolwiek pracę, więc na Karaibach zaroiło się od wściekłych, zgorzkniałych marynarzy. Wykorzystując fakt, że w rejonie tym nie przestrzegano ściśle prawa, kilku mężczyzn zgrupowało załogę, by przystąpić do ataku na hiszpańskie statki. Nie chodziło im tylko o zemstę za to, co musieli wycierpieć podczas wojny, ale mieli zwykłą nadzieję na szybie wzbogacenie się. Niedługo po tym zorganizowane gangi piratów zaczęły dominować na Bahamach, tym samym rozpoczynając Złotą Erę Piractwa.


Wybrzeże Florydy, 1715: Wraki hiszpańskiej floty

Wraki hiszpańskiej floty

Po wojnie o sukcesję hiszpańską, król Filip V, wnuk Ludwika XIV ( króla Francji), potrzebował pomocy finansowej. W okresie wojennym Hiszpania zgromadziła w Ameryce ogromną ilość dóbr, które miały zostać sprowadzone do kraju. 13 lipca 1715 flota pod dowództwem kapitana Don Juana Generalna Esteban de Ubľa wypłynęła z Hawany. Galeony i ich cenny ładunek dnia 19 lipca natknęły się na burzę w cieśninie położonej niedaleko Florydy. Na jej skutek wszystkie statki zostały utracone. Rozbita hiszpańska flota została zaatakowana przez wielu piratów, takich jak William Jennings, Benjamin Hornigold, Edward Charles i Charles Vane, którzy obłowili się hiszpańskim złotem.


Nassau, Bahamy, 1715: Latający Gang

Latający Gang

Około 1715 roku Nassau było schronieniem dla setek piratów. Benjamin Hornigold był wówczas nieoficjalnym liderem szybko rozwijających się pirackich ugrupowań na całej wyspie. Hornigold wraz z Edwardem Thachem często organizowali ataki na europejskie statki. Bahamy szybko przekształciły się w piracką republikę na czele z twierdzą w Nassau, wypełnioną bandytami.


Hawana, Kuba, 1716: Warowne miasto

Warowne miasto

Założona w 1514 roku Hawana była miejscem wypoczynku dla wielu kupców pochodzących z Europy i Ameryki Środkowej, którzy szukali schronienia przed dalszą podróżą. Na początku XVIII wieku miasto przyciągnęło uwagę wielu pirackich gangów. Wielu piratów przeniknęło wówczas do Hawany i przyczyniło się do wzrostu korupcji. W związku z tym trudno było zapobiec kolejnym atakom ze strony korsarzy oraz piratów.


Nassasu, Bahamy, 1716: Piracka Republika pod kontrolą

Piracka Republika pod kontrolą

Doniesienia o piratach znajdujących się wokół Nassau szybko dotarły do koloni oraz Europy. Powstanie Pirackiej Republiki zakłócało handel i destabilizowało społeczności niewolników na wyspach w pobliżu Bahamów. W związku z tym, pod koniec zimy w 1714 roku, krążyły pogłoski, że władze hiszpańskie przygotowywały atak na bazę piratów.


Port-au-Prince, Saint-Dominigue, 1717: Schronienie bukanierów

Schronienie bukanierów

W 1670 roku, na zaniedbywany przez hiszpańskie władze region, znany dziś jako Port-au-Prince, wkroczyli francuscy bukanierzy. Nawet po tym jak zachodnia część Hispanioli została oficjalnie oddana Francuzom, region ten nie od razu stał się ważną częścią San Domingo. Port miejski nie był tak rozwinięty jak w innych miastach w kolonii. Nie był też głównym ośrodkiem handlowym wyspy. Ponadto miasto przyciągało piratów, którzy odwiedzali je podczas ich ucieczek przed organami władzy.


Cape Cod, Ameryka, 1717-04-26: Od niewolników do piratów

Od niewolników do piratów

W lutym 1717 roku pirat Sam Bellamy przejął brytyjski handlowiec Whydah, który płynął do Afryki Zachodniej. Zbudowany w Anglii w 1716 roku, Whydah był ogromną galerą z trzema masztami, które ważyły razem trzysta ton. Był on używany głównie do przewozu niewolników przez Atlantyk. Whydah był uzbrojony w dziesięć armat, ale po przejęciu statku przez Bellamy'ego i jego piracką załogę został przebudowany na galerę z dwudziestoma ośmioma działami. Po udanej grabieży w pobliżu Virgini, wiele statków Bellamy'ego, w tym także Whydah, próbowało dotrzeć do wyspy Block Island, położonej u wybrzeży Rhode Island. Pogoda jednak szybko się pogorszyła i statki straciły ze sobą jakikolwiek kontakt. Ostatecznie Whydah uległ zniszczeniu u wybrzeży Cape Cod na skutek burzy.


Charleston, Kolonie Brytyjskie w Ameryce, 1718-05-22: Zakładnicy medyczni

Zakładnicy medyczni

Rozpaczliwie szukając lekarstw, Czarnobrody i jego flota wpłynęła do portu w zatoce Charleston w Południowej Karolinie. Przez kilka dni blokowali port i terroryzowali miasto. Załoga Czarnobrodego wzięła zakładników i starała się wymienić ich na potrzebne medykamenty.


Port Royal, Jamajka, 1721-03-29: Powieszeni piraci

Powieszeni piraci

W XVII wieku Port Royal, miasto portowe położone na południowym wybrzeżu Jamajki, było schronieniem dla handlarzy niewolników. Było ono również miejscem, w którym nie do końca legalnie działali korsarze. W latach sześćdziesiątych bukanierzy oraz korsarze zachęcani byli przez władze brytyjskie do atakowania hiszpańskich okrętów w celu uniknięcia przejęcia przez nich wyspy. Korsarz Henry Morgan założył wówczas w Port Royal swoją prywatną siedzibę. Gdy władze brytyjskie chciały całkowicie przejąć kontrolę nad wyspą, a władza korsarzy została ukrócona, Morgan został mimo wszystko gubernatorem Jamajki i miał zaprowadzić porządek w mieście. W dniu 7 czerwca 1692 roku w Port Royal miało miejsca trzęsienie ziemi. Zginęło wówczas około 2000 osób, a kilka tysięcy innych zmarło z powodu chorób i gorączki. Znaczny obszar lądu zatonął. Pomimo tego, kaperstwo nadal kwitło w tym regionie. Po wojnie o sukcesję hiszpańską, ulice i tawerny Port Royal zapełniły się zgorzkniałymi, bezrobotnymi marynarzami, wśród których byli między innymi Benjamin Hornigold i Edward Tatch. Marynarze zaczęli wówczas atakować i plądrować statki hiszpańskie. Podczas Złotego Wieku piractwa, Port Royal zasłynął jako miejsce, gdzie schwytani piraci byli wieszani przez władze brytyjskie. Charles Vane i Jack Rackham zostali uznani za winnych, a następnie powieszeni na Gallows Point.


Morze Ochockie, 1728: Badacz Północy

Badacz Północy

Vitus Bering był nawigatorem i badaczem, który pracował dla rosyjskiej marynarki wojennej. W 1724 roku został powołany do zbadania terytorium między Azją i Ameryką Północną oraz ustalenia, czy kontynenty te łączył stały ląd. Rosjanie chcieli znaleźć przejście do Ameryki Północnej. Bering był pierwszym europejczykiem, który dokładnie zbadał ten region. W 1728 roku, wypłynął na morze pomiędzy kontynentami. Jego poszukiwania utorowały drogę dla rosyjskich działań w Ameryce Północnej.


Port-au-Prince, Saint-Domingue, 1730: Przyćmione przez niewolnictwo

Przyćmione przez niewolnictwo

Na początku XVIII wieku, okolice dzisiejszego Port-au-Prince były bardziej osadą niż miastem. Otaczające miasteczko góry zapobiegały rozprzestrzenianiu się ludności. Warunki życiowe były dość ciężkie a rozwój niewolnictwa wpłynął na charakter i rozwój miasta. W połowie wieku XVIII, osada wyróżniała się brutalnym systemem niewolniczym. W wieku XVIII afrykańscy niewolnicy wielokrotnie przewyższali liczebnie populację europejską a warunki na plantacjach były wyjątkowo surowe. Plantacje były rozmieszczone blisko siebie, a zagęszczenie ludności było o wiele większe niż w innych koloniach w Saint-Domingue. Oprócz kilku dużych plantacji, budynki były rzadko rozmieszczone i prymitywne, podkreślając wszechobecność niewolników w mieście i znaczenie niewolnictwa w regionie.


Port-au-Prince, Saint-Domingue, 1749: Odporna Kolonia

Odporna Kolonia

Miasto Port-au-Prince położone jest w samym sercu Zatoki Gonâve. Obszar ten był częścią hiszpańskiego imperium przed przedostaniem się pod jurysdykcję Francuzów w 1697 roku. Zachodnia część wyspy Hispaniola nigdy nie osiągnęła swojego gospodarczego potencjału i była stopniowo pozostawiana samej sobie przez władze hiszpańskie. Hiszpanie zrzekli się suwerenności nad obszarem i przekazali ją Francji przez Traktat w Ryswick z 1697 roku. Francuzi zaczęli kolonizować wyspę, jeszcze zanim była oficjalnie w ich posiadaniu. Mentor z Bractwa Asasynów, François Mackandal, był aktywny w Saint-Domingue w pierwszej połowie XVIII wieku. W Saint-Domingue, Mackandal nauczył swoich uczniów Baptiste i Agate podstawowych zasad Bractwa Asasynów. We wczesnych latach wieku XVIII, obszar obecnie znany jako Port-au-Prince był region mało istotnym. Obszar, który znany był wtedy jako L'Hopital, w znacznym stopniu rozwinął się po 1749 roku. Pojawiające miasto ucierpiało z powodu silnych trzęsień ziemi w 1751 i 1770 roku, które zniszczyły znaczną część jego terytorium. Jednak te kryzysy nie przeszkodziły Port-au-Prince na zastąpienie Cap-Haitien, pierwotnie nazwanego Cap François, a później znanego jako Cap Français, jako stolicy francuskiej kolonii Saint-Domingue.

  • Tłumaczenie: DeadExit
  • Data dodania: 11-10-2015
Książka Assassin's Creed - Ostatni Potomkowie - Grobowiec Chana wydawnictwa Insignis

Komentarze / pokaż wszystkie (3)

1. PL-A1011-10-2015, 18:16Chyba warto sobie przypomnieć niektóre rzeczy o naszych piratach :)
2. DarthDestruktor1011-10-2015, 21:47Piraci w porządku, ale liczyłem że będzie coś o znanych piratach starożytności i średniowiecza np. Jean Fleury.
3. DeadExit1011-10-2015, 21:50@DarthDestruktor: Niestety szpiedzy Initiates woleli skupić się na postaciach ważnych dla samej fabuły AC IV P: Ale z tego co pamiętam, to wzmianka o piratach jest też w dziale poświęconym średniowieczu i starożytności.

Dodaj komentarz

*Czy jesteś botem?
Składnia
ZnacznikPrzykład użyciaWynik
*pochylenie*Altair ma *różowego* kota.Altair ma różowego kota.
**pogrubienie**Altair **nie ma** kota.Altair nie ma kota.
~~spoiler~~Ojciec Altaira ~~Umar~~! :OOjciec Altaira Umar!
>cytat>requiescat in pacerequiescat in pace
© 2008 - 2017 zakon-ac.info • there is only ZAC
100
Patronat
Społeczność
Ładowanie...
Do góry
TOP5#19:
  1. FIFA Polonia
  2. Zakon Assassin's Creed
  3. Marvel Comics
  4. Markolf
  5. Need For Speed
wygraj płytę GIGABYTE dla gracza