Zakon Assassin's Creed


Arno Victor Dorian

Arno Victor Dorian (1768 - ?) był asasynem pochodzenia francusko-austriackiego, działał podczas rewolucji francuskiej. Abstergo Entertainment zaczęło analizować genetyczne wspomnienia Arno w 2014 roku. Zainteresował się nimi także nieznany członek grupy hakerskiej Initiates.

Młodość

Arno był synem Marie i Charlesa Doriana. Wychowywał się w domu szlacheckim w Wersalu, dzięki czemu był dobrze wyedukowany - miał własnych nauczycieli oraz dostęp do wielu książek. Gdy Marie dowiedziała się o tym, że jej mąż jest asasynem i aktywnie działa, porzuciła swoją rodzinę, zostawiając wychowanie syna Charlesowi. Od tego czasu Arno podróżował wraz z ojcem, odwiedzając różne miejsca w Europie i północnej Afryce.

W 1776 roku Arno towarzyszył ojcu w Pałacu Wersalskim, gdzie Charles spotkał się z innymi asasynami, by omówić bezpieczeństwo Puzdra Prekursorów, artefaktu Pierwszej Cywilizacji odzyskanej z rąk amerykańskich Templariuszy kilka lat wcześniej. W pałacu Arno poznał dziewczynkę, Élise de la Serre, szlachciankę, która również przyszła wraz z ojcem na spotkanie z królem Ludwikiem XVI. Gdy Arno był pochłonięty zabawą, jego ojciec został zabity przez Shaya Cormaca, który odebrał mu Puzdro Prekursorów.

Zabity Charles Dorian

Po śmierci ojca Arno, chłopcem zaopiekował się François de la Serre, Wielki Mistrz Zakonu Templariuszy w Paryżu, który zachował przed nim ten fakt w tajemnicy. W ten sposób chciał wyrazić szacunek względem jego ojca, a także spełnić prośby córki i żony, Julie. Arno wychowywał się wraz z Élise, która z czasem stała się mu bardzo bliska. Jednakże nadal cierpiał po śmierci ojca i pisał do niego listy, jak zasugerował mu François, by poradzić sobie z żalem.

Kiedy Julie zachorowała, Élise przestała spędzać czas z Arno na zabawie, zamiast tego czuwała przy łóżku matki. Arno ledwo znał Julie i nie wolno mu było wchodzić do jej pokoju, więc był skazany na dnie w samotności. François martwił się o swoją żonę, ale ukojenie przynosiło mu opiekowanie się Arno. Rozpoczął trening chłopca, uczył go, jak walczyć i polować. Wielki Mistrz żywił nadzieje, że Arno dołączy do Zakonu, i tak rozplanował zajęcia chłopca, by dobrze go wyszkolić.

Śmierć Julie nie poruszyła Arno, oznaczała jedynie drobną niedogodność, ponieważ François i Élise nie mieli dla niego czasu. Gdy Élise została wysłana do szkoły Maison Royale de Saint-Louis na Saint-Cyr, by kontynuować edukację, często pisała listy do młodzieńca, narzekając na innych uczniów i nauczycieli.

Przed 1788 rokiem Arno przebywał najczęściej poza posiadłością de la Serre, by korzystać z uroków życia - dnie i noce spędzał na hulankach, piciu, grze w karty i zabawianiu kobiet. Nadal utrzymywał kontakty z przybranym ojcem i Élise.

Rok później, gdy przegrał zegarek ojca w grze w karty z braćmi Hugo i Victorem, zakradł się do ich domu, by odzyskać cenną pamiątkę. Został przyłapany, a jego prześladowcy ścigali go aż do posiadłości de la Serre. François obiecał wyjaśnić sytuację. Rozkazał Arno, by pomógł w obowiązkach jego lokajowi, Olivierowi, wyczyścił konie i przygotował powóz, którym miał pojechać na spotkanie z Élise.

Arno czyszczący konia

Gdy François odjechał, pojawił się Perrault, posłaniec templariuszy, który przyniósł list od Chrétiena Lafrenière. Arno zaoferował, że sam dostarczy list i ruszył pędem w ślad za powozem. Przeniknął na spotkanie, ale w ślad za nim podążyli Hugo i Victor. Chociaż pokonał napastników, został zmuszony do ucieczki przed strażnikami. Po powrocie do posiadłości, Arno wsunął list pod drzwiami do gabinetu Françoisa, przekonany, że adresat odczyta go po powrocie.

Uwięzienie

Tego samego wieczora Arno przedostał się do Pałacu Wersalskiego, aby wziąć udział w przyjęciu wydanym na cześć Élise. Po krótkim, romantycznym spotkaniu sam na sam, musiał uciekać - przekradł się obok strażników i wydostał się na dziedziniec. Tam zobaczył zataczającego się Françoisa de la Serre, lecz wziął jego stan za objaw nadużywania alkoholu. Gdy François upadł na ziemię, Arno podbiegł, by mu pomóc, ale jeden z napastników, Charles Gabriel Sivert, wezwał strażników którzy uznali, że to Arno jest winien śmierci Françoisa. Aresztowali młodzieńca i wtrącili go do więzienia w Bastylii.

Po pierwszej nocy w więzieniu Arno odkrył, że jeden z jego towarzyszy niedoli, Pierre Bellec, ukradł mu zegarek. Aby odzyskać pamiątkę, musiał stoczyć z nim pojedynek. Wkrótce okazało się, że Arno widzi tajemnicze obrazy na ścianie celi Belleca. Bellec zdał sobie sprawę, że młodzieniec posiada Orli Wzrok. Gdy Arno wyjawił, kim jest, dowiedział się, że jego ojciec był asasynem. Bellec oddał zegarek i zaoferował, że wyszkoli Arno. Przez dwa miesiące mężczyźni ćwiczyli w celi. Po tym czasie Bastylia została zaatakowana, co dało im szansę na ucieczkę. Zanim się rozstali, Bellec podarował Arno medalion, mówiąc, że przedmiot zaprowadzi go do asasynów, po czym wykonał skok wiary z murów fortecy. Arno początkowo bał się iść w jego ślady, ale ścigający go strażnicy sprawili, że przełamał opór.

Arno i Bellec uciekają z Bastylii

Po ucieczce z więzienia Arno udał się do Élise. Dziewczyna przywitała go chłodno, oskarżając o to, że przyczynił się do śmierci jej ojca. Arno przysięgał, że jest niewinny i wyjawił Élise, że François był templariuszem. Élise jednak doskonale o tym wiedziała, sama należała już do Zakonu. Pokazała młodzieńcowi list, który miał trafić do rąk jej ojca tego samego wieczora, kiedy został zamordowany. W liście napisano, że François powinien mieć się na baczności, gdyż w szeregach templariuszy jest zdrajca. Arno dopiero teraz zdał sobie sprawę, że istotnie z jego winy doszło do tragedii, i opuścił posiadłość.

Dołączenie do Bractwa

Ogarnięty poczuciem winy, Arno odszukał asasynów. Okazało się, że ich siedziba mieści się pod Sainte-Chapelle. Młodzieniec dołączył do Bractwa i przysiągł, że odnajdzie morderców Françoisa, aby naprawić swe błędy.

Rok później Arno i Bellec wspólnie śledzili Siverta. Bellec zadecydował, że woli zdobyć dokumenty Templariuszy niż zabić Siverta, ponieważ nie mieli takiego polecenia. Kiedy zdawał relację Radzie, skrytykował Mentora, Mirabeau, i jego rozejm z Templariuszami. Reszta Rady przyznała, że nowy Wielki Mistrz nie dotrzyma warunków pojednania. Arno otrzymał zlecenie, by odkryć tajemnice Siverta i zabić go.

Arno udał się pod Notre-Dame, gdzie miał zjawić się Sivert. Odkrywszy słabe punkty, odebrał złodziejom klucze do katedry i zabił wspólnika Siverta, Duchesneau, by zająć jego miejsce w konfesjonale, gdzie mieli się spotkać. Udając wspólnika Siverta, Arno zdobył informacje o machinacjach Templariuszy związanych z zepsuciem kościoła. Kiedy Sivert wyjawił swe sekrety, Arno przebił mu gardło ukrytym ostrzem. W tym momencie zobaczył w jego wspomnieniach drugiego zabójcę, który był z Sivertem tej nocy, gdy zabito Françoisa. Był to Roi des Thunes (Król Szczurów) i to on zadał śmiertelny cios. Arno powrócił do kryjówki asasynów, gdzie opowiedział o wszystkim Radzie. Gdy poprosił o zgodę na zabicie Króla Szczurów, otrzymał widmowe ostrze.

Sivert

19 stycznia 1791 roku Arno przybył na Cour des Miracles, gdzie dostrzegł jednego z podwładnych Króla Szczurów, Aloysa la Touche, który akurat zajmował się odcinaniem nogi jednego z młodzieńców. Arno chciał interweniować, ale w tym momencie powstrzymał go Markiz de Sade, który poradził mu, by nie działać pochopnie, lecz iść za la Touche i w ten sposób wyśledzić jego mistrza. Arno udał się więc za la Touche'm, przeniknął do jego domu i przesłuchał go, na końcu przykuwając go do ściany. Zdobywszy informacje, postanowił zinfiltrować kanały, gdzie ukrywał się Król Szczurów. La Touche jednak uwolnił się i ostrzegł swego mistrza przed niebezpieczeństwem. Arno udało się jednak zabić Króla Szczurów. Gdy wbijał mu ostrze w ciało, zobaczył w jego wspomnieniach, że mężczyzna zrobił to na rozkaz nowego Mistrza Templariuszy.

Po powrocie z kanałów Arno dowiedział się, że Markiz de Sade natychmiast zajął miejsce Króla Szczurów. Gdy młodzieniec zamierzał już odejść, de Sade pokazał mu zatrutą igłę, którą zabito de la Serre. Było to maleńkie dzieło sztuki, wykonane przez jubilera zwanego François-Thomas Germain. Arno odnalazł pracownię Germaina i zabił strażników w pobliżu, by pomóc mu wydostać się na wolność. Germain utrzymywał, że za zabójstwo de la Serre był odpowiedzialny człowiek zwany Lafrenière, i potwierdził, że Lafrenière jest Templariuszem.

De Sade pokazuje Arno zatrutą igłę

Arno wyśledził i zabił Chrétiena Lafrenière, ale wkrótce okazało się, że to on napisał do de la Serre list z ostrzeżeniem, że zdrajca czyha na życie poprzedniego Wielkiego Mistrza. Arno zrelacjonował Radzie to, czego się dowiedział. Jego mistrzowie byli wściekli, że Arno zabił Lafrenière pochopnie i bez ich zgody. Arno wyjawił także, że Lafrenière planował zaatakować Hôtel de Beauvais, nie bazę asasynów. Rada wysłała go, by przeniknął na spotkanie.

Po przeniknięciu do hotelu Arno podsłuchał rozmowę templariuszy, którymi dowodził tajemniczy mężczyzna planujący zabić Élise. Arno uciekł z hotelu i zdołał obronić ją przed templariuszami, którzy zastawili zasadzkę na dziewczynę przy Hôtel Voysin. Wkrótce młodzieniec spotkał się z nią w Café Théâtre, gdzie zapewnił, że pomoże jej pomścić śmierć ojca i że warto zwrócić się o pomoc do asasynów. Przewiązawszy jej oczy, zaprowadził ją przed oblicze Rady. Élise nie została ciepło powitana, szczególnie Bellec był do niej wrogo nastawiony, ale Mirabeau był skłonny udzielić jej pomocy i nawiązać z nią współpracę.

Gdy Rada zastanawiała się nad ofertą Élise, Arno powiedział dziewczynie o Germainie i o miejscu, w którym ostatnio go widziano. Élise ruszyła biegiem we wskazane miejsce. Wyjawiła Arno, że Germain został wyrzucony z Zakonu Templariuszy za zbyt radykalne poglądy i za herezje, jakie głosił o Jakubie de Molay. Po zbadaniu rezydencji Germaina oboje znaleźli tylko pusty gabinet. Wpadli w zasadzkę templariuszy, lecz pokonali ich. Élise odkryła dokumenty, z których wynikało, że Germain zamordował jej ojca. W tym momencie zaczęli do nich strzelać snajperzy. Arno rozprawił się z nimi, zaś Élise udała się do posiadłości Mirabeau.

Konfrontacja z Bellekiem

Gdy Arno dotarł do posiadłości Mirabeau, okazało się, że jego mentor został otruty. Podejrzewając, że ktoś próbuje wrobić w morderstwo Élise, Arno odnalazł aptekarza, którzy sprzedał truciznę, i po zapachu wyśledził Pierra Belleca. Bellec zabił Mirabeau, przekonany, że między asasynami i templariuszami nigdy nie będzie pokoju. Zamierzał oczyścić Bractwo, by stało się silniejsze, podobnie jak za czasów Altaïr Ibn-La'Ahada, Ezio Auditore da Firenze czy Connora Kenwaya. Próbował przekonać Arno, że tak jest lepiej, lecz bez skutku. Obaj stoczyli walkę na śmierć i życie. Bellec chciał odebrać życie Élise, ale Arno pokonał go i dobił.

Konfrontacja z Bellekiem

Rada zadecydowała, że Arno musi zostać ukarany za to, że pozwolił umrzeć dwóm Mistrzom Asasynów. Wysłała go do Palais des Tuileries, aby zniszczył listy Mirabeau, które mogłyby zaszkodzić Bractwu. Tam Arno spotkał Napoleona Bonaparte, który z kolei szukał artefaktu Pierwszej Cywilizacji. Gdy pałac opanowali ekstremiści, Napoleon i jego żołnierze pomogli Arno uciec tajnym przejściem. Zanim Arno zjechał windą do podziemi, dostrzegł twarz Templariusza, Frédérica Rouille. Po ucieczce z pałacu Napoleon powiedział Arno, że Rouille należy szukać w Grand Châtelet. Asasyn przeniknął we wskazane miejsce i pozbawił życia swego wroga.

Egzekucja króla

Arno i Élise połączyli siły, by pokrzyżować plany Marie Lévesque, która zamierzała zgromadzić zapasy zboża, podnieść jego cenę do niebotycznych rozmiarów i w ten sposób zwrócić średnie i niższe klasy przeciw królowi. Arno wyśledził kobietę i przeniknął do pałacu, gdzie odbywało się przyjęcie, w którym brała udział. Uwolniwszy więźniów, którzy odwrócili uwagę strażników, skorzystał z okazji i gdy rozpoczął się pokaz fajerwerków, zabił Lévesque. Arno i Élise, uciekając przed ekstremistami, ukradli balon i odlecieli. Élise powiedziała, że chociaż nie da się zmienić przeszłości, przyszłość nie musi oznaczać końca ich związku. Był to dla nich bardzo romantyczny lot.

Lot balonem

Arno, korzystając z pomocy Markiza de Sade, wyśledził Louisa-Michel le Peletiera, wspólnika Levesque. Przeniknął do pałacu, gdzie Peletier spożywał posiłek i zatruł jego wino. Trucizna spowodowała paraliż, co pozwoliło Arno bez trudu odebrać życie Peletierowi. Z wizji Arno dowiedział się, że Peletier brał udział w głosowaniu za ścięciem króla Ludwika XVI, a jego głos zadecydował o losie monarchy. Okazało się również, że François-Thomas Germain zjawi się na egzekucji.

21 stycznia 1793 roku Arno udał się na plac egzekucyjny i odnalazł Germaina. Germain ogłosił, że Zakon Templariuszy się odrodzi, a de la Serre musiał umrzeć, by oczyścić Zakon z korupcji i bigoterii. Był to jednakże tylko pierwszy krok na drodze ku reformacji Zakonu, który miał się odrodzić wraz ze śmiercią króla.

Germain wyjawił swe plany w momencie, gdy króla prowadzono do gilotyny. Pozbycie się arystokracji i klas wyższych oraz oddanie ludziom władzy ułatwiłoby Templariuszom przejęcie kontroli nad Francją. Gdy król został ścięty, François powiedział, że Jakub de Molay został pomszczony, po czym uciekł, rozkazawszy strażnikom zabić Arno. Na miejscu zjawiła się także Élise, Arno postanowił zatem bronić dziewczyny zamiast ścigać Germaina. Élise była wściekła, że Arno pozwolił Germainowi uciec i oświadczyła, że nie potrzebuje pomocy w jego schwytaniu.

Wygnanie

Arno spotkał się z Radą Asasynów, aby omówić to, czego się dowiedział o Wielkim Mistrzu Templariuszy, ale nie pozwolono mu niczego wyjaśnić. Rada osądziła działania Arno - uznała, że jego osobiste pragnienie zemsty i pochopne zabijanie celów bez zezwolenia jest nie do przyjęcia. Arno został wyrzucony z Bractwa, ale była to jedyna kara, jaka go spotkała.

Arno opuścił sanktuarium i udał się do zniszczonej posiadłości de la Serre w Wersalu, gdzie notorycznie się upijał. Pewnego wieczora wdał się w bójkę w barze, ale został pokonany. Jego zegarek trafił w ręce przywódcy gangu. Arno przeniknął do pałacu w Wersalu, by wyśledzić gang. Tam przypomniał sobie przeszłe wydarzenia, które teraz sprawiły mu wielki ból. Mężczyzna zabił wszystkich członków gangu, lecz nie odnalazł zegarka. W tym momencie zjawiła się Élise i wręczyła mu zaginioną pamiątkę.

Arno domyślił się, że Élise czegoś od niego chce. Wyjaśnił, że podczas ostatniej walki martwił się o jej bezpieczeństwo i że bardziej zależało mu na życiu Élise niż na zabiciu Germaina, i że już nigdy nie pozwoli sobie na beztroskę, która doprowadziła do śmierci jej ojca. Élise tymczasem poinformowała, że w Paryżu zapanował jeszcze większy chaos, gdy Germain zaczął się panoszyć. Zachęciła Arno, by powrócił wraz z nią do Paryża. Mężczyzna zgodził się, ale najpierw postanowił zabić Aloysa la Touche, który siał niezgodę wśród mieszkańców Wersalu.

Arno zmierzający pod gilotynę by zabić la Touche

Podczas pokazowych egzekucji, w których la Touche brał udział, Arno przeniknął do klatki, gdzie wśród skazanych na ścięcie spotkał starych znajomych - Victora i Hugo. Udając więźnia, został zaprowadzony pod gilotynę, gdzie wbił ostrze w ciało la Touche. Z wizji dowiedział się, że Germain ma jeszcze jednego spiskowca, odpowiedzialnego za Wielki Terror, Maximiliena de Robespierre.

Powrót do Paryża

W 1974 roku Arno i Élise wrócili do ogarniętego anarchią Paryża. W mieście odbywało się święto ku czci Istoty Najwyższej. Élise wyjawiła, że święto wymyślił Robespierre. Arno chciał zabić Robespierre, lecz Élise zasugerowała inne rozwiązanie, gdyż ich cel miał doskonałą ochronę.

Oboje przeniknęli na święto i odnaleźli Robespierre. Élise postanowiła skompromitować go na oczach ludu, aby móc z łatwością pozbawić go życia. Arno poszukał dokumentów, które pozbawiłyby Robespierre'a wiarygodności, zaś Élise zatruła wino, po którym cel zaczął zachowywać się jak szaleniec. Arno podrzucił dowody kilku ludziom. Wkrótce tłum zwrócił się przeciwko Robespierre'owi.

Mężczyzna został aresztowany, ku zaskoczeniu Arno i Élise. Udało mu się jednak uciec i znaleźć schronienie wśród ostatnich sojuszników, jacy mu zostali. Arno dogonił Robespierre i przeniknął do pałacu, gdzie przebywał mężczyzna. Zaczął go wypytywać o Germaina, ale Robespierre odmówił udzielania jakichkolwiek informacji. Postrzelony przez Élise w twarz, napisał na kawałku papieru, że Germain przebywa w Twierdzy Temple. Arno przedostał się tam i odnalazł Germaina na szczycie jednej z wież, gdzie okazało się, że mężczyzna ma Miecz Edenu, pozwalający mu korzystać z niesamowitych mocy podczas walki. Po zaatakowaniu Arno, Germain zniknął.

Walka z Germainem

Arno udał się w ślad za Germainem do podziemnej krypty, gdzie dołączyła do niego Élise. Tam ponownie stanęli do walki z Mistrzem Templariuszy. Gdy Élise odwracała jego uwagę rozmową, Arno ponownie próbował podkraść się i go zabić. Tarcza chroniąca właściciela Miecza Edenu odrzucała go jednak raz za razem. W końcu Arno został przygnieciony odłamkami gruzu, a Germain zaczął uciekać. Élise próbowała uwolnić ukochanego, ale nie mogła pozwolić, by ich cel ponownie się wymknął. Ruszyła za nim w pogoń, ale zanim Arno zdołał się uwolnić, było za późno. Germain ponownie wykorzystał Miecz Edenu, który jednak eksplodował. Élise zginęła, a asasynowi nie zostało już nic innego, jak dobić rannego Germaina, powoli wsuwając mu ukryte ostrze w gardło.

Po śmierci Germaina Arno miał kolejną wizję. Germain wyjaśnił, na czym polega bycie Mędrcem i opowiedział o śmierci de Molaya i Élise. Arno następnie wyniósł ciało Élise z Temple, zostawiając w katakumbach Germaina.

Ukrywanie się we Francjadzie

Tydzień po finalnej konfrontacji z Germainem, Arno, zdruzgotany śmiercią Élise, ukrywał się we Francjadzie, topiąc smutki w alkoholu w jednej z tawern. Skontaktował się z nim de Sade, który poprosił o odnalezienie manuskryptu napisanego przez Nicolasa de Concordeta, ukrytego w grobie Ludwika IX w królewskiej krypcie. Podczas spotkania w tawernie Markiz spłacił długi Arno za alkohol i obiecał mu miejsce na statku wyruszającego z Francji do Egiptu cztery dni później, w zamian za odkrycia Concordeta.

Szukając manuskryptu w podziemiach, wygnany asasyn odkrył, że dokument nie znajdował się w grobowcu, a grupa rabusiów grobów szuka wejścia do Świątyni. Dalsze śledztwo pozwoliło Arno odkryć, że manuskrypt został skradziony przez młodocianego złodziejaszka, Léona. Szukając dziecka w nekropolii, Arno odkrył, że gdy szpiegowało rabusiów, zostało przez nich schwytane.

Arno dowiedział się, że przywódcą rabusiów był Philippe Rose, a fundusze przekazywał im Napoleon Bonaparte, który chciał dostać się do świątyni Prekursorów mieszczącej się pod Bazyliką i zagarnąć znajdujący się tam Fragment Edenu. Arno ocalił sierotę przed rabusiami i znalazł manuskrypt, ale nie chciał brać udziału w machinacjach Bonaparte. Wolał opuścić Francję przy pierwszej nadarzającej się okazji. Zmiękł dopiero wtedy, gdy zobaczył dziewczynę bardzo przypominającą mu Élise, uległ prośbom chłopca i postanowił przysłużyć się wyższemu celowi i ocalić Francję. Arno zadecydował, że musi powstrzymać rabusiów przed zdobyciem artefaktu, zanim wyruszy do Egiptu.

Po odkryciu lokalizacji Świątyni i skradnięciu klucza jednemu z oficerów Napoleona, Arno otworzył drzwi prowadzące do niej, lecz wpadł w pułapkę zastawioną przez Rose, który chciał zagarnąć artefakt dla siebie. Arno został strącony do nekropolii, ale zdołał znaleźć wyjście i powstrzymać rabusiów przed zagarnięciem Fragmentu Edenu.

Rose zginął z ręki Arno, który zdobył Głowę świętego Dionizego. Za jej pomocą odparł ataki rabusiów i opuścił Świątynię. Asasyn spotkał się z de Sade w tawernie i oddał mu manuskrypt Concordeta. Spłacił swój dług za alkohol sam i opuścił tawernę bez słowa, zdecydowawszy, że zostaje we Francji. Arno skontaktował się także z Bractwem i poprosił, by zawieziono Jabłko Edenu mieszczące się w Głowie świętego Dionizego do Egiptu i oddano je w ręce Al Mualima, by nie trafiło w ręce Bonaparte.

Mistrz Asasynów

Jakiś czas później Arno ponownie dołączył do Bractwa i stał się Mistrzem Asasynów. Często odwiedzał grób Élise i zostawiał na nim kwiaty. Odkupiwszy winy, w kolejnych latach brał udział w wielu misjach Bractwa i starał się, by między asasynami a templariuszami panował pokój.

24 grudnia 1800 roku Arno powstrzymał zabójców, którzy przygotowywali zamach na Napoleona. Zabił snajperów, a Piekielna Machina, której eksplozja miała pozbawić Napoleona życia, została zdetonowana zbyt wcześnie. Arno odnalazł przywódcę rojalistów, którzy przygotowywali zamach i zabił go wraz z jego strażnikami.

W 1808 roku Arno ponownie udał się do Twierdzy Temple, w towarzystwie Napoleona. Tam znaleźli rozłożone ciało Germaina. Pogrzebali jego szczątki w paryskich katakumbach.

  • Tłumaczenie: Wega
  • Data dodania: 03-06-2015
Książka Assassin's Creed - Ostatni Potomkowie - Grobowiec Chana wydawnictwa Insignis

Komentarze / pokaż wszystkie (5)

1. AsasynKenway504-06-2015, 17:36Świetne :)
2. koloroko123104-06-2015, 20:57Trochę ostatniego nie kapuje...został przyjęty bo miał Miecz, czy że zabił Germaina?
3. ja0lek607-06-2015, 10:07Skąd informacja, że został ponownie przyjęty do bractwa i został jego mistrzem? Wszystko co zostało opisane widziałem już w grze, właśnie oprócz tego o czym wspomniałem.
4. PL-A1029-08-2015, 22:58Czy oprócz stroju Arna Mistrza Asasynów jest jakiś dowód, że rzeczywiście był mistrzem Asasynów?
5. Domin520417-12-2015, 14:56Niezłe biografia.
@Wega: Szacun

Dodaj komentarz

*Czy jesteś botem?
Składnia
ZnacznikPrzykład użyciaWynik
*pochylenie*Altair ma *różowego* kota.Altair ma różowego kota.
**pogrubienie**Altair **nie ma** kota.Altair nie ma kota.
~~spoiler~~Ojciec Altaira ~~Umar~~! :OOjciec Altaira Umar!
>cytat>requiescat in pacerequiescat in pace
© 2008 - 2017 zakon-ac.info • there is only ZAC
100
Patronat
Społeczność
Ładowanie...
Do góry
TOP5#19:
  1. FIFA Polonia
  2. Zakon Assassin's Creed
  3. Marvel Comics
  4. Markolf
  5. Need For Speed
wygraj płytę GIGABYTE dla gracza