Zakon Assassin's Creed


Baza Danych AC Chronicles

Daza Danych Assassin's Creed Chronicles


Baza Danych AC Chronicles China - Dokumenty

Broń

Broń miotana

Miotane uzbrojenie ręczne nie było zbyt rozpowszechnione w Chinach, ale korzystano z trzech jego rodzajów.

Broń miotana

Biao były prostymi pociskami grotowymi, ich nieco bardziej egzotyczną odmianą były nazarem (złote monety o naostrzonych krawędziach), a całości obrazu dopełniały arare (stalowe kulki), którymi można było rzucać nawet bez używania procy.

Ostrze w bucie

Ostrze w bucie

Shao Jun nie korzysta z typowego ukrytego ostrza. Dostosowała ulubioną broń Asasynów do swojego gimnastycznego stylu walki i ukryła ją pod podeszwą prawego buta, dzięki czemu może używać ostrza z zabójczą precyzją, korzystając jednocześnie ze swych zdolności akrobacyjnych.

Strzałka z liną Shao Jun

Ten oręż znany również jako sheng biao, to lina długości 5 metrów ze stalową strzałką na jednym końcu. Choć służy głównie jako broń, strzałka z liną to wszechstronne narzędzie, którego szybkość bardzo przydaje się w ciasnych wnętrzach, a długość pozwala atakować z dystansu.

Strzałka z liną Shao Jun

Shao Jun może wbić strzałkę z liną w odległy obiekt, by się po niej wspiąć i zyskać przewagę wysokości nad przeciwnikiem lub ominąć zagrożenie.

To wynalezione przez Shao Jun narzędzie z powodzeniem służyło kolejnym pokoleniom Asasynów.

Kusza

Kusza

Kusza to bardzo stara broń przedstawiana już w „Sztuce Wojennej” Sun Zi spisanej między 500 a 300 rokiem p.n.e. Chińczycy prawdopodobnie jako pierwsi wynaleźli kuszę powtarzalną. Była ona wyposażona w magazynek pozwalający na zastąpienie wystrzelonego bełtu nowym podczas naciągania.

Guandao

Guandao

Guandao to chińska broń drzewczowa przypominająca halabardę. Jej najcięższe odmiany zapewne służyły raczej jako demonstracja krzepy właściciela niż skuteczna broń.

Muszkiety dynastii Ming

Muszkiety dynastii Ming

Pierwsze ładowane odprzodowo chińskie rusznice lontowe były najprawdopodobniej inspirowane portugalskimi armaami. W Chinach pierwsza ręczna broń palna pojawiła się najpewniej już z XIII wieku, ale za panowania dynastii Ming europejskie uzbrojenie cieszyło się tam większym uznaniem, a to za sprawą szybkiego rozwoju zachodnich technologii.

Inne

Posągi Maijishan

Posągi Maijishan

W jaskiniach Maijishan znajdują się dosłownie tysiące posągów i rzeźb o charakterze religijnym. Znacznie różnią się one między sobą rozmiarami, gdyż najwyższy posąg mierzy 16 metrów wysokości, najmniejszy zaś ledwie 10 centymetrów. W odróżnieniu od innych tego typu jaskiń większość tutejszych rzeźb nie została wykuta bezpośrednio w skale, lecz uformowana z gliny.

Chińska porcelana

Istnieją dowody obecności ceramiki w Chinach już w 18000 lat p.n.e. Zajmuje ona bardzo ważne miejsce na całym świecie. Tak tez było za panowania dynastii Ming, kiedy porcelana znajdowała się wśród towarów sprzedawanych obym kupcom, takim jak portugalscy żeglarze.

Chińska porcelana

Był to ez okres, gdy chiny otwierały się na inne kultury, wzbogacając w ten sposób własną sztukę. W wyniku tego ceramika z okresu dynastii Ming przybiera nowe formy, inspirowane między innymi sztuką krajów islamu. Dzięki odkryciu nowych chemicznych mieszanek do zdobienia porcelany pojawiły się tez nowe odcieni błękitu.

Rzeka Jin

Rzeka Jin

Rzeka Jin lub inaczej Jin Jiang biegnie przez południową część prowincji Fujian i przepływa przez miasto Nan'an. Ma około 180 kilometrów długości, a poziom jej wód gwałtownie zmienia się w ciągu roku zależnie od opadów deszczu w dorzeczu.

Portugalskie statki

Portugalskie statki

Karaki to wielomasztowe żaglowce budowane w XV wieku przez Portugalczyków rozwijających swe szlaki handlowe na Oceania Atlantyckim. Odkrywcy na dalekie szlaki wybierali się zwykle lżejszymi karawelami o większej zwrotności i szybkości, ale transport dużych ilość towarów z Orientu do Europy wymagał pojemnych jednostek, które gwarantowały większe zyski w obliczu tak długich i niebezpiecznych podróży.

Dżonki

Dżonki

Dżonki to tradycyjne chińskie statki, które pojawiły się w czasach dynastii Song (960-1279). Nawet wczesne jednostki tego typu były dostatecznie wytrzymałe, by przetrwać długie rejsy morskie. Techniczne osiągnięcie w dziedzinach takich jak projektowanie kadłuba i ożaglowania zapewniły im przewagę nad zachodnimi statkami, które ostatecznie przejęły te rozwiązania.

Pamiętniki

Pamiętniki Shao Jun, część 1

Pamiętniki Shao Jun, część 1

Podczas ucieczki z więzienia Maijishan spotkałam kogoś, kogo od dawna nie widziałam. Hong Liwei był niskiej rangi eunuchem w Zakazanym Mieście, a także sojusznikiem i informatorem Asasynów. W czasie czystki, jaką rozpętały Tygrysy po śmierci cesarza Zhengde, znalazł się wśród podejrzanych i od tamtej pory tkwił w więzieniu. Nie zasłużył na to, by gnić w lochu z pospolitymi złoczyńcami.

Pamiętniki Shao Jun, część 2

Pamiętniki Shao Jun, część 2

Gdy przybyłam do Makau, szybko doszły mnie słuchy o trzech kupcach, którzy nagle wzbogacili się i zyskali spore wpływy po tym, jak pomogli Tygrysom wytropić i zamordować naszych przyjaciół w tym mieście. Zdrajcy zasługują na to, by podzielić los swoich mocodawców.

Pamiętniki Shao Jun, część 3

Pamiętniki Shao Jun, część 3

Mieszkańcy miasta dużo mówią o Yu Dayongu. Trzymał w swej wieży trzech osobistych niewolników, których od czasu do czasu torturował dla rozrywki. Jeśli ich uwolnię rozniosą wieści o moim powrocie.

Pamiętniki Shao Jun, część 4

Pamiętniki Shao Jun, część 4

Gdy przybywałam do Nan'an w głowie wciąż brzmiały mi słowa Wang Yangminga. W mym sercu było zbyt wiele nienawiści i musiałam znaleźć w nim miejsce na pokój. Pomyślałam o modlitwie za dusze braci, którzy zostali zamordowani przez Węża. Postanowiła odwiedzić kilka kapliczek, by uczcić ich pamięć.

Pamiętniki Shao Jun, część 6

Pamiętniki Shao Jun, część 6

Zbliżałam się już do miejsca pobytu mistrza Yangminga, gdy trafiłam na most. Silna załoga i zamknięte bramy blokowały dalszą drogę. Mogłabym przejść przez most, otwierając bramy i jednocześnie unikając strażników, ale na pewno jest szybszy sposób. Może zdołam jakoś odwrócić uwagę straży.

Pamiętniki Shao Jun, część 7

Pamiętniki Shao Jun, część 7

Wreszcie znów stanęłam u bram Zakazanego Miasta, miejsca moich narodzin. Moja dawna przyjaciółka Zhang, dziś cesarzowa, zgodziła się mnie przyjąć, choć lękała się o życie swoje oraz konkubin, które pomogły dostarczyć moją wiadomość. Tygrysy zabiłyby je bez wahania, gdyby nabrały podejrzeń co do ich współdziału.

Pamiętniki Shao Jun, część 8

Pamiętniki Shao Jun, część 8

Dotarłam do Wielkiego Muru i do Zhang Yonga. Najwyraźniej mistrz Tygrysów postradał rozum. Postanowił oddać naszą ziemię barbarzyńcom. Nie tylko otworzył im bramy, ale przekazał też ich zwiadowcom plany naszej obrony. Ci ludzie nigdy nie powrócą do swoich dowódców.

Zwoje

Zwój 1

Zwoje

Shao Jun przyszła na świat w 1505 roku jako cesarska niewolnica i wychowano ją w Zakazanym Mieście na konkubinę. Początkowo jej pozycja była niska i traktowano ją jak wiele innych dziewcząt, które miały nadzieję poślubić cesarza. Uczyła się tradycyjnych sztuk, właściwych damom cesarskiego dworu: haftowania, śpiewu i czytania, ale bardzo szybko wykazała wyjątkowe uzdolnienia w dziedzinie tańca i muzyki. Swą zręcznością oraz iście kocią gracją oczarowała cesarza Zhengde. Ponieważ lubił on nadużywać władzy, aby upokarzać swych dworzan, mała Shao Jun często służyła mu jako szpieg lub złodziej i z jej pomocą płatał różne figle eunuchom, a nawet swym ministrom. Nie chcąc narazić na uszczerbek tanecznych talentów dziewczynki, cesarz zakazał także krępować stopy Shao Jun, choć było to powszechną praktyką, mającą podkreślić atrakcyjność kobiety.

Zwój 2

Jeszcze jako dziecko, Shao Jun była świadkiem egzekucji Liu Jina, przywódcy Tygrysów, niewielkiej grupy potężnych i wpływowych eunuchów. Cesarz Zhengde znalazł dowody na to, że Liu Jin planuje przewrót i skazał zdrajcę na okrutną śmierć przez ling chi; technikę znaną również jako kara tysiąca cięć. Eunuch umierał dwa dni i młoda Shao Jun na zawsze zapamiętała, czym grozi zdradzenie jej cesarza.

Choć Liu Jin kradł znaczne ilości złota i srebra z podatków, to został wydany i pochwycony przez jednego ze swych własnych ludzi, Zhang Yonga, agenta Templariuszy, który później sam został przywódcą Tygrysów.

Zwój 3

Gdy Shao Jun skończyła trzynaście lat, dzięki swym talentom i sympatii cesarza awansowała na cesarską konkubinę. Szykowano ją do roli metresy lub nawet cesarzowej wraz z dziewczyną imieniem Zhang, która była jej najlepszą przyjaciółką. Lecz nawet wtedy Shao Jun nie odwiedzała łoża cesarza, gdyż ten wolał towarzystwo ladacznic oraz dam dworu, które wybierał.

W końcu cesarzowi zamarzyła się sława wojownika i wyruszył na północ, by walczyć z Mongołami, którzy regularnie najeżdżali chińskie ziemie. Na swoje wyprawy zabierał tylko kilka konkubin, a wśród nich także Shao Jun, która miała służyć głównie jako szpieg i umilać wolne chwile.

Zwój 4

Cesarz Zhengde zmarł bezpotomnie w 1521 roku, gdy Shao Jun miała ledwie szesnaście lat. Tym samym jej los został przesądzony i stało się jasne, że nie zostanie już nałożnicą ani cesarzową, chyba że następca Zhengde zapałałby do niej afektem, co jednak było mało prawdopodobne, gdyż nie krępowała stóp ani piersi, by zachować ich niewielkie rozmiary, jak czyniły to najpiękniejsze damy tamtych czasów.

Grupa potężnych eunuchów, znanych jako Tygrysy, znów była u władzy. Po tym jak Zhengde kazał zgładzić ich przywódcę, pozostawali potulni i posłuszni, ale teraz znów pokazywali swą prawdziwą potęgę, spiskując w celu osadzenia na tronie swojego człowieka.

Zwój 5

W czasie bezkrólewia Shao Jun wykorzystywała swoje szpiegowskie zdolności, licząc, ze znajdzie sposób na zachowanie przywilejów cesarskiej konkubiny i odkryła, że w Zakazanym Mieście toczy się sekretna wojna.

Tygrysy, którymi teraz przewodził Zhang Yong w rzeczywistości wypełniały polecenia tajemniczego zakonu nazywanego „Templariuszami”. Rywalizowało z nimi ugrupowanie zwące się Asasynami. Przewodził im Wang Yangming, słynny arystokrata i filozof, który przed laty został wygnany z Pekinu za to, że obraził eunucha Liu Jina.

Shao Jun szybko pojęła, że kryjące się w cieniu Tygrysy tak naprawdę rządzą Chinami i mają dostateczną władzę, by osadzić na tronie powolną im marionetkę. A ponieważ już kontrolowali większość wpływowych dworzan, postanowiła skontaktować się z Asasynami i przystać do nich.

Zwój 6

Shao Jun poinformowała Wang Yangminga, gubernatora Jingxi i czołowego przedstawiciela neokonfucjalizmu, że odkryła jego sekretną tożsamość przywódcy Asasynów. Niestety, nie tylko ona posiadła tę tajemnicę. Tygrysy zrozumiały, że Wang Yangming był ich śmiertelnym wrogiem.

Ich ludzie zaczeli go szpiegować i zdemaskowali wielu jego sojuszników. Tygrysy były gotowe, by zaatakować i przegnać Asasynów z Pekinu, a zamęt panujący na dworze pod nieobecność władcy dawał im doskonałą okazję do pozbycia się swych wrogów. Zaplanowały potężną operację przeciwko Asasynom, ale tym razem to one popełniły błędy. Informacja o spisku dotarła do konkubin i Shao Jun zdołała w porę ostrzec Yangminga.

Zwój 7

Wang Yangming wezwał do Zakazanego Miasta swych najlepszych Asaysnów, którzy mieli podjąć próbę wymordowania stronnictwa Tygrysów, nim ci uderzą. Jednak Asasyni polegli, zaś pojmanych jeńców poddano torturom ling chi, a następnie stracono wszystkich podejrzanych o powiązania z Bractwem. Egzekucji dokonywał Ma Yongcheng, Tygrys znany jako „Rzeźnik”.

Główny śledczy, Wei Bin, nazywany też „Wężem”, bardzo wnikliwie typował potencjalnych zdrajców. Z jego rozkazu zginęło wiele niewinnych osób. Szybko okazało się, ze z uścisku „Węża” nie umknie żaden sojusznik Asasynów, co zmusiło Yangminga do wycofania z Zakazanego Miasta jak również wszystkich agentów oraz sojuszników Asasynów, w tym także młodą Shao Jun.

Zwój 8

Wang Yangming przewodził przez jakiś czas pekińskiemu odłamowi Bractwa w nadziei, że zajdzie jakiś słaby punkt w organizacji Tygrysów i rozbije ją, nim wrogowie sięgną po pełnią władzy w cesarstwie.

Nazywał Shao Jun „siostrą” i wyszkolił ją w sztuce oraz filozofii Asasynów. Gdy została rekrutem, jej umiejętność skrytego działania okazała się cennym narzędziem do zbierania informacji kluczowych dla działań Yangminga. Ale Shao Jun nie była w stanie opanować żądzy mordu, gdy tylko trafiła na jakiegoś Templariusza. Miała talent do zabijania skutecznie i z gracją, a mistrz często określał jej styl mianem „tańca śmierci”. Szybko została nowicjuszką i otrzymała ukryte ostrze.

Zwój 9

Nowym władcą został Jiajing, kuzyn cesarza Zhengde i było jasne, że jest on marionetką w rękach Zhang Yonga. Jego lekceważący stosunek do cesarskich obowiązków był Tygrysom bardzo na rękę; mogły rządzić zamiast niego i podejmować ważne decyzje, podczas gdy władca spędzał czas w zamtuzach i swoich prywatnych pałacach. Wybierano mu nawet kochanki, by lepiej go kontrolować. Tak zaczęły się rządy Tygrysów. Yu Dayong, który wkrótce stał się bardziej znany jako „Łowca Niewolników”, rozwinął handel żywym towarem, sprzedając wrogów Portugalczykom i zbijał majątek, przy okazji upokarzając i wypędzając z kraju rywali Templariuszy. Tymczasem Zhang Yong szukał sposobu na pozbycie się co ważniejszych przeciwników i przygotowywał ferment, który przeszedł do historii pod nazwą „Wielkiego Sporu Ceremonialnego”.

Zwój 10

W trakcie „Wielkiego Sporu Ceremonialnego” Tygrysy wymordowały wielu swoich przeciwników, nie tylko Asasynów. Czystką nadzorowaną przez Zhang Yonga zajmowali się jego słudzy, znani jako „Wąż”, „Rzeźnik” i „Demon”.

Wang Yangming musiał zniknąć, a Shao Jun przeszła pod opiekę mentora, Zhu Jiuyana. Pod jego okiem w czasie sekretnej wojny w Pekinie została pełnoprawną Asasynką i oddała swój pierwszy Skok wiary.

Osiągnąwszy wiek dojrzały, Shao Jun dostosowała swe techniki do swoich fizycznych atutów i słabości. Niezadowolona z ukrytego ostrza Asasynów, zaprojektowała jego bardziej uniwersalną wersję, lepiej pasującą do sztuk walki. Ukryte w podeszwie lewego buta ostrze pozwalało jej wymierzać zabójcze kopnięcia w bojowym zamęcie. Swe zdolności szermiercze doskonaliła w mrocznych zaułkach miasta walcząc z agentami Templariuszy.

Zwój 11

Przed odjazdem, Shao Jun zapragnęła spotkać się ze swą najlepszą przyjaciółką, Zhang i podjęła wielce ryzykowną wyprawę do Zakazanego Miasta. Znała to miejsce jak własną kieszeń, ale po schwytaniu zostałaby usieczona przez straże eunuchów. Na szczęście cesarz Jiajing niezbyt cenił sobie życie w murach Zakazanego Miasta i często je opuszczał, co skutkowało słabszą niż zwykle ochroną.

Shao Jun odnalazła Zhang i ze zdumieniem przyjęła informację, że ta chce zostać w Mieście, nawet mimo brutalności i okrucieństwa nowego cesarza. Zhang zdołała bowiem zaskarbić sobie jego łaski i była teraz cesarską metresą, pozycją ustępując jedynie cesarzowej. Powiedziała przyjaciółce, by ta odeszła w pokoju i nie chciała słuchać o Templariuszach kontrolujących Tygrysy oraz człowieka, który miał zostać jej mężem. Shao Jun uszanowała decyzję Zhang. Pamiętała, jak ważna wydawała jej się kariera konkubiny, gdy sama była jeszcze jedną z ulubienic Zhengde. Opuściła Zakazane Miasto, jak jej się zdawało, po raz ostatni.

Zwój 12

Tygrysy były teraz przekonane, ze kontrolują Chiny. Ukryły się w pięknych pałacach, by cieszyć się swą nowo zdobytą władzą, a na scenę wyszła nowa marionetka. Publicznym przedstawicielem administracji miał być Yan Song, podczas gdy Jiajing całkowicie oddał się sprawom osobistym.

Działające w cieniu Tygrysy dokończyły polowanie na Asasynów w Chinach i rozpoczeły poszukiwania starożytnych artefaktów, jednocześnie umacniając swą władzę i potęgę finansową poprzez szereg różnych działań w całym kraju.

Zwój 13

Opuszczeni, Shao Jun i Zhu Jiuyuan poddali się i wreszcie postanowili opuścić kraj, by poszukać pomocy innych Asasynów. Zhu zaproponował, aby udac się do Ezio Auditore, sławnego na całym świecie mistrza Asasynów. Wiązała się z tym długa podróż przez obce krainy, ale nie było dla nich innej nadziei.

W tajemnicy udali się do Makau, gdzie najłatwiej było o transport do Europy. Podczas podróży mogli na własne oczy zobaczyć, w jakim stanie są struktury Bractwa w ich kraju. Większość kryjówek została zniszczona, nie przeżył żaden znaczniejszy Asasyn. Zostali naprawdę sami, chyba że gdzieś tam wciąż żył Wang Yangming, próbujący kaptować sprzymierzeńców do wojny, która wydawała się być przegrana.

Zwój 14

W 1524 roku Shao Jun i Zhu Jiuyuan dotarli do Wenecji na pokładzie portugalskiego statku wiozącego porcelanę i jedwab. Wydawało im się, że na włoskiej ziemi mogą już nie obawiać się Tygrysów, ale byli śledzeni przez agentów Templariuszy. Gry wpadli w zasadzkę zastawioną przez doborowych żołnierzy uzbrojonych w muszkiety, Zhu Jiuyuan poświęcił się, by Shao Jun mogła ujść z życiem. Udało jej się w końcu dotrzeć do położonej w Toskanii willi Ezio Auditore, gdzie spotkało ją chłodne przyjęcie. Ezio nie wykazywał zainteresowania sprawami Bractwa, ale Shao Jun prosiła o pomoc w odbudowaniu jego struktur w dalekich Chinach.

Dzięki wsparciu małżonki Ezio, Sofii, leciwy Asasyn zgodził się udzielić gościny podróżniczce z Orientu, po cichu licząc, że rychło zniknie ona z jego domu i życia.

Zwój 15

Relacje Shao Jun były trudne. Starzec widział w niej wszystko to, co sam dobrze znał i o czym pragnął zapomnieć: pasję, mściwość i ślepą wiarę w Kredo Asasynów. Leciwy mistrz i młoda dziewczyna toczyli spory, aż wreszcie wspólnie przelali krew w walce z Tygrysami, którzy dotarli do Toskanii tropem Shao Jun.

Ezio pojął wtedy, że nie może zostawić dziewczyny na pastwę losu i zgodził się przekazać jej część swojej wiedzy oraz mądrości. Będąc pod wrażeniem jej talentu do walki, nauczył ją kilku nowych sztuczek i udzielił wskazówek, jakich można było oczekiwać tylko od doświadczonego wojownika. W końcu udzielił Shao Jun swego błogosławieństwa i wyprawił w podróż, dając na pożegnanie prezent – tajemniczą drewnianą szkatułę.

Jaki sekret i mądrość skrywały się w szkatułce? Tego Shao Jun nie wiedziała.

Zwój 16

Shao Jun wróciła do Chin w 1526 roku i korzystając z sieci od dawna opuszczonych kryjówek Bractwa, rozpoczęła poszukiwania Wanga Yangminga.

Wreszcie go odnalazła i opowiedziała mu o swoich podróżach, śmierci swojego mentora i spotkaniu z Ezio Auditore. Chiński mistrz był pod wrażeniem osiągnięć dawnej konkubiny. Nie widzieli się, od kiedy pomógł jej w ucieczce z Zakazanego Miasta i w tym czasie młoda tancerka została zdolnym zabójcą, szkolonym nie tylko przez Zhu Jiuyuana, ale też przez legendarnego Asasyna z Italii.

Shao Jun wynalazła własną broń, pasującą do jej kociej zręczności: sheng biao, lub inaczej strzałkę z liną, dzięki której mogła w mgnieniu oka wdrapać się na wysoko położone miejsca lub z zabójczą precyzją uderzyć w cel z daleka.

Zwój 17

Shao Jun przekazała tajemniczą szkatułkę Ezio swemu nowemu mistrzowi. Wang Yangming był zdumiony, ze dziewczyna otrzymała tak cenny dar. Wiedział, że szkatułka jest potężnym artefaktem odziedziczonym po Pierwszej Cywilizacji, która zamieszkiwała Ziemię. Dziewczyna przekazała starcowi co powiedział jej Ezio: by otworzyć szkatułkę tylko wtedy, gdy zgubi własną drogę.

Wyznała też, ze czuje się rozdarta między świętą misją odbudowania Bractwa, a palącym pragnieniem odszukania i zgładzenia Tygrysów, które wymordowały jej towarzyszy.

Sądząc, że szkatułka jej pomoże, otworzyła ją w obecności Wang Yangminga, ale w środku nic nie znalazła. Jej wnętrze było puste. Czy była to jakaś zaszyfrowana wiadomość Ezio?

Zwój 18

Filozof Wang Yangming poradził młodej Asasynce, by traktowała pustą szkatułkę jako przesłanie od bardziej doświadczonego człowieka, nawet jeśli był to potężny i starożytny przedmiot. Szkatułka była tylko narzędziem, dzięki któremu Shao Jun miała odnaleźć samą siebie. Tylko w ten sposób mogła wypełnić swoje przeznaczenie.

Szkatułka zawsze była pusta, a Ezio wiedział, że Shao Jun będzie musiała wziąć na swoje barki ciężar odpowiedzialności i pogodzić się z tym, ze tylko ona sama może decydować, którą podąży ścieżką.

Ezio sam kiedyś nią kroczył i nie mógł przekonać Shao Jun, by ta poszła w jego ślady. Tym niemniej w pełnych łez oczach młodej kobiety dostrzegał gniew. Aby odbudować Bractwo, musiała podążyć ścieżką krwi. Miała zabić Tygrysy,a na ich śmierci wznieść nowe Chiny, wolne od knowań Zakonu Templariuszy. Shao Jun przyjęła tłumaczenia Wang Yangminga i użyła dary Ezio jako przynęty, która miała wywabić Tygrysy z kryjówki. Może one będę wiedziały, czym tak naprawdę jest owa szkatułka.

Książka Assassin's Creed - Herezja wydawnictwa Insignis

Komentarze / pokaż wszystkie (4)

1. Gajos904-05-2015, 22:45Błąd w numeracji czy brakuje 5 części pamiętników?
2. DeadExit1004-05-2015, 22:46Tak, jest to błąd gry. Bo na chwile obecną 5 część pamiętników po prostu w grze nie istnieje :P
3. suchy710-05-2015, 22:33Błąd gry, albo smaczek po ukończeniu całej trylogii :D
4. Wyklęty829-01-2016, 14:35Broń miotana jest najciekawsza :D

Dodaj komentarz

*Czy jesteś botem?
Składnia
ZnacznikPrzykład użyciaWynik
*pochylenie*Altair ma *różowego* kota.Altair ma różowego kota.
**pogrubienie**Altair **nie ma** kota.Altair nie ma kota.
~~spoiler~~Ojciec Altaira ~~Umar~~! :OOjciec Altaira Umar!
>cytat>requiescat in pacerequiescat in pace
© 2008 - 2017 zakon-ac.info • there is only ZAC
100
Patronat
Społeczność
Ładowanie...
Do góry
TOP5#19:
  1. FIFA Polonia
  2. Zakon Assassin's Creed
  3. Marvel Comics
  4. Markolf
  5. Need For Speed
wygraj płytę GIGABYTE dla gracza