Zakon Assassin's Creed


Baza Danych Assassin's Creed Rogue


Baza danych w Assassin's Creed Rogue - postacie

Asasyni

Achilles (ok. 1710 - 1781)

Achilles urodził się w Indiach Zachodnich, łącząc w sobie krew karaibską i brytyjską. W połowie lat 30. XVIII wieku był ostatnim Asasynem, który został zwerbowany do Bractwa przez legendarnego mentora Ah Tabaia. Kiedy Achilles ukończył szkolenie, został wysłany na północ, aby założyć Bractwo w koloniach amerykańskich.

Ożenił się z kobietą o imieniu Abigail i doczekał się narodzin syna, Connora. Achilles założył też dużą posiadłość, w której mogło rozwijać się Bractwo przed rozpoczęciem ekspansji na całe Pogranicze. Zwerbował do niego kilkunastu obiecujących obywateli kolonii, w tym Liama O'Briena, kawalera Louis-Josepha Gaultiera de la Verendrye, Kesegowaase, Hope Jensen i wreszcie Shaya Cormaca. Achilles wzmocnił więzy między Bractwem a plemionami z konfederacji Irokezów, w tym zwłaszcza Kanien'keha:ka.

Nieszczęście spadło na niego w roku 1755, kiedy jego żona i syn zmarli na dur brzuszny. Wówczas całkowicie poświęcił się sprawom Bractwa i posłał Shaya Cormaca na misję do Lizbony.

Achilles był zaskoczony, że świątynia Prekursorów nie zawierała Rajskiego Jabłka, ale jeszcze mniej spodziewał się, że Shay otwarcie zbuntuje się przeciw niemu. Po zaciekłej potyczce Shay został uznany za zabitego. Bractwo wznowiło działalność, a Achilles sądził, że manuskrypt Prekursorów uległ zniszczeniu – dopóki nie dowiedział się, że szuka go George Monro.

Wysłał wówczas Kesegowaase i Liama tropem Monro. Kesegowaase doniósł, że Shay nadal żyje i uratował Monro życie. Za zdradę Achilles wyznaczył Shaya jako cel dla Bractwa. Shay zabił Kesegowaase, ale Liamowi udało się uśmiercić Monro i odzyskać Manuskrypt.

Hope Jensen w końcu powtórzyła jeden z eksperymentów Benjamina Franklina i odkryła lokalizację kolejnego miejsca mocy Prekursorów. Achilles i Liam wyruszyli w podróż do Arktyki, aby odnaleźć tę świątynię. Już na miejscu Achilles przekonał się, że był w błędzie. Świątynie nie zawierały Rajskich Jabłek, ale i tak uważał, że mają ogromne znaczenie i spajają cały świat.

Do konfrontacji z Achillesem i Liamem stanął Shay. Liam walczył ze swoim dawnym przyjacielem, a ich bijatyka zainicjowała następne trzęsienie ziemi. Achilles próbował uciec ze świątyni, ale wpadł na nowego Wielkiego Mistrza Shaya, Haythama Kenwaya.

Został przez niego pokonany, ale Shay przekonał Wielkiego Mistrza, aby okazał miłosierdzie. Haytham zgodził się, ale postrzelił Achillesa w nogę, okaleczając go na resztę życia.

Ostatecznie pokonany Achilles powrócił do swojego domostwa, aby doczekać końca w ponurej samotności.


Adewale (1692 - 1758)

Adewale, urodzony jako syn niewolników na Trynidadzie, został sprzedany właścicielowi dobrze prosperującej plantacji zanim jeszcze osiągnął wiek nastoletni. Kiedy grupa bukanierów napadła na plantację, uciekł i dołączył do nich.

Adewale pływał z nimi przez wiele lat, poznając tajniki żeglugi morskiej. W roku 1715 został schwytany przez władze hiszpańskie, które zdecydowały się odesłać go do Hiszpanii i wsadziły go na jeden z galeonów wchodzących w skład ich przesławnej Floty Skarbów. Za sprawą huraganu, jak również młodego pirata z Walii o nazwisku Edward Kenway, Adewale udało się uciec. Uwalniając po drodze kolejnych więźniów, Adewale i Edward porwali brygantynę i postawili żagle w ostatniej chwili, tak iż udało im się umknąć przed sztormem. Kiedy huragan ucichł, Adewale znów był wolny.

Został więc nawigatorem na Kawce, statku kapitana Kenwaya. Przez pewien czas bazowali w Nassasu, bogacili się na zdobytych łupach i żyli życiem, o jakim zawsze marzyli. Ale Adewale był człowiekiem, który cenił demokratyczne ideały tego pirackiego społeczeństwa daleko bardzije niż łupy, które zdobywali. Kiedy patrzył, jak Edward ześlizguje się po spirali samolubnej chciwości i pogoni za pustą sławą, zastanawiał się, czy nie istnieje bardziej szlachetna sprawa, której mógłby służyć.

W roku 1716 Adewale po raz pierwszy napotkał Asasynów w Tulum. Powrócił tam w roku 1719, rozmawiał z ich mentorem, Ah Tabaiem i zadał wiele pytań na temat ich Bractwa. Usłyszał wówczas odpowiedzi, które bardzo przypadły mu do gustu, toteż dołączył do nich. Przez następne piętnaście lat Adeale wiernie służył Asasynom. Ale wraz z upływem lat coraz bardziej dręczyły go wspomnienia z przeszłości.

W 1735 roku statek Adewale wpadł w sztorm i został wyrzucony na brzeg w pobliżu Port-au-Prince. Tam spotkał Bastienne Josephe oraz Augusta Dieuforta, których pasja kazała mu zaangażować się w sprawę Maronów. W następnych latach korzystał ze swoich umiejętności, aby pomóc odbudować ruch oporu Maronów w Port-au-Prince. Uciekł z Saint-Domingue w roku 1737 po tym, jak zabił gubernatora Pierre'a markiza de Fayeta, a następnie powrócił w szeregi Asasynów.

Kiedy Adewale dowiedział się o tragicznym trzęsieniu ziemi, jakie dotknęło Saint-Domingue, udał się tam, aby pomóc przyjaciołom, których zostawił wiele lat temu. W samym środku katastrofy, która kosztowała życie tysięcy ludzi, na Adewale czekały dwie niespodzianki: dowiedział się, że jest ojcem syna Bastienne, Babatunde Josephe'a, oraz że charyzmatyczny, ale chwiejny przywódca Maronów o nazwisku Mackandal założył w tym regionie Bractwo Asasynów.

Templariusze wykorzystali chaos, aby wykraść Mackandalowi dwa artefakty i uciekli na zachód. Adewale wyruszył za nimi, ale wcześniej obiecał, ze powróci pomóc odbudować Port-au-Prince, tamtejsze Bractwo i zająć się swoją nową rodziną.


Hope Jensen (1732 - 1759)

Hope urodziła się w skromnej rodzinie w Nowym Jorku, ale po śmierci rodziców trafiła do sierocińca. Została zaadoptowana przez niemieckie małżeństwo, które przybyło do kolonii licząc, że znajdą tu lepsze życie. Temu pragnieniu dali wyraz, nadając imię swojej adoptowanej córce: Hope (Nadzieja).

(Ależ słodko. Chyba zaraz rzygnę. -V.)

Lata ciężkiej pracy w końcu przyniosły ojcu Hope nagrodę – jego starania zaowocowały wielkimi zyskami, a rodzina znalazła się pośród nowojorskich elit. Ale pomimo ich majątku i prób, aby upodobnić się do otoczenia, nigdy nie zostali tak do końca zaakceptowani w eleganckich sferach Nowego Jorku.

Hope miała prywatnych nauczycieli i odebrała staranną edukację, toteż stopniowo zaczęła się orientować, że świat nie jest urządzony sprawiedliwie. W roku 1742 adoptowany ojciec Hope zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach i nigdy więcej go nie widziano. Jeszcze tego samego roku dawni partnerzy ojca przejęli rodzinny interes, puszczając przyszywaną mamę Hope z torbami. Dziewczynka wraz z matką wpadły w skrajną nędzę i były zmuszone mieszkać na ulicy.

Matka Hope zmarła po przewlekłej i bolesnej chorobie pomimo wszelkich wysiłków córki, która kradła dla niej jedzenie i leki. Hope poprzysięgła, że już nigdy nie będzie od nikogo zależna.

(Ciekawostka: Życie nie jest sprawiedliwie! Ale podoba mi się, że dziewczyna ma jaja. -V.)

W roku 1746 Hope spotkała Achillesa, któremu zaimponowała jej umiejętność przetrwania na ulicy, talent kieszonkowca i silna wola. Rok później została przyjęta do Bractwa. Achilles nakazał jej stworzyć sieć współpracowników w Nowym Jorku i nie minęło wiele czasu, a Hope miała pod swoją władzą większość nowojorskiej zorganizowanej przestępczości.

Hope była jedną z nauczycielek Shaya, chociaż częstokroć wypadał w jej oczach beznadziejnie. Wspólnie pracowali też z Benjaminem Franklinem podczas próby rozszyfrowania tajemnic związanych z artefaktami Prekursorów. Po przejściu Shaya na druga stronę samodzielnie kontynuowała tę współpracę.

Hope zginęła, kiedy Shay zaatakował ją w jej rezydencji.


Kesegowaase (1730 - 1757)

Kesegowaase urodził się na terytorium Wolastoqiyik, leżącym na ziemiach obecnego Nowego Brunszwiku. Do wieku nastoletniego mieszkał w otoczonej polami uprawnymi i ogrodzonej wałem wiosce, gdzie ćwiczył się w myślistwie, łowieniu ryb i umiejętności przetrwania w naturze.

Kiedy antagonizmy pomiędzy narodami europejskimi narastały, Kesegowaase dołączył do współplemieńców ze swojej wioski, służących jako najemnicy w armii francuskiej. W roku 1747 spotkał Achillesa i Liama O'Briena, którzy współpracowali z armią francuską w imieniu Asasynów. Jego umiejętności i determinacja zrobiły na nich tak duże wrażenie, że zaprosili go do wstąpienia do Bractwa.

W roku 1749 spotkał Shaya Cormaca i został jednym z jego nauczycieli.

W 1757 roku poprowadził wojska przeciwko Anglikom podczas oblężenia Fortu William Henry. Wojska angielskie broniące fortu poddały się i wynegocjowały warunki, które zapewniały im możliwość odwrotu pod osłoną Francuzów. Kesegowaase i jego ludzie zignorowali jednak warunki kapitulacji i zaatakowali jeńców, dążąc do zabicia brytyjskich żołnierzy. Liam dopuścił do tego aktu bestialstwa, uważając, ze pomoże to Asasynom osiągnąć ich cele.

(Ej, Melanie! Ta historia świetnie się nadaje na film. -V.)

(Już go nakręcili! -M.L.)

(Co? Kiedy? -V.)

(W 1912, 1920, 1932, 1936 1947, 1963 i 1992 roku. -M.L.)

(No to już czas na następny remake, nie? -V.)

Kesegowaase zginął z ręki Shaya w Albany.


Liam O'Brien (1726 - 1760)

Liam O'Brien urodził się w Plymouth w stanie Massachusetts jako syn imigrantów z Irlandii. Po latach ciężkiej harówki na farmie i walki z naturą o każdy kęs chleba, rodzina przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie ojciec podjął pracę dla zamożnego kupca przy załadunku statków odpływających do Anglii. Liam w końcu dołączył do niego i to tam po raz pierwszy spotkał małego chłopca o nazwisku Shay Cormac, który odwiedzał swojego ojca, marynarza floty handlowej. Chłopcy zaprzyjaźnili się, a Liam opiekował się małym kolegą, który mieszkał w kiepskiej dzielnicy i wykazywał talent do wplątywania się w kłopoty.

Liam w dalszym ciągu pracował i wstrząśnięty odkrył, że pomimo ogromnych zysków, jakie ciągnął ich pracodawca, w dalszym ciągu nędznie wynagradzał swoich pracowników i źle ich traktował. Napięcia między obydwoma stronami narastały. W 1736 roku Liam skaptował kilku ze swoich młodych kolegów z pracy i przystąpili do okradania pracodawcy. Kiedy został złapany, zmuszony był zabić w samoobronie człowieka. Jego ojciec, aby chronić syna, wziął winę za morderstwo na siebie i został stracony przez władze.

Rozbity Liam błąkał się, imając się różnych zajęć i oddalając się od ludzi, których znał, w tym od swojego młodszego przyjaciela, Shaya. W dalszym ciągu rabował zamożniejszych obywateli Nowego Jorku, aby wysyłać pieniądze matce – był zbyt zawstydzony, aby stanąć przed nią osobiście.

W roku 1738 spotkał Achillesa, który zaczął powierzać mu drobne zadania do wykonania, np. doręczanie wiadomości do Indianina z Wolastoqiyik o imieniu Kesegowasse, który dzialał na pograniczu. Wpływ Achillesa na chłopca rósł i Liam szybko zaczął szczerze go podziwiać. Achilles nauczył go, czym jest dobro i zło, a w końcu opowiedział o Asasynach i ich Kredo.

W roku 1743 Liam został pierwszym uczniem Achillesa i okazał się być bardzo pojętny. Liam pomógł Achillesowi zwerbować resztę członków kolonialnego Bractwa: kawalera de la Verendrye, Kesegowasse oraz Hope.

W roku 1748 Liam odnalazł swojego przyjaciela z dzieciństwa, Shaya Cormaca, którego życie runęło w gruzy, po tym, jak jego ojciec zginął na morzu. Liam pomógł mu dojść do siebie i ta dwójka wkrótce stała się nierozłączna. Jeszcze w tym samym roku Liam przedstawił Shaya Achillesowi i niewiele później Shay Cormac wstąpił do Bractwa Asasynów. Liam miał za zadanie mieć oko na najświeższego rekruta Bractwa.

Liam i Shay pozostali bliskimi przyjaciółmi, dopóki ten drugi nie odwrócił się od Asasynów w związku z ich próbami użycia artefaktów Prekursorów. Liam odegrał kluczową rolę w zdobyciu artefaktów dla Asasynów i zabił przy tym George'a Monro, wysokiej rangi Templariusza.

W późniejszym czasie Shay zabił Liama, aby odzyskać Manuskrypt.


Louis – Jeseph Gauthier, kawaler de la Verendrye (1717 - 1760)

Louis – Jeseph Gauthier, kawaler de la Verendrye urodził się w rodzinie odkrywców na wyspie Ile aux Vaches w Nowej Francji. W roku 1735 wyruszył z ojcem na swoją pierwszą ekspedycję do Fort St. Charles nad Jeziorem Leśnym. Rok później odbudował Fort Maurepas i otrzymał od ojca tytuł "kawalera" (rycerza); ojciec pominął przy tej okazji starszego brata Louis-Josepha. Następne cztery lata młody szlachcic spędził na badaniu Dakoty Północnej i Manitoby.

W roku 1744 de la Verendrye został dowódcą posterunku granicznego na żołdzie Francji. Mniej więcej w tym czasie spotkał Achillesa oraz Liama O'Briena i wspomógł ich w wykonaniu jednej z asasyńskich misji. W 1746 roku Achilles zaprosił de la Verendrye do wstąpienia do Bractwa, na co tamten skwapliwie przystał.

De la Verendrye stracił ojca w roku 1749, a plany dalszych badań zachodniego pogranicza pokrzyżowała polityka. W tym samym roku spotkał Shaya Cormaca i znienawidził go od pierwszego wejrzenia.

W roku 1752 de la Verendrye powrócił do handlu futrami, ale interes nie szedł mu zbyt dobrze.

W roku 1761 planował podróż do Francji, ale jego statek zaginął w pobliżu Cape Breton.

(Tak to zapisano w historii, ale my znamy prawdę, co nie, tępaku? -V.)


TEMPLARIUSZE

Christopher Gist (1706 - ?)

Niewiele wiadomo o młodych latach Christophera Gista, oprócz tego, że pochodził z Baltimore. Mimo iż nie odebrał szczególnej edukacji formalnej, opanował podstawy geodezji i z powodzeniem radził sobie jako traper na Pograniczu.

W latach poprzedzających Wojnę Siedmioletnią, Gist osiedlił się w Karolinie Północnej, a za sąsiada miał znanego trapera Daniela Boone'a.

W roku 1751 Gist został członkiem Zakonu Templariuszy, który wysłał go z misją badania kontynentu i nawiązania kontaktu z jego rdzennymi mieszkańcami w celu stworzenia sojuszy i wytyczenia szlaków handlowych.

W roku 1753 Gist towarzyszył Jerzemu Waszyngtonowi w misji dyplomatycznej, kiedy ten wiózł do Francuzów żądanie, aby opuścili Kraj Ohio. Wydarzenie to zapoczątkowało wojnę z Francuzami i Indianami, w której Gist walczył u boku Waszyngtona.

(Ciekawostka: Gist był członkiem ekspedycji Braddocka, którą możesz sobie odtworzyć ze wspomnień genetycznych Haythama! -V.)


George Monro (1700 - 1757)

George Monro urodził się w Clonfin w hrabstwie Longford w Irlandii w szkockiej rodzinie o tradycjach wojskowych. Jego ojcem był pułkownik George Monro z Auchinbowie, który wstawił się za zwycięstwem w bitwie pod Dunkeld w roku 1689.

(Ciekawostka: Gdzieś jest taka plakietka, na której jego nazwisko jest zapisane „Munro”, bo to było zanim wynaleziono ortografię. -V.)

W roku 1718 Monro wstąpił w randze porucznika do 35 Regimentu Piechoty generała Otwaya. W roku 1750 został awansowany na podpułkownika. Siedem lat później otrzymał dowództwo Fortu William Henry z załogą liczącą 1500 żołnierzy.

3 sierpnia 1757 roku generał Montcalm i 8000 żołnierzy francuskich i indiańskich oblegli Fort William Henry. 9 sierpnia Monro wynegocjował prawo bezpiecznego wyjścia do Fortu Edward; jego podkomendni mieli prawo zachować muszkiety i jedną armatę, ale bez amunicji. Indianie jednak nie uszanowali warunków kapitulacji i podstępnie zaatakowali jeńców.

(Dla wyjaśnienia: to było Bractwo. My ustanawiamy zasady, oni je łamią. Dlatego wszyscy muszą zginąć, rozumiesz? -V.)

Monro zmarł w Albany 3 listopada 1757 roku.


Haytham Kenway (1725 - 1781)

Haytham urodził się w Londynie. Jego ojcem był Edward Kenway, niegdysiejszy pirat, który szkolił go dla swoich tajnych celów. Na dzień przed dziesiątymi urodzinami małego Haythama jego dom spłonął, przyrodnia siostra Jenny została porwana, a ojciec – zamordowany. Przyjaciel rodziny, Reginald Birch, zaoferował pomoc i ujawnił, że jest Templariuszem, chociaż chłopiec w tamtym czasie z ledwością orientował się, co to znaczy. Haytham został przedstawiony Edwardowi „Buldogowi” Braddockowi, żołnierzowi armii królewskiej także należącemu do Templariuszy. Ci dwaj od razu poczuli do siebie niechęć.

Po latach straconych na bezowocnym poszukiwaniu przyrodniej siostry Haytham i Birch osiedli w Troyes we Francji. Haytham został bezwzględnym i skutecznym zabójcą pracującym dla Templariuszy. Podczas poszukiwania zabójcy swojego ojca spotkał na terenie dzisiejszych Niemec wspomnianego Braddocka i służył w jego gwardii Coldstram podczas wojny o sukcesję austriacką.

W 1754 roku zabił w Londynie Asasyna o imieniu Miko i zdobył amulet potrzebny do odkrycia magazynu Pierwszej Cywilizacji. Birch wysłał go do kolonii, aby tam założył oficjalną gałąź Templariuszy i poszukiwał lokalizacji ruin Prekursorów. Otrzymał pomoc ze strony Indian Kanien'keha:ka dzięki uwolnieniu jeńców z ich szczepu, w tym między innymi kobiety o imieniu Ziio, z którą miał namiętny, choć ostatecznie dość pechowy romans.

W roku 1755 Haytham otrzymał wiadomość od swoich znajomych w Europie, że Jenny odnalazła się w Imperium Osmańskim. Wyjechał z kolonii, aby ją ratować i wstrząśnięty odkrył, że to Birch i Templariusze stali za atakiem na jego dom. Ich ojciec był Asasynem i Birch zabił go, aby sięgnąć po ich sekrety. Haytham pojechał z siostrą do Troyes i razem zabili Bircha. Ostatecznie powrócił do kolonii w roku 1758.

(Ciekawostka: Haytham prowadził dziennik! Ciekawe, czemu nigdy nie wspomniał w nim o Shayu -V.)


Jack Weeks (1723 - ?)

Jack Weeks urodził się w Albany, w rodzinie, która uciekła z niewoli w Wirginii. Rodzice nauczyli go niezależności oraz umiejętności korzystania z każdej okazji, aby się nauczyć czegoś nowego. W wieku dziesięciu lat Weeks zaczął pracę jako kieszonkowiec i złodziej na okolicznych targowiskach.

Weeks usiłował okraść odkrywcę i Templariusza, Christophera Gista. Ten przyłapał go na gorącym uczynku, ale tak mu się spodobała czupurność dzieciaka, że zatrudnił go jako chłopca na posyłki. Gist zabierał go ze sobą w podróże i przekazał mu wiedzę na temat handlu oraz pokazał, jak udawać ludzi różnego pochodzenia i z różnych klas społecznych.

W roku 1750 Gist został najęty do zbadania ziem na zachód od kolonii. Dzięki temu przedstawił Weeksa George'owi Monro. Gist zasugerował, aby oficer zatrudnił młodzieńca jako swojego pomocnika. Spryt i zdolność do adaptacji Weeksa zrobiły wrażenie na Monro. Pułkownik opowiedział Weeksowi o Templariuszach i ich celach. Weeks podziwiał intelekt Monro i zaakceptował filozofię Templariuszy dotyczącą władzy nad masami.

Kiedy Gist wstąpił do Zakonu Templariuszy w roku 1751, Monro zgodził się również przyjąć Jacka Weeksa.

Po tym jak cudem uniknął śmierci z rąk Shaya, Weeks trzymał się blisko George'a Monro. Kiedy pułkownik został zabity przez Asasynów, Weeks nieoczekiwanie zaczął współpracować ze swoim niedawnym wrogiem, jako że Shay Cormac zaczął wtedy walczyć w szeregach Templariuszy ze swoim niegdysiejszym Bractwem.

Jeden z jego potomków, James Weeks, założył miejscowość Weeksville w stanie Nowy Jork.


James Wardrop (1705 - 1754)

James Wardrop urodził się w rodzinie Templariuszy zamieszkującej w koloniach amerykańskich. Poszedł w ślady ojca i został przyjęty do Zakonu w roku 1720.

Głównym zadaniem Jamesa Wardropa było zdobywanie terenów i bogactw dla organizacji. Mimo iż Templariusze nie istnieli jeszcze oficjalnie w koloniach amerykańskich, ludzie tacy jak Wardrop powoli, ale zdecydowanie wprawiali sprawy w ruch.

W roku 1744 rozpoczął budowę siatki handlowej Zakonu, która miała sięgać od kolonii aż po Indie Zachodnie. W roku 1750 współpracował z Christopherem Gistem w celu skupowania ziem w Ameryce Północnej. Wardrop dążył do utrzymania wierności młodych kolonii amerykańskich wobec korony brytyjskiej, ale zdarzało mu się również wykorzystywać zajmowaną pozycję, aby napchać własne kieszenie.

Lawrence Waszyngton powierzył Wardropowi Manuskrypt. Shay odnalazł Wardropa podczas Kongresu w Albany i zabił go.


Lawrence Waszyngton (1718 - 1752)

Lawrence Waszyngton urodził się w Wirginii i był czymś w rodzaju mentora dla swojego słynnego brata przyrodniego, Jerzego Waszyngtona. Lawrence odebrał edukację w Anglii, gdzie został zwerbowany do Zakonu Templariuszy przez Wielkiego Mistrza Reginalda Bircha. Lawrence powrócił do Wirginii w roku 1738, aby zająć się plantacją ojca nad Potomakiem, a przy okazji poszukiwać artefaktów po Prekursorach.

W roku 1739 brytyjski Parlament podjął decyzję o utworzeniu piechoty w koloniach amerykańskich, która miała zostać użyta przeciwko Hiszpanom w Indiach Zachodnich. Lawrence Waszyngton przybył w 1741 roku na Jamajkę i brał czynny udział w ekspedycjach przeciwko Cartagenie, Nowej Granadzie, Kubie i Panamie. Większa liczba ofiar tych konfliktów padła raczej od chorób niż działań wojennych. Waszyngton przybył w tropiki wcześniej i dzięki temu udało mu się uniknąć febry, która dziesiątkowała innych kolonistów amerykańskich. Po powrocie do kolonii Waszyngton został dowódcą milicji w randze majora.

W roku 1743 ożenił się z Anne Fairfax. Cztery lata później on, jego teść i inni ważni ludzie interesu zaczęli współpracować w celu otwarcia szlaków handlowych wiodących w głąb kontynentu amerykańskiego.

U Lawrence'a zdiagnozowano zapalenie płuc i w ramach próby leczenia udał się na Barbados ze swoim młodszym bratem, Jerzym. Właśnie tam młodszy z Waszyngtonów przeszedł lekką ospę, a Lawrence skorzystał z okazji, aby popłynąć do Port-au-Prince w sprawach Templariuszy. Lawrence powrócił do domu w Mount Vernon w lipcu 1752 roku, gdzie zmarł na wycieńczającą go chorobę. Jego młodszy brat objął spadek i rządy na plantacji w Mount Vernon.


Samuel Smith (? - ?)

Nie mamy praktycznie żadnych informacji o życiu Samuela Smitha. Podejrzewamy, że urodził się w Wirginii i był dość sprawnym żeglarzem. Przez pewien czas pełnił funkcję skarbnika w jednym z przedsiębiorstw Lawrence'a Waszyngtona i w konsekwencji również w Zakonie Templariuszy. Po śmierci Waszyngtona podlegał Wardropowi.

(Ciekawe, czy właśnie po to został zatrudniony? Nikt go nie znał i nikt nie zatęsknił. Kompletnie nieistotny człowiek. -V.)

(Agentko da Costa. WSZYSCY jesteście kompletnie nieistotni. -O.B.)


Shay Patrick Cormac (1731 - ?)

Shay urodził się w Nowym Jorku w rodzinie irlandzkich imigrantów z Dublina. Jego matka zmarła w połogu. Ojciec służył w marynarce handlowej. Kiedy pewnego razu chłopak odwiedzał tatę w porcie, spotkał starszego wyrostka o imieniu Liam O'Brian, z którym się zaprzyjaźnił. Shaya wychowała ciotka, mieszkająca w nędznej i niebezpiecznej dzielnicy i Liam nauczył Shaya, jak troszczyć się o siebie.

Już w wieku ośmiu lat Shay miał reputację chłopca skorego do bójek i ojciec zabrał go na pokład swojego statku. Mimo że tęskno było mu za jego kumplem Liamem, Shay, zawsze głodny przygód, przyjął to z radością i zaczął na siebie zarabiać. Rozpoczął też ćwiczenia z pistoletem i szablą, aby móc wesprzeć załogę w przypadku ataku piratów Przy jednej z takich okazji Shay samodzielnie stawił czoło kapitanowi piratów i zastrzelił go, ratując swój statek.

W roku 1747 doszło do katastrofy i morze pochłonęło życie wielu członków załogi Shaya, w tym jego ojca. Załamany powrócił do Nowego Jorku i spędzał dnie na włóczędze między tawernami, wszczynając jedną burdę po drugiej.

W roku 1748 napotkał Liama O'Briena, który pomógł mu stanąć na nogi. Ta dwójka stała się nierozłączna. Liam przedstawił Shaya Achillesowi i wtajemniczył w sekrety ich Kreda. Shay wstąpił w ich szeregi rok później, a do jego szkolenia oddelegowani zostali Liam i inni rekruci, Hope Jensen, kawaler de la Verendrye i Kesegowasse.

(Uwaga, uwaga, wstrząsająca historia o miłości braterskiej. -V.)

Z upływem lat Shayowi coraz mniej podobały się metody Asasynów. W rozmowach z Liamem kwestionował moralność ich działań i ograniczenia, jakie narzucał im Mentor.

Shay pozostał posłuszny, dopóki Achilles nie posłał go do Europy na misję odzyskania artefaktu Prekursorów. Mentor spodziewał się, że będzie to Rajskie Jabłko, ale Shay odkrył – za późno – że jest to element systemu który, jak ocenił, został stworzony, aby stabilizować świat. Wówczas nieumyślnie spowodował trzęsienie ziemi, które obróciło Lizbonę w gruzy.

(Ciekawostka: Badamy te świątynie od stuleci i nadal nie mamy zielonego pojęcia, jaką mają funkcję ani po co Pierwsza Cywilizacja je zbudowała. Czy to miała być broń w wojnie przeciwko ludziom? Czy to ich kolejna desperacka próba ratunku przed katastrofą, która ich zabiła? -V.)

Kiedy Shay powrócił, aby ostrzec Achillesa o tym, co odkrył, Mentor nie chciał słuchać. Shay usiłował powstrzymać Asasynów i został uznany za zdrajcę. Zaczęto go ścigać i porzucono, kiedy uznano, że nie żyje.

Wymknął się Asasynom i trafił do Nowego Jorku, gdzie wyleczył odniesione rany.

(Ej, kiedy wy dwoje skończycie za wspomnieniami genetycznymi tego faceta, będę mogła z nich skorzystać? Wydaje mi się, że historia Shaya doskonale nada się na wirtualną fabułę! -M.L.)


William Johnson (1715 - 1774)

William Johnson urodził się w Irlandii, ale jako katolik nie znalazł dla siebie wielu perspektyw w Imperium Brytyjskim. W roku 1738 przeszedł na protestantyzm i przybył do kolonii, aby pracować dla swojego wuja.

Johnson szybko sam zajął się interesami i szczególnie zaangażował się w handel z Indianami, a zwłaszcza plemieniem Kanien'keha:ka. Zyskał szacunek ludów irokeskich, ponieważ nauczył się ich języka i szanował plemienne obyczaje. Niebawem został mianowany na funkcję oficjalnego przedstawiciela Nowego Jorku u Irokezów i polecono mu wyposażyć kolonistów i Indian na wojnę z Francuzami.

Johnson został przyjęty do Templariuszy przez Lawrence'a Waszyngtona. Ci dwaj potajemnie pracowali wspólnie w celu położenia podwalin pod organizację Zakonu w koloniach.


Postacie historyczne

Benjamin Franklin (1706 - 1790)

Benjamin Franklin urodził się w Bostonie, jako dziesiąty syn wytwórcy mydła. Kiedy terminował u swojego brata, drukarza, zyskał sławę jako autor tekstów, piszący pod pseudonimem "pani Silence Dogood". W roku 1723 Franklin przeniósł się do Filadelfii i kontynuował karierę na polu drukarstwa, słowa pisanego – a przy okazji imał się różnych innych, dorywczych zajęć. W 1725 roku odwiedził Towarzystwo Królewskie w Londynie, zainteresowany eksperymentami naukowymi.

Po powrocie do kolonii Franklin został prawdziwym omnibusem. Założył "Junto", klub dyskusyjny do celów omawiania bieżących problemów, który zainteresował wiele innych towarzystw intelektualnych. W roku 1732 stworzył jedną z pierwszych bibliotek abonamentowych w koloniach, a rok później zaczął wydawać swój słynny "Almanach biednego Ryszarda". Prawie dekadę później przystąpił do swoich słynnych eksperymentów z elektrycznością, w trakcie których stworzył bądź usprawnił takie urządzenia jak kondensator czy butelka lejdejska.

Jego pisma polityczne zaczęły zwracać uwagę i w roku 1754 Franklin wziął udział w Kongresie w Albany, gdzie dyskutowano o konflikcie z koloniami francuskimi oraz o napięciach w kontaktach z plemionami irokeskimi. Zaproponował ujednolicony rząd, który miałby zorganizować kolonie oraz stworzył rysunek polityczny ze słynnym motto "Połączyć się albo zginąć". Mimo że zjednoczenie zostało zaakceptowane przez delegatów na konferencji, plan ten odrzuciła brytyjska Rada Handlu.

Franklin odbył kilka podróży politycznych do Anglii, aby reprezentować tam sprawy kolonii. Mimo iż początkowo walczył o prawa kolonistów jako obywateli brytyjskich, doszedł do wniosku, że rzeczywistym rozwiązaniem może być tylko niepodległość. Franklin brał udział w sporządzeniu Deklaracji Niepodległości i był przy jej podpisywaniu w dniu 4 lipca 1776 roku.

Przez pozostałą część rewolucji amerykańskiej Franklin pozostał w Paryżu jako przedstawiciel zbuntowanych kolonii.


James Cook (1728 - 1779)

James Cook urodził się we wsi Marton w Yorkshire jako drugie z ośmiorga dzieci. W 1745 roku przeniósł się do wioski rybackiej Staithes, gdzie po raz pierwszy usłyszał syreni śpiew morza. Terminował w marynarce handlowej, a jednocześnie studiował algebrę, geometrię, nawigację i astronomię które oddały mu w przyszłości wielkie przysługi.

(dzisiaj już NIKT NIE CZYTA, nie? -V.)

Pokonawszy kolejne szczeble kariery w marynarce handlowej, Cook na ochotnika zgłosił się do służby w Marynarce Królewskiej, aby powąchać prochu podczas Wojny Siedmioletniej.

W jej trakcie służył jako nawigator na HMS Pembroke. Brał udział w zdobyciu twierdzy Louisbourg, oblężeniu miasta Quebec oraz bitwie na Równinie Abrahama.

(Ciekawostka: Amerykanie mówią o wojnie z Francuzami i Indianami. Francuskojęzyczni Kanadyjczycy nazywają ją wojną o podbój, natomiast – to moje ulubione – Szwedzi nazywają ją wojną pomorską. Zapłaciłabym KUPĘ KASY, żeby zobaczyć prawdziwą wojnę pomorską. -V.)

(Proszę wracać do pracy, agentko da Costa. -O.B.)

(Ach, ten Otso, czujny i cichy jak kot. -V.)

Podczas służby na Atlantyku Cook doskonale rozwinął swoje umiejętności kartograficzne. Stworzył pierwsze mapy wybrzeża Nowej Fundlandii, które zwróciły uwagę Administracji i Towarzystwa Królewskiego, co stanowiło początek jego kariery jako odkrywcy.


Jerzy Waszyngton (1732 - 1799)

Jerzy Waszyngton urodził się w Wirginii w rodzinie średniozamożnych plantatorów tytoniu. Kiedy ojciec Waszyngtona zmarł, wzorem dla niego stał się przyrodni, starszy brat – Lawrence.

Lawrence ożenił się z Anne Fairfax, której ojciec, pułkownik William Fairfax, wywarł wielki wpływ na Jerzego Waszyngtona. Rodzina Fairfaxów pomogła młodszemu Waszyngtonowi rozpocząć karierę w roli mierniczego rządowego.

W roku 1751 Jerzy udał się z Lawrencem, cierpiącym na zapalenie płuc, na Barbados. Jerzy przeszedł tam lekką ospę, która osłabiła go i pozostawiła blizny na ciele, ale uchroniła go od ciężkiej choroby w późniejszym okresie. Rok później Lawrence powrócił z tropików do Wirginii, gdzie zmarł, pozostawiając rodzinną plantację bratu.

Młodszy Waszyngton odziedziczył po nim także stanowisko adiutanta i został majorem lokalnej milicji. W roku 1754 jego oddziały schwytały w zasadzkę francuski patrol, który usiłował się wedrzeć do pobliskiego fortu. Była to pierwsza bitwa wojny z Francuzami i Indianami. Jeszcze tego samego roku poddał się Francuzom po bitwie pod Fortem Necessity, ale przez pomyłkę złożył podpis na dokumencie mówiącym, że dowódca Francuzów został "zamordowany".

(Ciekawostka: Ludzie Waszyngtona strzelali pierwsi i to niesprowokowani. Facet był przeklęty od pierwszej chwili. -V.)

Książka Assassin's Creed - Ostatni Potomkowie - Grobowiec Chana wydawnictwa Insignis

Komentarze / pokaż wszystkie (9)

1. Altair9631-12-2014, 16:59Nawet nie pytam, ile musiało zająć przepisywanie :)
2. dragonix506131-12-2014, 18:39...i szukanie :)
3. TemplarGrandMaster1001-01-2015, 08:49Gaultier również jest postacią historyczną.
4. AssasynZPiekla901-01-2015, 14:10Dobra robota i to jeszcze przed sylwestrem gratuluje
5. ja0lek601-01-2015, 16:30Film o Kesegowaase? :d
6. DeadExit1001-01-2015, 22:56Nie ma za co :)
Tak przepisywanie zajęło trochę czasu, a jeszcze muszę wrzucić zdjęcia każdej postaci, no ale niestety brak czasu - a sam artykuł był gotowy przed świętami już.
Następnym razem będą budynki i lokacje w grze.
7. DarthDestruktor1002-01-2015, 07:07@ja0lek: Zdecydowanie chodzi o "Ostatniego Mohikanina" ;)
8. ja0lek602-01-2015, 21:25@DarthDestruktor: Dzięki :) Co do artykułu bardzo fajnie, że się pojawił i oby więcej!
9. Wyklęty828-01-2016, 12:56Achilles i Haytam - fajni byli w AC III.

Dodaj komentarz

*Czy jesteś botem?
Składnia
ZnacznikPrzykład użyciaWynik
*pochylenie*Altair ma *różowego* kota.Altair ma różowego kota.
**pogrubienie**Altair **nie ma** kota.Altair nie ma kota.
~~spoiler~~Ojciec Altaira ~~Umar~~! :OOjciec Altaira Umar!
>cytat>requiescat in pacerequiescat in pace
© 2008 - 2017 zakon-ac.info • there is only ZAC
200
Patronat
Społeczność
Ładowanie...
Do góry
TOP5#19:
  1. FIFA Polonia
  2. Zakon Assassin's Creed
  3. Marvel Comics
  4. Markolf
  5. Need For Speed
wygraj płytę GIGABYTE dla gracza