Zakon Assassin's Creed


Zakon Templariuszy

znak templariuszy

Pierwotna nazwa Zakonu Templariuszy to Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona. Został on utworzony około roku 1118. Pierwszym Wielkim Mistrzem został Hugo de Payens. Ich potoczna nazwa pochodzi od ich siedziby w Ziemi Świętej w pobliżu Świątyni Salomona (łac. templum - świątynia). Motto zakonników pochodził z języka łacińskiego - Non nobis Domine, non nobis, sed nomini tuo da gloriam! (Nie nam, Panie, nie nam, lecz Twemu imieniu daj chwałę!), natomiast pieczęć nosiła napis: Sigillum Militum Christi (Pieczęć bojowników Chrystusa). Głównym zadaniem zakonu w przyszłości stała się ochrona pielgrzymów w Ziemi Świętej, budowa zamków i twierdz oraz ich obrona.

Hugo de Payens, jako rycerz oraz założyciel związku krzyżowców, wraz z towarzyszami złożył przysięgę ubóstwa, czystości, posłuszeństwa według reguły cysterskiej i walki za wiarę. Ich siedzibą stał się kościół, wcześniej będący meczetem w Jerozolimie. Po dziesięciu latach istnienia Templariusze faktycznie sformalizowali zakon, a regułami były złożone wcześniej śluby, napisane w języku łacińskim w artykułach, później przetłumaczone na język francuski. W 1147 roku papież nadał Templariuszom godło w postaci czerwonego, ośmiokątnego krzyża, symbol męczeństwa, co stało się potem rozpoznawalnym atrybutem templariuszy. Krzyż ten znajdował się na białym lub czarnym tle, na pieczęci było zaś dwóch rycerzy na koniu, co miało to symbolizować ubóstwo, jednak z czasem bracia zakonni łamali to poprzez gromadzenie ogromnych majątków.

Tytuł Wielkiego Mistrza był przekazywany na kolejnych kandydatów i rycerzy w zakonie. Niektórzy z nich okryli się sławą i honorem, wielu z nich zginęło w bitwie oraz stało się celami ataków zabójców, w tym asasynów. Między innymi Wielkimi Mistrzami Zakonu Templariuszy byli:

  • Bernard de Tramelay
  • André de Montbard
  • Gérard de Ridefort
  • Robert de Sablé
  • Guillaume de Chartres
  • Armand de Périgord
  • Jakub de Molay
templariusz

Stawali oni oczywiście do walki na wezwanie władców. W swojej nawet nie 200 letniej historii zakonu było 23 wielkich mistrzów, wszyscy pochodzili z Francji. Z czasem bracia dostawali coraz to nowe majątki ziemskie m.in. we Francji, na Półwyspie Iberyjskim oraz państwach stworzonych w okresie krucjat – wypraw krzyżowych.

Przez te lata, prawie do końca drugiej poł. XIII wieku zajmowali się gromadzeniem majątku. Z niektórych podań wynika, że podczas krucjat templariusze natknęli się na coś, co dało im niezwykłe bogactwo, władzę i chwałę. Nie wiadomo jeszcze, co tak naprawdę znaleźli, choć niekórzy mówią o grobie Marii Magdaleny, która rzekomo była kochanką Chrystusa i ich „Świętym Graalem”.

Zakon uczestniczył w słynnych bitwach na terenach Ziemi Świętej, a także poza nią:

  • zdobycie Askalonu – 1153
  • bitwa pod Montgisard – 1177
  • bitwa pod Hittin – 1187
  • bitwa pod Arsuf – 1191
  • zdobycie Damietty – 1219
  • bitwa pod Legnicą – 1241
  • bitwa pod La Forbie – 1244
  • bitwa o Al Mansurę – 1250
  • obrona Akki – 1291
  • bitwa pod Falkirk – 1298.

Początkowo nie byli zmuszeni do walki, dopiero po atakach i wielu zbezczeszczeniach miejsc świętych przez armie tureckie na ziemiach Europy krzyżowcy przybyli na Bliski Wschód na wezwanie papieża, a także w poszukiwaniu pieniędzy, pracy i przygody. Najpierw udali się do Nicei, aby przybyć z odsieczą Konstantynopolowi. Cesarz Aleksy podtrzymywał marsz krzyżowców, przysyłając nowe ich oddziały oraz wsparcie poprzez eskortę morską.

Wyprawa Templariuszy na południe przez Anatolię była ciężka. Turcy widząc nadchodzącą potęgę przeciwnika palili plony, żeby osłabić przeciwnika. We znaki wdało się również niewłaściwe dla tej strefy klimatycznej wyposażenie armii. Po kilku mniejszych starciach z Turkami wojska krzyżowców były głodne i wyczerpane. To jednak nie trwało długo, gdyż Zakon wzbogacał się wojną i dzięki temu kupował żywność, a także produkował chleb i otrzymywał go od cesarza.

Przez dotarcie do Ziem Świętych Templariusze zgarnęli również Antiochię oraz Jerozolimę. Ostatni podbój był dla nich wielkim zwycięstwem, zarówno politycznym, jak i militarnym. Żądając daniny zyskali kolejnych wrogów, ale opór z ich strony okazał się bezskuteczny.

templariusze

Po śmierci sułtana Nur al-Dina w 1148 roku władzę przejmuje Saladyn, który postanowił najpierw opanować sytuację w ojczyźnie, zanim zabrał się za kontrolę utraconych terenów. Nie wszystkie miasta były mu jednak podporządkowane, na przykład Damaszek. Szybko jednak opanował sytuację i wysłał swoje oddziały przeciwko Templariuszom. Jego podboje również nabierały większego znaczenia i stały się niemałą przeszkodą dla przemarszu krzyżowców oraz ich krucjat.

Saladyn był mądrym władcą i starannie dbał o powodzenie obrony swojej ojczyzny. Ostatnim atakiem Saracenów było odbicie Jerozolimy. Krzyżowcy zdruzgotani tą wiadomością i nie wiedzieli, czy poddać się sile Saladyna, czy walczyć dalej. Grzegorz VIII zażądał jednak rozpoczęcia kolejnej krucjaty.

Przez wiele lat sprawy toczyły się różnie. Szale zwycięstwa często przechylały się z jednej strony na drugą, a przeciwnicy mieli coraz bardziej zróżnicowane metody walki. Krucjaty nabierały nowszego znaczenia, nie tylko z racji wzbogacenia się, ale także moralnej i duchownej misji zjednoczenia wszystkich ludzi siłą ze względu na religię. Antagoniści nie tylko prowadzili otwarte walki, lecz wykorzystywali także spryt. Prawdopodobnie wielką siłą Saracenów byli skrytobójcy, którzy wielokrotnie unieszkodliwiali władców armii. Templariusze preferowali otwarte walki, w których sprawdzała się ich siła. Potęga zakonu była tak wielka, jak wiara rycerzy. Kilkakrotnie potrafili oni bronić Egiptu przed atakami Nur al-Dina, czym doprowadzali wrogów do furii. Saladyn głosił, że Templariusze sprzeniewierzyli się zadaniu obrony Jerozolimy, co było jednocześnie obrazą, a także obarczeniem zakonu tym zadaniem.

Koszty utrzymania wojsk i prowadzenia działań wojennych były tak duże, że dowódcy decydowali się na kolejne wyprawy, co jednocześnie doprowadziło do jeszcze większych zysków. Z czasem wielkie krucjaty stawały się po prostu wymówką dla podboju świata. Jednak Templariusze nie mogli o tym marzyć, póki nie pokonali Saracenów. Templariusze zwyciężali w wielu kolejnych bitwach, aż do siódmej krucjaty, gdy Bajbars objął władzę nad Mamelukami. Był bezwzględnym władcą, skutecznie przejmującym tereny krzyżowców. Niejednokrotnie próbował zmusić wroga do poddania się i przyjęcia wiary muzułmańskiej. Oczywiście zakon nie mógł tego zrobić z powodu złożonej przysięgi.

Ze wschodu do Europy zaczęli również przybywać Mongołowie, którzy nie oszczędzali wojsk na podbój i skutecznie rozbijali i rabowali. Wojna z Mongołami prowadziła w wielu krajach do wojen domowych. Przedostawali się oni również do krajów Bliskiego Wschodu, będąc także wrogiem dla sułtana. Ostatecznie dla Templariuszy nie były to dobre czasy, bo każdy ruch innych wojsk zagrażał coraz bardziej ich istnieniu.

Po dzielnej obronie zakon w 1290r. utracił Akkę. Ostatnia z ich twierdz położona niedaleko Akki została zdobyta szturmem przez sułtana Al-Aszrafa 28 maja 1291r. To była zarazem ostatnia ich walka na Ziemi Świętej, a ostatni, dwudziesty trzeci mistrz zakonu przeniósł siedzibę na Cypr, a następnie do Francji.

Bogactwo zakonu stało się jednocześnie jego zgubą. Powstał wówczas konflikt pomiędzy papieżem Klemensem V i królem francuskim Filipem Pięknym, a braćmi zakonnymi. Rozpoczął się on w piątek 13 października 1307 roku, w wyniku którego aresztowano najwyższych dostojników, w tym Wielkiego Mistrza. Król francuski wytoczył im proces o herezję. Chciał się pozbyć templariuszy, gdyż miał u nich wielkie długi. W ten sposób przejął część majątku zakonu. Podczas przesłuchań zakonnicy byli torturowani, a część z nich przyznała się do zarzucanych im czynów (m. in. zbezczeszczenie Hostii, oddawanie czci pogańskiemu bożkowi Bafometowi oraz inne herezje). Po skończonym procesie straceni zostali najwyżsi bracia zakonni wraz z wielkim mistrzem Jakubem de Molay. Spłonął on w Paryżu dnia 18 marca roku 1314 na stosie. Przed śmiercią rzucił przekleństwo na papieża i na króla, w którym wykrzyczał, że zginą jeszcze w tym roku. I o dziwo miał rację. Podsumowując, śmierć templariuszy nie była wynikiem wojny, czy trudnej sytuacji, lecz chciwości i sprytnego spisku.

W końcowych etapach istnienia zakonu dalej istniały pogłoski o jego egzystencji, a na Półwyspie Iberyjskim powstały nowe zakony, w Europie zachodniej majątki przejęli joannici. Zakon został skasowany przez papieża.

  • Data dodania: 02-08-2010
Książka Assassin's Creed: Czarna bandera wydawnictwa Insignis

Komentarze / pokaż wszystkie (48)

34. Altair3000126-12-2011, 16:50karzdy kto ma ac 1 zabił tego durnego ppiernika
35. Assasyn Ezio129-12-2011, 21:09Niezły wykład na temat Templariuszy...
36. Shaun130-12-2011, 10:15nie uważacie że właśnie tego powinni uczyć ?
37. oscar73111-01-2012, 07:59Dzienki za to potrzebowałem do wypracowania o wyprawach krzyżowych : D
38. Pr0toTYP123515-01-2012, 21:223 obrazek z mieczem wbitym w ngoe wygladaj jak namalowany obraz jednak meicze sa dziwnie animowanexd
39. soad9700122-01-2012, 23:09fajny artykuł - lubię czytać o templariuszach
40. Separatysta04-02-2012, 18:34Alait3000 "mój" a nie "muj" A wracajac do tematu - bardzo fajny artykul. Wciagajacy, dopracowany. Pozdrawiam
41. majkel9419615-03-2012, 16:29niektóre te komentarze chyba nie miały odznaczone opcji bota bo żal czytać w ogóle ale tekst świetny - ten bafomet to też strasznie dużo znaczeń ma o których nie wiedziałem
42. Ezio Aditore31-03-2012, 11:01Ta wy wszyscy sie znacie a wystarczy poszperac w necie troche zamiast ciągle grac i dowiedziec sie czegos na ten temat wiekszosc tu jest prawdą. Poszukajcie drzewa geanologicznego od swojego nazwiska i popatrzcie czy u was nie byłoa templariusza lub assassyna. Pozdro dla wszystkich
43. DarthDestruktor1013-10-2013, 17:37@ezio auditore2001 - czyli praktycznie jak każdy...
44. Sbielinski13309-01-2014, 16:36Prawdom jest to że templariusze mordowali według swoich przekonań.
assasyni też.
45. iRunEasy420-01-2014, 18:43Sbielinski13, asasyni mordowali dla pokoju, templariusze nie.
46. DarthDestruktor1020-01-2014, 18:44@ iRunEasy - Mam nadzieję że masz na myśli wyłącznie Asasynów z gry, bo jeżeli mówisz o prawdziwych...to bredzisz Panie, bredzisz.
47. AssassynAuditore508-07-2014, 15:14Sbielinski13 zgadzam się z tobą.
48. zinkul26-07-2014, 12:30@ iRunEasy - Templariusze też mordowali dla pokoju, tyle że podpartego kontrolą, a asasyni dla wolności.

Dodaj komentarz

*Czy jesteś botem?
Składnia
ZnacznikPrzykład użyciaWynik
*pochylenie*Altair ma *różowego* kota.Altair ma różowego kota.
**pogrubienie**Altair **nie ma** kota.Altair nie ma kota.
~~spoiler~~Ojciec Altaira ~~Umar~~! :OOjciec Altaira Umar!
>cytat>requiescat in pacerequiescat in pace
© 2014 zakon-ac.info
360
Patronat
Społeczność
Ładowanie...
Do góry
TOP5#19:
  1. FIFA Polonia
  2. Zakon Assassin's Creed
  3. Marvel Comics
  4. Markolf
  5. Need For Speed
wygraj płytę GIGABYTE dla gracza