Zakon Assassin's Creed


Postacie w Assassin's Creed Liberation

Aveline de Grandpré urodziła się w Nowym Orleanie, w 1747 roku. Była córką bogatego biznesmena, Philippe Oliviera de Grandpré i niewolnicy, jego nieoficjalnej żony imieniem Jeanne.

Gdy Aveline przyszła na świat, jej ojciec zwrócił wolność zarówno jej, jak i jej matce. Aveline niczego nie brakowało. Dorastając, mogła cieszyć się z ochrony, jaką zapewniały jej wpływy i bogactwo ojca.

W 1752 roku Philippe Olivier poślubił Madeleine de L'Isle. Jakiś czas później Jeanne zniknęła. Madeleine szybko wcieliła się w rolę troskliwej macochy – naprawdę jednak chciała mieć Aveline na oku, gdyż dziewczyna posiadała wyjątkowe talenty.

Aveline, zaniepokojona nagłym zniknięciem matki, nigdy w pełni nie ufała nikomu. Była ciekawska, silna i wykazywała się poczuciem sprawiedliwości, co sprawiło, że zainteresowało się nią Bractwo Asasynów z Nowego Orleanu. Aveline dołączyła do Asasynów, zwerbowana przez swego mentora, Agaté, który chronił ją przed prześladowaniem i w ten sposób zdobył jej lojalność.


Madeleine de L'Isle urodziła się w Nowym Orleanie w 1732 roku w bogatej rodzinie kupieckiej. Była piękną, inteligentną kobietą, posiadała żyłkę do biznesu. Poślubiła Philippe de Grandpré w 1752 roku, by rozwinąć rodzinny biznes. Poświęciła się wychowywaniu córki Philippe z poprzedniego związku, Aveline de Grandpré, z zamiarem wcielenia jej do Zakonu Templariuszy.

Będąc geniuszem wyrachowania, potajemnie nadzorowała uwalnianie i przewożenie niewolników w okolicach Nowego Orleanu. Wyzwolonych czarnych ludzi, m.in. matkę Aveline - Jeanne, kierowała do obozów pracy na wykopaliskach, gdzie poszukiwano artefaktów Pierwszej Cywilizacji.

Madeleine zmarła w 1777 roku – w tym samym roku, w którym szeregi Templariuszy w Nowym Orleanie zostały zdziesiątkowane na skutek planu Aveline de Grandpré i jej sojuszników z Bractwa Asasynów. Jej szczątki spoczęły w katedrze w Saint Louis. W ten sposób złożono jej hołd za służbę ludziom z Nowego Orleanu. Asasyni nie pozostawili po sobie żadnych śladów.


Philippe Olivier de Grandpré urodził się we Francji w 1722 roku w bogatej rodzinie kupieckiej. Jako młody człowiek, przeprowadził się do Luizjany w poszukiwaniu jeszcze większego dobrobytu. Prowadził działalność handlową, wysyłając towary pochodzące z nowego świata do starego.

W 1744 roku, gdy przypłynął w interesach na Saint-Domingue, kupił Jeanne, którą uczynił swą nieoficjalną żoną. W 1747 roku w Nowym Orleanie urodziła się ich córka, Aveline, a radość z tego wydarzenia skłoniła go, by zwrócić jej i jej matce wolność.

W 1752 roku poślubił Madeleine de L'Isle. Kilka lat później Jeanne zniknęła, pozostawiając Aveline pod jej opieką.

Jako kochający ojciec, Philippe Olivier zapewnił Aveline edukację i nauczył ją sztuki biznesu, by wyrosła na niezależną kobietę, nawet jeśli prawo zabraniało jej dziedziczenia majątku.

Philippe umarł w 1776 roku, wycieńczony chorobą, na którą zapadł na skutek systematycznego podtruwania, po tym, jak odkrył, że Templariusze ingerują w jego interesy.


Jeanne urodziła się na zachodnim wybrzeżu Afryki w latach 20. XVIII wieku (brak dostępu do dokładnych danych). Jako dziecko została schwytana, by służyć jako niewolnica. Przewieziono ją na Saint-Domingue (współczesne Haiti).

W 1744 roku Jeanne została kupiona przez Philippe de Grandpré, który zabrał ją ze sobą do Nowego Orleanu. Została jego nieoficjalną żoną, a kiedy w 1747 roku urodziła mu córkę Aveline, Philippe zwrócił jej i dziecku wolność.

Jeanne potajemnie opuściła Nowy Orlean w 1757 roku, zostawiając swoją córkę.


Gérald Blanc urodził się w Akadii w 1745 roku, w rodzinie buntowników, która prowadziła działalność przeciwko angielskiej okupacji, zanim Akadianie zostali zmuszeni do wycofania się do Luizjany lub ukrywania się. Część z nich poniosła śmierć. Wkrótce potem spalono ich domy.

Blanc przybył do Nowego Orleanu jako sierota. Gdy miał 10 lat, zaczął zarabiać na siebie jako chłopiec na posyłki, potem został urzędnikiem i księgowym w domu Philippe de Gradnpré.

Wykształcony, inteligentny, nauczony dobrych manier i dążący do sprawiedliwości, był idealnym kandydatem na jednego z członków Bractwa Asasynów, gdzie pełnił rolę łącznika.

Gérald darzył Aveline uczuciem od wczesnej młodości, co zostało dobrze udokumentowane, ale nie wiadomo, jak naprawdę wyglądały ich relacje.


Agaté urodził się w latach 20. XVIII wieku w pobliżu zachodniego wybrzeża Afryki (Brak dostępu do dokładnych danych).

W 1729 roku schwytano go i jako niewolnika przewieziono na Saint-Domingue (współczesne Haiti), gdzie zakochał się w matce Aveline de Grandpré, Jeanne. Trafił pod skrzydła rewolucjonisty, Françoisa Mackandala. Dołączył do Bractwa Asasynów w 1738 roku. Został zmuszony do porzucenia Jeanne, by udowodnić swą lojalność.

Po nieudanej próbie otrucia białych kolonistów na Saint-Domingue i zniknięciu Mackandala, które nastąpiło niedługo później, Agaté uciekł do Luizjany, jako człowiek napiętnowany, gdzie zaczął ukrywać się na bagnach.

Nie mogąc powstrzymać rosnącej potęgi Templariuszy, zwerbował Aveline de Grandpré i Géralda Blanca w szeregi Bractwa Asasynów i wyszkolił ich.

Zmęczony poniżeniem, przemocą i paranoją, jakie towarzyszyły mu przez całe życie, ogarnięty wątpliwościami, popełnił samobójstwo w 1777 roku. Nie doczekał zwieńczenia dzieła swego życia.


Kapitan Carlos Dominguez urodził się w latach 30. XVIII wieku w ubogiej rodzinie w Hiszpanii. Gdy tylko nadarzyła się okazja, został żeglarzem. Dzięki ciężkiej pracy i umiejętnościom został kapitanem na swoim statku, ale szybko popadł w alkoholizm i stał się oportunistą. Służąc Zakonowi Templariuszy, zapewniał bezpieczny transport każdemu, kto gotów był zapłacić.

Gdy Dominguez stracił statek przez Aveline de Grandpré, został zmuszony do zmiany stylu życia. Pracował, póki nie zaginął na morzu w 1803 roku.


Jean-Jackques Blaise d'Abbadie urodził się we Francji w 1726 roku. Po podpisaniu traktatu paryskiego i tajnego traktatu w Akwizgranie w 1763 roku, został gubernatorem Luizjany, gdzie został wysłany w celu rozwiązania francuskiego garnizonu i przygotowania terytorium do oddania go w ręce Templariuszy, działających pod przykrywką hiszpańskiego rządu. Podobno przyczyną jego śmierci w 1765 roku było załamanie nerwowe, ale bardziej prawdopodobne jest to, że zginął z ręki Asasynów.


Antonio de Ulloa urodził się w Hiszpanii w 1716 roku. Był obiecującym naukowcem i intelektualistą, wraz ze znajomym badaczem odkrył pierwiastek platyny. Gdy został schwytany przez Brytyjczyków, szybko odzyskał wolność dzięki powiązaniom z Zakonem Templariuszy i stał się członkiem Towarzystwa Królewskiego w Londynie. Założył pierwsze muzeum historii naturalnej, otworzył pierwsze laboratorium metalurgiczne w Hiszpanii oraz obserwatorium w Cadiz. Przez cały czas służył Zakonowi Templariuszy.

W 1758 roku został gubernatorem Huancavelica (w Peru), a w 1766 został mianowany hiszpańskim gubernatorem Luizjany. Próbował nałożyć ograniczenia na handel, by zapewnić Templariuszom korzystne warunki, ale został pozbawiony swych praw podczas luizjańskiej rebelii w 1768 roku.

Po ultimatum, jakie otrzymał od Bractwa Asasynów, wycofał się z życia publicznego i przestał służyć Templariuszom. Umarł spokojnie, dożywszy sędziwego wieku, w 1795 roku.


Gilbert Antoine de Saint Maxent urodził się w 1724 roku we Francji. W wieku 23 lat wyemigrował do Nowego Orleanu i zaciągnął się do wojska. Poślubił bogatą kobietę, Elizabeth La Roche, a zdobyty posag przeznaczył na kupno budynku na Conti Street z zaopatrzeniem dla handlarzy futer.

Gdy Zachodnia Luizjana trafiła w ręce Hiszpanów, Gilbert Antoine był jednym z pierwszych Francuzów, którzy przysięgli lojalność nowemu gubernatorowi, Antonio de Ulloa. W rezultacie, został on uwięziony na swojej plantacji podczas luizjańskiej rebelii w 1768 roku, gdy gubernator został pozbawiony praw.

Gdy Hiszpania odzyskała władzę nad kolonią w 1769 roku, córka Gilberta, Marie-Elizabeth poślubiła nowego hiszpańskiego gubernatora, Luisa de Unzagę.

Maxent cieszył się tytułami Komendanta Luizjańskiej Milicji, Zastępcy Gubernatora Providence, Luizjany i Zachodniej Florydy oraz Głównodowodzącego nowego Biura ds. Relacji z Indianami w Luizjanie i Zachodniej Florydzie.


Rafael Joaquín de Ferrer urodził się na Guipúzcoa (Gipuzkoa) w latach 30. XVIII wieku, w rodzinie Templariuszy. Został wysłany na Kubę w młodym wieku. W 1765 roku współpracował z gubernatorem Jeanem-Jacquesem Blaise d'Abbadie, by zapewnić Templariuszom władzę nad terytorium Luizjany.

W przeciwieństwie do Antonio de Ulloa, był bezwzględnym żołnierzem. Zdobył wpływy i był odpowiedzialny za nadzorowanie prac na wykopaliskach. De Ferrer był zwolennikiem inicjatywy Templariuszy, by wykorzystać niewolników do pracy przy poszukiwaniu artefaktów Pierwszej Cywilizacji. Został zabity w Chichen Itza w nadzorowanym przez siebie obozowisku przez znaną asasynkę, Aveline de Grandpré.

  • Autor: Wega
  • Data dodania: 10-02-2014
Książka Assassin's Creed - Ostatni Potomkowie - Grobowiec Chana wydawnictwa Insignis

Komentarze

Nie ma jeszcze żadnych komentarzy.

Dodaj komentarz

*Czy jesteś botem?
Składnia
ZnacznikPrzykład użyciaWynik
*pochylenie*Altair ma *różowego* kota.Altair ma różowego kota.
**pogrubienie**Altair **nie ma** kota.Altair nie ma kota.
~~spoiler~~Ojciec Altaira ~~Umar~~! :OOjciec Altaira Umar!
>cytat>requiescat in pacerequiescat in pace
© 2008 - 2017 zakon-ac.info • there is only ZAC
300
Patronat
Społeczność
Ładowanie...
Do góry
TOP5#19:
  1. FIFA Polonia
  2. Zakon Assassin's Creed
  3. Marvel Comics
  4. Markolf
  5. Need For Speed
wygraj płytę GIGABYTE dla gracza